Chapter 2

1283 Words
"Oh? What brought you here?" Napakunot ang noo ko habang tinatanggal ang stethoscope sa tenga ko, kaaalis lang ng pasyente ko, biglang sumusulpot naman si Celine dito sa clinic ko. Celine shrugged at mabilis na umupo sa mahabang sofa katapat ko at nagkibit balikat. I looked at my clock to check if It's lunch already, baka masyado na naman akong naging abala sa trabaho kaya nakalimutan ko na namang kumain. Lalo akong nagtaka ng makitang 9 am pa lang, she usually go here in my clinic kapag lunch break na para tumambay, I wonder bakit ang aga niyang nandito. "Come here! Panoorin mo 'to." She promptly tapped the sofa beside her, indicating me to sit. Kahit nagtataka ay umupo pa din ako sa tabi niya. She immediately turn on the TV at nilakasan ang volume, lalong napakunot ang noo ko, minsan talaga weird ang babaeng ito, palibhasa ay tumatandang dalaga. "Don't tell me, you're going to squander my time just to watch TV?" Hindi makapaniwalang saad ko, nagtataka pa din. Bigla niya lang akong inirapan at iniharap sa TV. "Watch it!" She shriek kaya naman mabilis kong ibinaling ang atensyon sa balita, local news from Philippines. Napairap ako ng lumabas ang litrato ni Travis sa balita, agad akong humarap kay Celine at tinaasan siya ng kilay. "So? You rapidly go here early in the morning just to make me watch some news about my ex? Seriously Dra. Celine?" I utter, almost howling. Madami akong inaayos na documents para sa dalawang pasyente kong kailangan operahan tapos pupunta siya dito para lang ipapanood sa akin si Travis? "Manood ka kasi! Stop grambling ang just watch!" Pinanlakihan niya ako ng mata at pinanood ang balita. "What's new? He's always in the news! He's successful, sikat yung tao kaya malamang ibabalita na naman kung paano siya magtatayo ng mga bagong buil--" "Sikat na engineer na si Travis Hadrian, magiging daddy na ulit." Napatigil ako sa pagsasalita sa narinig, the news suddenly caught my attention, ibinaling ko ang atensyon sa balita, there's a candid photos shown. Malayo ang litrato ngunit nakikita pa din ang tumatawang mukha ni Travis habang may buhat na batang lalaki, the child's face was a bit hidden pero sa tingin ko ay nasa limang taon na ito. I can't avert my gaze into his face, masayang masaya na siya. Napadako ang tingin ko sa babaeng nasa tabi niya, nakatagilid ito kaya lalong halata ang maumbok nitong tiyan, she's also laughing with him. She's beautiful, they look good, together. A perfect family indeed. I bit my lower lip, and stared at the pictures, look at him, he found what makes him truly happy, masaya ako sa narating niya, masaya ako para sa kanya, sa kanila ng binubuo niyang pamilya. "She's a lawyer." I startled when Celine speak, hindi ko namalayan na tapos na pala ang balita tungkol kay Travis at nanatili lang akong nakatitig sa TV. "That's nice, very good for him, bagay sila." Saad ko na lang at nagkibit ng mga balikat. Kahit na kabi-kabila ang balita kay Travis ay hindi niya nilalantad ang pamilya niya for personal matters, He once said in an interview na gusto daw niyang bigyan ng privacy ang mag-ina niya kaya nililihim niya ang identity ng mga ito sa publiko but because press are stubborn, gagawa talaga ang media ng paraan para lang manghimasok sa private life ng mga sikat na tao. "That's it? Yun lang yung sasabihin mo?" Nagtataka niyang tanong na para bang may hinihintay na reaksyon mula sa akin. "What do you want me to say then?" I ask almost irritated, tumayo na ako at pumameywang sa harapan niya. "He's going to be a father again." Aniya na para bang hindi ko napanood ang balita, tumango naman ako at itinuro ang TV na ngayon ay patay na. "I know, napanood ko din, so? He can be a father of 10 kids! Kaya naman niyang buhayin." Saad ko pa, nagtataka naman niya akong tiningnan na parang bang may mali sa sinasabi ko kaya sinamaan ko siya ng tingin. "I know. So hindi ka man lang magkakaroon ng violent reaction? I mean, it's way too different noong unang beses na binalita na may anak na siya." Tumayo na din si Celine at hinarap ako, napatigil ako sa naalala six years ago.  Six years ago, kasalukuyan pa lang akong nag-aaral ng medicine, apat na taon na ako sa New York, at that time, I was healing from the past, akala ko nakalimutan ko na lahat. That's the exact time when Travis was making his own name, umuusbong ang pangalan niya in International industry as an Engineer, nakikilala na siya sa iba't ibang mga bansa because of his creativity. Doon din pumutok ang balita na may anak na siya, It went viral, nabalita pa sa TV, nabuntis daw niya ang girlfriend niyang architect. I was devastated when I saw the news, noong nabalitaan ko 'yun ay para akong sinaksak ng paulit-ulit, akala ko kasi hindi na masakit but I can still feel the wound in my heart slowly aching again. Inisip ko ng mga panahon na yun, maybe he moved on already, maybe he gave up on us, maybe I was already forgotten. I was out of words, nagwala ako, itinapon ko lahat ng makita ko and Celine can't stop me, I was furiously confused. Because of that, I did not attend my classes and didn't took my exams, nagkulong lang ako sa kwarto ng ilang araw. I cried my heart out until I got better. I sighed at ipiniling ang ulo dahil sa naalala. I look at Celine straight in the eyes. "That was from the past, believe me, Celine. I have moved on." Nginitian ko siya at huminga ng malalim, I want to convince her that it's not really a big deal for me anymore, knowing this lady, she's a little nosy and she knows me well. "Matagal ko ng natanggap na wala na kami, I already accepted the fact that we have no chance at all." Celine sighed and rolled her eyes at me, binagsak niya muli ang sarili sa mahabang sofa. "Well, nakikita ko naman na hindi mo na siya mahal. I'm sorry for sticking my nose in this matter pero alam mo naman kasi na fan ako ng loveteam niyo." Nakanguso niyang saad na ikinatawa ko naman, napailing na lang ako at ibinato sa kanya ang apple na agad din naman niyang nasalo at kinagat. "Matagal ng laos ang loveteam namin okay? May sarili na kaming buhay pareho but he was a really special memory to me, I will never forget my greatest love." Napangiti ako sa sarili kong sinabi, what a beautiful words to describe him, my greatest love. "What if one day, you meet again?" She asked while biting her apple. Ibinagsak ko ang sarili sa swivel chair at binuksan ang laptop ko. "I'll greet him and ask how he is, then maybe, we can have closure, you know? Hindi maganda yung huli naming pag-uusap." I chuckled and started to read some e-mails. "Yeah right, the last thing he told you was he really loves you but you reject him anyway, you hurt that man so much so closure is definitely needed." Tumango-tango ako sa sinabi niya habang abala sa pag-reply ng tanong mula sa ilang pasyente ko. "Pero wala na bang second chance?" This time I looked at Celine at bigla na lang natawa. Umiling-iling ako at sinulyapan ang wrist watch ko. "Impossible. May pamilya na yung tao, ikakasal na at magkakaroon na ng pangalawang anak, I won't ruin them." I sincerely said, almost whispering the last sentence. "I have Zeus, he's more than enough, Celine." She nodded na para bang naiintindihan na niya, hindi na muli siya nagsalita pa at may kung anong ginawa sa cellphone niya. That's a good thing, we should all accept the fact that our book was already had an epilogue. I ended it 10 years ago and there's no book 2.  LEGENDARIE
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD