Rock Paper and SCISSORS
1294 Words
POV of Kathleen
Matapos makaalis ni Hendrix at Amina at dumiretso kami ni Travis sa pool side at muli naman akong bumalik sa table at naupo sa harap nito. Habang ikinandong ko naman ang bunso kong Anak.
Aaminin kong na miss ko ng sobra ang Anak namin ni Hendrix. At ito na din ang pagkakataon ko marahil upang makabawi naman sa kanya.
Subalit sa kabila ng sayang nadarama ko ay may kung ano namang bumabagabag sa isip ko. Isa pakiramdam na hindi ko mag explain kung ano nga ba ang ibig sabihin. At namalayan nalang ang sarili nakatanaw lang sa malayo habang mahigpit na yakap ko ang aming Anak...
"At ano na naman ang bumabagabag sa iyo Kathleen? Kanina pa kita pinagmamasdan mula sa malayo. At buong oras mo dito ay wala kang ginawa kundi ang magbuntong hininga. May problema ba huh? Maari mo namang sabihin sa akin ito, kung pwede lang naman." Sabi pa ni Manang tsaka naman niya hinila ang isang silya at naupo sa tabi ko.
Bahagya naman akong ngumiti sa kanya.
"Ah wala naman ito Manang, marahil ay napagod lang ako sa mabilisan nating paghahanda kanina dahil nga sa pagdating nila Hendrix." Sabi ko pa.
Huminga naman siya ng malalim at napapailing habang tinitingnan ako...
"Napansin ko nga din, na parang mas matagal pa nga yata ang paghahanda natin, kesa naman ang pananatili dito ni Hendrix at Amina." Puna pa niya.
Bahagya ko namang hinawi ang buhok ko at muling niyakap ang aking busong Anak, na ngayon ay tahimik lang na nakaupo sa lap ko.
"Hindi naman po sa ganon, marahil ay talaga lang madaming kailangang balikan sa Makati si Hendrix." Pagtatanggol ko pa sa aking asawa.
Napakibit balikat naman siya.
"Kung sabagay Kathleen, pero masyado na kayong malamig na dalawa. O sabihin na nating malamig na ang asawa mo pagdating sa paglalambing sa iyo." Matapat na puna niya sa akin.
I sighed deeply at, "Marahil ay hindi mo lang nakikita ang mga intimacy namin Manang. At normal lang naman ang ganon diba." Sabi ko pa.
"Kung ganon ay mabuti naman pala. Dati rati kasi ay wala namang pakialam si Hendrix sa paglalambing sa iyo kahit naman nandito ako." Patuloy niya.
Hindi naman na ako kumibo at nilaro laro nalang si Travis. Ngunit paano ko nga ba aaminin sa kanya na hindi lang naman siya ang nakakapansin sa panlalamig ni Hendrix sa akin maging sa kama.
Ngunit sabi nga ay masyadong matagal na ang sampung taon para naman maghanap pa ako ng init na gaya ng dati. Dahil gaya ng pagkain ay nakakasawa din naman siguro ang mga bagay na paulit ulit mong ginagawa...
Ngunit napaghandaan ko na ito.
At sana nga ay handa na din ang isip ko.
"Si Hendrix ay mananatiling Anak ni Tupe, Kathleen. At ganon din naman si Amina..." makahulugang sabi pa niya sa akin.
Bagay na nakuha ko naman ang ibig sabihin niya. Na maaring makuha ni Hendrix ang pagiging babaero ng Ama niyang si Christopher. Ngunit bakit kailangang masama si Amina?
"Marahil ay legal na nga kaming kasal ni Hendrix Manang. Subalit may dalawang role pa din akong patuloy na ginagampanan sa kanya. At ito ang pagiging Mommy niya at ang pagiging Wife din niya as the same time."
"Kung sabagay ay tama ka. Kahit naman ako ay hindi ko naisip na magiging kayo pala sa huli diba. Dahil kahit ako ay naniwalang mag-ina kayo ni Hendrix. At hindi pa din maitatanggi na ikaw pa din naman ang nag-alaga at nagpalaki sa kanya bilang Anak mo. Dangan lamang at hindi din mai alis na magkagusto siya sa iyo dahil naman talaga napakaganda mo Kathleen."
Napangiti naman ako sa sinabi niya.
"Ang lahat ng bagay ay nakakasawa Manang. Ngunit hindi ang pagmamahal na inilaan ko sa kanya simula pa lang ng bata siya. At kaya kong bumalik bilang Mommy niya kung ito ang kinakailangan ng sitwasyon." Sabi ko pa.
Bahagya namang napakunot ang noo niya.
"At hahayaan mo nalang siyang mambabae ganon ba? Kung sabagay ay minsan na niyang ginawa ito sa iyo ng patulan niya ang Ninang niya mismo. Ang kumareng Mikka mo."
Muli naman akong huminga ng malalim. Ng muling bumalik sa alaala ko si Mikka.
Si Mikka na naging bahagi din naman ng buhay ko. Dahil mula sa pagkabata ko ay bestfriend ko na siya.
At sa muling pagbabalik nga niya dito 5 years ago ay may mga bagay na hanggang ngayon ay gumugulo pa din sa isip ko.
"Kung ito ang nanaisin niya ay buong puso ko siyang papayagan Manang. Dahil kung tutuusin ay may kasalanan din naman ako kung bakit ganito kami." Malungkot na sabi ko.
Bahagya naman siyang napatapik sa balikat ko.
"Limang taon na yon Kathleen. Ang mahalaga ay pinili mo pa din naman ang relasyon niyo ni Hendrix kesa sa Mikka na yon. Hayaan nalang natin siya sa Japan. At doon nalang siya humanap ng Haponesa na papayag sa gusto niya.
Bahagya ko namang hinawi ang buhok ko at mariing ipinikit ang mata. At alalahanin ang limang taong nakaraan sa buhay ko.
Nang muling mag krus ang landas namin ni Mikka. Sa mas naiibang paraan...
At tama, muli naming naibalik yung dati ng bestfriend kong si Mikka. Ngunit naiibang game pala kaming lalaruing dalawa...
At ito ay ang...
Flashback
"Rock Paper and SCISSORS."
"Huh? Don't tell me na mag jack en poy tayong dalawa dito?" Natatawang sabi ko pa sa kanya habang pinagmamasdang ang bagong gawang bahay niya.
Natawa naman siya at inakbayan pa ako.
"Hay nako Mars, larong pambata naman yang sinasabi mo eh." Natatawang sabi pa niya.
"E ano nga ba kasi yon?" Inosenteng tanong ko pa sa kanya.
Muli naman siyang tumawa.
"Hindi ka pa din nagbabago Kathleen."
"Ikaw din naman Mikka, lalo ka pang gumanda sa Japan. At ang dati kong morenang bestfriend ay sobrang puti na ngayon. Kaya naman sobrang ganda mo kaya." Puri ko pa sa kanya.
Totoo naman ako sa sinabi ko.
Totoong napakaganda niya. At ngayon ay masasabi kong masaya ako para sa kaibigan ko. At tuluyan na din namang kalimutan ang mga hindi magagabdanf nangyari before...
"At kelan ko naman natalo sa pagandahan ang isang Kathleen huh?"
Natawa lang ako sa sinabi niya.
Muli naman akong nagpalingap lingap sa paligid ng bahay niya. At masasabi kong talagang ginastusan ito. At totoong napaka moderno nito.
"Alam mo bang ikaw pa lang ang nadala ko dito Kathleen?" Sabi pa niya habang patuloy niya akong itinu tour sa kabuuan ng bahay.
At aaminin kong namangha ako sa sinabi niya.
"Huh at bakit ako? Diba dapat ang mahalaga sa buhay mo huh? Yung magiging husband mo ganon." Sabi ko pa.
"Wala ako non, at tama naman ang sinasabi mo. Ang pinakamahalaga sa akin ang unang makakakita nito dahil siya naman talaga ang naging inspiration ko habang ipinagawa ko ito." Sabi pa niya, hanggang sa buksan niya ang bedroom at sumamnulat sa akin ang napakaganda nitong interiors.
Mabango at malamig din ito dahil na din sa air conditioning unit sa loob nito na patuloy na gumagana.
"Teka naguguluhan ako Mikka."
Bahagya naman siyang ngumiti at nagulat nalang ng ma click ang lock ng pinto at tuluyan kaming makulong sa may kalakihan ding kwarto.
"Pwede na tayong maglaro ng rock paper and scissors Kathleen...."
Mahigpit niya akong niyakap, nalito ako dahil sa kakaibang malisyang agad na naramdaman ko sa mga yakap niya.
"Damang dama ko ang tambok mo Kath. Wala pa ding nagbago dito."
Mabilis na gumapang ang kamay niya at mabilis na sumapo sa ambok ko.
Lalo akong nalito, lalo na ng maramdaman ko ang paghimas niya sa pagitan ng hita ko
"Finally ay nahawakan ko din ito Kathleen. At totoo palang napakalambot nito."
Nalito ako at agad na sinaway siya.
"Teka lang Mikka... Pwede bang bitiwan mo ako at mag-usap muna tayo?"
- Writer
