เอิงเอย
“วันนี้เธอไม่ได้ไปกินข้าวกับน้ำเหนือเหรอ” ส้มถามฉันออกมา เพราะปกติวันนี้เป็นวันที่ฉันกับน้ำเหนือพักตรงกัน แล้วก็จะไปหาน้ำเหนือที่คณะเพื่อกินข้าวด้วยกันโดยมีส้มขอไปด้วยตลอด
“ไม่อ่ะ วันนี้เราอยากกินข้าวกับเธอสองคน” ฉันหันไปตอบส้มพร้อมกับยิ้มให้เธอ
“อ๋อ อื้ม” ส้มตอบพร้อมกับเดินมาที่โรงอาหารต่อ ก่อนเราจะแยกกันไปซื้อข้าวมานั่งกิน
“หึ ได้ข่าวว่าโดนน้ำเหนือทิ้งเหรอ” แล้วอยู่ๆ เสียงของบอลลูนก็พูดดังขึ้นข้างโต๊ะ แต่ฉันไม่ได้สนใจตอบเธอ นอกจากก้มหน้ากินข้าวต่อ
“ก็อย่างว่าแหละนะ ลูกคนใช้อย่างเธอน้ำเหนือเขาจะสนใจอะไร” ใบเตยเพื่อนบอลลูนพูดออกมา
“ฉันเห็นเมื่อกี้น้ำเหนือเขาขึ้นรถไปกินข้าวกับยัยลูกแพรอะไรนั่นแค่สองคนด้วยนะ” น้ำตาลเพื่อนอีกคนของบอลลูนพูดขึ้น
“หึ กลายเป็นหมาหัวเน่าแล้วสิ น่าสงสารจริงๆ ” บอลลูนพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย
“ก็ยังดีกว่าเธอ ที่น้ำเหนือไม่เคยมองเห็นเลยสักครั้งเดียว
