เอิงเอย
วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันมาเรียนเองเพราะเมื่อคืนน้ำเหนือคงไม่ได้กลับห้อง แต่ถึงกลับฉันก็คงต้องมาเองอยู่ดี เพราะฉันไม่อยากกวนน้ำเหนือเหมือนกันถ้าไม่จำเป็น
ฉันเดินมาที่ห้องเรียน ก่อนจะเข้าไปนั่งข้างๆ ส้มที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ และทักเธอออกไป
“วันนี้มาเร็วจัง” ฉันพูดพร้อมกับยิ้มให้ส้ม แต่เธอกลับไม่ตอบและหันมามองฉันสักนิด ก่อนจะหยิบหูฟังขึ้นมาใส่หู นั่นก็เล่นเอาฉันไม่เข้าใจไปเลยทีเดียว
แล้วระหว่างเรียนวันนี้ในคาบเช้า ส้มก็ไม่พูดกับฉันเลยแม้แต่คำเดียว อันไหนที่ส้มไม่เข้าใจก็หันไปถามเพื่อนข้างๆ แทนทั้งที่ปกติเธอจะถามฉัน
“วันนี้มีอะไรที่เธอไม่เข้าใจไหม เดี๋ยวฉันให้ยืมแลคเชอร์” พอหมดคาบก่อนจะไปพัก ฉันก็หันไปถามส้มด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง
“ไม่จำเป็น” ส้มตอบกลับมานิ่งๆ โดยไม่มองหน้าฉันและก้มหน้าก้มตาเก็บของตัวเองเข้ากระเป๋า
“เธอเป็นอะไรหรือเปล่า บอกฉันได้นะ” ฉันถามส้มด้วยความไม่เข้าใจ เพ
