Miserable Wife

Chapter 16

The Truth

Chapter 16

*****

"Babe let me do that for you,"

"Alright,"

I watched him from the table habang siya naman ay busy sa paghuhugas ng pinggang. Humalumbaba ako at pinagmasdan lang siyang maigi wearing that pink apron at naka-top less pa siya. With his messy hair on the lose na tumutulo pa ang tubig dahil sa kaliligo niya pa lamang niya.

The best view ever!

It's been two months since nangyari ang pananakot sa 'kin sa ospital. I told no one about it dahil baka magkagulo pa. Malamang ay isa iyon sa mga pakulo ni Kiana o Lola Ezperansa na gusto kaming paghiwalayin.

Lately ay madalas akong makarecieve ng death treaths. From e-mails, texts messages at phone pranks. Madalas din na may magpa-package sa 'kin at ang laman no'n ay patay na daga o 'di kaya ay mga pictures ko kapag pumupunta kami sa labas ni Damien.

Though in bothers me a lot, ay hindi ko magawang sabihin kay Damien dahil natatakot ako na sa oras na malaman niya ay mapahamak siya. Ayokong mangyari 'yon dahil hindi ko makakayanan.

I gently rubbed my belly, sandaling panahon na lamang at makikita ko na rin ang anak namin. We will be united with our precious little angel.

"Babe you're idling again," he said.

Hindi ko namalayan na nasa likod ko na pala ang asawa ko. He encircled his arms around me and squeezed my hand. He was swaying me slowly from side to side.

"Both of you are the best thing that happened to me. I promise to love you bpth and cherish you until I die."

I chuckled, dahil sa mga sinabi niya.

"Inulit mo lang 'yung wedding vows mo e!"

Umakto siya na para bang hindi niya alam at kumunot ang noo. Natawa na ako ng tuluyan nang gawin niyang wacky ang kaniyang mukha.

"Hindi ko siya inulit, babe. Because this time, I'm saying it to you and to our daughter." Lumipat siya sa harapan ko at lumuhod kapantay ng malaki kong tiyan. He kissed it as I watched how serene the view was.

It was a moment worth remembering.

Nakapagpa-ultrasound na kami kahapon at tuwang-tuwa siya nang malaman na babae ang anak namin. He even hugged my OB at talagang lumabas pa ng clinic para ipamalita sa ibang naroroon na babae ang little angel namin.

Our little princess.

Tumayo na siya at inabot ang kamay niya sa 'kin. I gladly took it habang ang isa niya namang kamay ay nasa likuran ko at inaalalayan akong maglakad. Medyo nahihirapan na kasi akong gumalaw dahil sa may kalakihan at kabigaran na rin ang tiyan ko.

I sat at the sofa as I flipped the channels on the T.V.

Pumunta na ng kuwarto si Damien para magbihis dahil mayroon pa siyang aasikasuhin sa kumpanya. Although si Divina na ang umaasikaso no'n sa ngayon, siya pa rin ang gustong mameet ng mga shareholders.

They said that he's efficient and really knows what he is doing. Para lamang daw silang nakikipag-usap sa pinabatang version ni Lolo Ruben.

"I'll be back babe,"

He kissed me, just a peck. Nginitian ko siya and waved goodbye as he walked towards the door. Nang makaalis na siya ay muli akong naglipat ng mga channels.

Ganito lagi ang routine ko sa araw-araw. Just sit on the sofa and watch T.V, matulog or 'di kaya ay kumain. Hanggang sa dumating si Damien later at night.

Minsan naman ay sa sobrang paghihintay ay nakakatulog ako sa sofa at nagigising kinaumagahan na nasa kama na ako. While my husband's sleeping soundly beside me with his arms wrapped around me.

"Damien? Is that you?" I heard the door opened kaya hininaan ko ang volume ng pinapanuod ko at sumilip sa may pintuan. May kaunting divider iyon na pader kaya't hindi mo makikita kung sino ang pumasok.

Inilapag ko sa lamesita anh remote control at dahan-dahan na tumayo. Nang makatayo na ako ay dumiretso ako sa may pinto. I saw a familiar figure and I automatically clenched my fists. Nagtagis na rin ang bagang ko dahil sa pamilyar na amoy na iyon.

Walang duda.

"Kiana. What do you want?"

Shw looked at me and grinned. Tinanggal niya ang branded coat niya na nakasuot sa kaniya at sinabit iyon sa likuran ng pinto. Nilagpasan niya ako at nagtuloy-tuloy na pumasok sa loob at naupo sa sofa.

Sumunod na lamang ako.

"Yara, look at you. Such a waste," she looked at me from bottom to top at umiilin-iling pa. I rolled my eyes at her at naupo sa kaharap na upuan.

"Ano ba talaga ang kailangan mo?"

She sighed, faking it as usual.

"Kung sasabihin ko ba ang gusto ko, would you sustain it for me?" She asked and then pouted as she bats her eyelashes at me. Napahinga ako ng malalim secretly cursing as I count numbers inisde my head. It's my way to kinda release stress.

"I'm asking you one last time, what do you want?" Tanong ko sa kaniya, mabagal at puno ng bigat ang bawat salitang aking binitiwan.

She evilly smiled at me.

"Your husband," she answered as she chuckled, covering her mouth with her palm. I glared at her at nang mapansin niya ang tingin ko sa kaniya ay tumigil na siya.

Umayos siya ng upo at tumingin sa akin with her famous Kiana eyes. I glared at her even more just like a hungry lion waiting for the right time to attack my prey.

And this time, the little bitchesa sitting on my couch is my prey.

She faked cough. "I want you to come with me. I need to show you something." Walang halong pagtawa o kung ano pa mang tono mula sa boses niya ang napansin ko. She's looking at me sttaight in the eyes telling me, hypnotizing me to go with her.

"Kapag ba sumama ako sa 'yo, you'll stay away from my family?"

"I promise! See, I even crossed my heart." She motioned her heart and crossed it. "Wag lang ang hope to die ha, I'm still not ready. Marami pa akong fans you know." She joked kasabany ng hagalpak niya ng tawa.

Napairap na lang ako sa kawalan as I witnessed her sense of humor, which actually she doesn't have. Any. I sighed at tumayo na ako getting my purse.

Paglabas ko ng condo ay naroon na siya, wearing her coat. I closed the door behind me at sumunod sa kaniya sa baba kung saan naghihintay ang nakaparada niyang sasakyan.

I hoped in as she started the engine.

"Saan ba tayo pupunta?"

"Basta, you'll know it when we get there." She answered and then winked.

Mayamaya pa ay nagsimula na siyang magdrive. I looked at her when she covered her mouth and looked at me with those familiar eyes of her. Napatingin naman ako sa aircon ng kaniyang kotse and smelt something. I tried to open the door but it was too late.

I slowly closed my eyes as I started to drown in diziness. Biglang bumigat ang talukap ng mga mata ko at wari ba'y tinatayon ako habang nakasakay sa isang duyan.

I fell asleep.

~*~

I woke up feeling exhausted.

Nasa isang hindi pamilyar na lugar at nakaposas ang mga kamay. I looked around pero hindi ko maalala ang lugar na iyon. I got up at sinubukang buksan ang bintana pero nakalock iyon.

I was struggling to open it when the door came open.

Kiana entered with an old man beside her. The man was wearing a black tuxedo at may dala-dala itong briefcase. While Kiana flastered a huge smile. She sure is happy to see me in that state.

"Hi Yara, how was your sleep?"

"Walanghiya ka! Nasaan ako?! Anong ginawa mo sa 'king babae ka!" I tried to reach her but halfway to where she was standing, I felt pain in my tummy kaya napatigil ako.

"Oops, careful. Ayaw mo naman sigurong masaktan si baby, 'di ba?"

I glared at her.

Lumapit siya sa 'kin at hinatak ang buhok ko. Hindi na ako nanlaban pa dahil baka kung mapaano pa ang bata na nasa loob ko. She dragged me outside the room papunta sa isang kuwarto.

It must be the library, katulad ng nasa mansiyon.

Pinaupo niya ako atsaka lamang binitiwan ang pagkakahawak sa buhok ko. I controlled my self para lamang hindi sugurin at saktan si Kiana, of course, malalagay sa piligro ang buhay ng anak ko.

"You look pale? Want some juice?" She asked.

Hindi ako sumagot bagkus ay inirapan siya. Tumawa naman siya na parang nawawala na sa tamang pag-iisip at tumingin sa lalaki na nakasuot ng tuxedo. Tumango lamang ang lalaki sa kaniya.

She stopped and looked at the door.

"Juice please," she said.

Ilang minuto lamang ay bumukas na ang pinto ng kuwarto at pumasok ang isang babae na may dala ng isang tray. I was dumbfounded when I noticed who she was.

Those pigtails, wide-rimmed glasses at ang mahaba niyang palda.

Inilapag niya ang tray sa table at tumabi kay Kiana. She looked at me pero ang pinagtaka ko lamang ay ang pagkawala ng kaniyang angelic face and aura. She was someone different, like she could kill me with one look.

I looked at her again.

...May.

*****