* * *
Kendimi onun gözlerinde kaybolmuş buldum; içinde ne olduğunu anlamaya çalıştım, ama korkum daha ağır basıyordu. Kenan'ın ciddiyeti beni daha da geriyordu. Sonunda, elimi bırakacağını düşündüğüm an, yere düşen bir metal parçasının sesi yankılandı.
Kenan, aniden arkasını döndü. "Dikkat et!" diye bağırdı. O an, kendimi boşluğa düşmüş gibi hissettim. Adımımı geri atmak istedim ama o çoktan içeriye yönelmişti. Beni korumaya çalışıyordu belki ama bir o kadar da belirsiz bir tehlikenin içine sürüklendiğimi biliyordum.
"Kenan, lütfen!" dedim, sesim titriyordu. "Beni buraya neden getirdin? Ne yapıyorsun?"
O, kapının eşiğinde durarak, içeriye bakıp sessizliği dinledi. "Beni izle, ne olacağını göreceksin," dedi. Gözleri kararlılıkla parlıyordu ama içimdeki korku onu geçiyordu.
Gözlerimi ka
