10 - Family Secret
1134 Words
Pag-alis ng bahay ay tahimik lang kami ni Amina. Nakaupo lang siya sa passenger seat habang nakatingin lang sa malayo. Habang ako naman ay nasa kalsada lang ang atensiyon at may pagkakataon ding napapatingin sa kanya.
"May problema ba tayo Amina?" Tanong ko pa at sadyaing basagin din ang katahimikan.
Huminga naman siya ng malalim at nangalumbaba lang at hindi pa din tumingin sa akin.
Mabilis ko namang hinawakan ang malambot na kamay niya at pinisil pisil pa ito.
At dito ay nakuha ko ang atensiyon niya. Sandali siyang umayos ng upo at humilig pa nga sa balikat ko.
"Kuya tama lang ba talaga ito huh? Ihhh bakit kasi nalulungkot ako para kay Mommy." sabi pa niya habang nananatiling nakahilig siya sa balikat ko.
Habang ako ay patuloy naman sa pagda drive.
Ang totoo ay wala pa namang namagitan sa amin ni Amina na kahit ano. At ayon na din sa napag usapan namin ay ngayon pa lang sana namin pag-uusapan ang tungkol dito.
Matapos din namang kusa nalang naming magtagpuan ang sarili na gusto na namin ang isa't-isa.
Si Amina na dati ay pinangarap ko lang na ituring ako bilang Ama niya. At ngayong nagawa ko naman ito, ay may kung anong tukso ang bumabalot sa katauhan ko habang patuloy siyang nagdadalaga.
At sa tuluyan nga niyang paglaki ay hindi ko akalaing gaganda siya ng kagaya nito.
Isang napakagandang nilalang na marahil ay nanaisin ng kahit na sinong lalake...
At mapapatawad nga ba ako ng langit at maging ni Kathleen, kung ngayon ay tuluyan na akong naakit ng naiibang ganda ng Anak niyang si Amina?
Ang napakagandang kabuuan niya na gusto kong maangkin at ariin habang buhay...
"I know Baby, kahit naman ako. Subalit alam mo ba kung gaano ako kasaya na ngayon ay malaya na tayo?" Sabi ko habang patuloy na hawak lang kamay niya. At ibaba pa nga ito sa mismong hita niya upang damahin naman ang natural na kinis at lambot nito.
"Iihh para kasing nakaka guilty siya diba? Imagine she trusted us tapos para niloloko na natin siya kasi, behind her back... Iihhh Kuya what should we do ba?" nalilito pang tanong niya sa akin.
Alam ko naman kung gaano ba niya kamahal si Kathleen. Subalit ngayon paba kami aayaw? Ngayon pa ba na halos abot kamay ko na siya?
"Yes Baby, at ito ay kung malalaman niya? Pwede naman tayong magturingan pa din gaya ng dati pero may mababago lang." pangungumbinsi ko pa sa kanya.
Agad naman siyang umalis sa pagkakahilig sa balikat ko at sandaling timitig sa mga mata ko. Na halos hindi siya kumukurap. Sapat upang sandali kong mapagmasdan muli ang napakaganda niyang mukha.
Sobrang kinis nito na tila walang skin pores. Na para bang isang mamahaling porselana sa sobrang puti at kinis.
At sino nga ba ang aayaw sa ganitong kaganda? At sino nga ba ang kakayaning tanggihan ang katulad niya...
"What do you mean Kuya?" tanong pa niya habang ngayon ay nagsisimulang maglikot ang mga mata niya.
Na tila ba naghihintay ng valid na sagot. At siguro nga ay isang pagkakamali ko lang ay maaring magbago ang lahat.
"Just keep it secret ok. Yung tayong dalawa lang. At kapag nasa condo na tayo ay malalaman paba niya? Unless ay aaminin mo sa kanya. Pero hindi naman diba." Pangungumbinsi ko pa.
"Pero mali pa din diba?"
Huminga ako ng malalim at muli naman tumingin sa kalsada.
"Later na tayo mag-usap Amina. Hayaan ko munang mag sink in sa iyo lahat ng pinag-usapan natin before natin ihatid si Travis sa Mommy mo." Himig tampong sabi ko naman sa kanya.
Hindi na ito kumibo pa, at nanghahaba pa ang nguso na muling tumingin sa gilid ng windshield. Na tila ba nag sa sight seeing siya sa napakalawak na bukiring nadadaanan namin.
Ang malaluntiang palayan na siya din naman tanda na nasa Nueva Ecija pa din kami. Na ilang oras pa nga ba ang hihintayin ko upang muli kaming makarating sa syudad.
Ang syudad na magiging saksi sa isang relasyong ngayon pa lang naming bubuuin ni Amina. At nasasabik na ako dito...
"Sa pasukan ay ita transfer na din kita sa Makati. Para naman palagi na tayong magkasama." Basag ko pa sa pananahimik at pagmumukmok niya.
Napansin ko naman ang biglang pagsaya ng magandang mukha niya, sa huli kong sinabi.
"Alam naba ito ni Mommy?" Nanantiyang tanong pa niya.
Bahagya ko naman siyang nilingon at nakangiting tumango sa kanya.
"Yes! Sinabi ko kanina." tugon ko.
"E ano naman ang naging sagot niya Kuya? Pumayag ba siya?"
"Yes! Dahil kung yun daw ang gusto mo ay bakit naman niya tututulan." Sabi ko pa.
"Iihhh totoo ba Kuya?" Halos hindi naman makapaniwalang tanong niya.
"Kaya naman may dahilan ka pa ba para mag-isip ng kung ano-ano huh? E ako na talaga ang makakasama mo." Patuloy ko pa.
"Yeah, may choice paba ako noh." Napapatirik ang matang tugon niya sa akin. Bagamat bahagya siyang nakangiti.
At dito ay nabuhayan ako ng loob.
Kaya naman iniunat ko kanang braso ko at hinatak siyang palapit sa akin.
"Ayyy Kuya.. Ihhh baka tayo mabangga no."
Natawa naman ako sa reaction niya dahil sa ginawa ko.
At sinamantala ko na nga ang pagkakataon at tuluyan na ngang niyakap siya ng isang braso ko.
Wala namang naging pagtutol mula sa kanya . Kahit minsan nga ay hinahalik halikan ko pa ang mabango niyang buhok. Habang patuloy akong nagda drive.
"Can I call you mine now My Amina?" bulong ko pa sa kanya na nagpahagikgik naman sa kanya.
"And why Kuya? Teka tapos naba ang 12 hours huh?" Natatawang tanong pa niya.
Sandali naman akong napatingin sa dinadaanan namin. Halos palubog na din ang araw. Na bagamat maliwanag pa din ang paligid ay ilang sandali nalang at tuluyan na din namang magdidilim.
"Hindi pa, pero kailangan pa ba yon?" Bulong ko pa habang pilit ko pa siyang hinahatak palapit pa sa akin.
Hanggang tuluyan na nga siyang mapadikit pa sa akin. At samyuin ang natural na bango niya at ganon din naman ang natural na lambot ng baywang niya. Habang malaya namang sumasagi ang malambot niyang buhok sa buong mukha ko.
"Kailangan nating siyang hintayin Kuya. Dahil ang usapan ay usapan ok."
"Ngunit bakit pa, samantalang pwede naman ngayon. Habang saksi natin ang mga palayan ng Nueva Ecija." Natatawang sabi ko pa.
"Luh.. At kailan kapa naging makata Kuya?" Natatawa ding sabi niya.
"Nito lang, noong malamang kong pwede naman pala..."
"Pwede na ano?"
Mabilis kong kinabig ang manibela at at ipinarada ito sa medyo malawak na gilid ng kalsada.
At mapangahas na ini unlock ang seatbelt ko at hinarap siya.
"B-Bakit tayo huminto Kuya?"
Muli naman akong tumitig sa kanya.
"Dahil kapag itinuloy ko pa at baka nga mabangga na tayo." Bulong ko pa sa kanya habang ngayon ay marahan ng inia unlock ang seatbelt niya...
- Writer
