Güneşin ilk ışıkları odaya dolarken göz kapaklarım ağır ağır aralandı. Uykunun mahmurluğu hâlâ üzerimdeydi. Birkaç saniye boyunca nerede olduğumu bile anlayamadım. Sonra… sırtımdaki sıcaklık. Göğsüme sarılmış bir kol. Belimde sıkı bir kavrayış.
Bir anda gözlerim tamamen açıldı.
Esila neredeydi?!
Panikle başımı kaldırdım ve o an kalbim boğazıma çıktı.
Ben… Asil’in kolları arasındaydım.
Şokla nefesim kesildi. Başım onun göğsüne dayanmış, kolu da sırtıma dolanmış beni sıkıca kendine çekmişti. Bacaklarımız birbirine dolanmış, battaniyenin altında adeta bir yumak oluşturmuştuk. Nefes alışverişimi hissetmek için miydi bilmiyorum ama eli sırtımda, kürek kemiklerimin hemen altındaydı.
Esila ise, gece benim uzandığım yerde, Asil’in diğer tarafında, huzurla uyumaya devam ediyordu. Demek ki gec
