Return Of The Wife

Chapter 18

[18]

I grab the left overs at inilagay iyon sa mini fridge sa loob ng kuwarto ni Gerry at pagkatapos ay naupo ako sa sofa katapat ang laptop ko dahil sa mga naiwan kong trabaho noong isang linggo. Naroon ang reviews tungkol sa hotel at ang mga earnings na kailangan ko pang ayusin.

Napatingin ako sa dalawa na kanina pa nagkukwentuhan. Si Mama na aliw na aliw kay Gerry. Binabalatan nito ang mga mansanas na pabiro ng bata at nagkukwento ng kung anu-ano tungkol sa akin.

Napangiti ako nang makita ko kung gaano kasaya si Gerry. Siguro nga ay nakatulong sa kaniyang paggaling ang fresh environment and new set of people.

"Are you alright Hon?" Napatingin ako kay Terrence na nasa tabi ko na pala.

I smiled at him.

"Yes, I'm just happy that Gerry is already awake." I said. Noong araw na paalis na ako sa mansiyon ay siya namang biglaang tawag ni Aby na nagpapanic sa kabilang linya. Pati ang boses ni Mama ay naririnig ko kaya hindi ko sila maintindihan noong una, until Alex came to snatched the phone from the two at sinabi sa 'kin na nagising na nga si Gerry. At first ay nahirapan akong irehistro sa utak ko ang sinabi ni Alex hanggang sa narinig ko ang sigaw ni Gerry. Nagmadali akong pumunta sa hospital noon na hindi ko na pinansin si Damien na nakatayo sa gilid ng front door.

At nang makapunta nga ako ay naroon na si Terrence calming Gerry. Naroon din ang mga doktor para i-check ang vital signs ng anak ko. Though ayos na man na daw si Gerry ay hindi pa namin siya puwedeng iuwi. The doctor said that they need to make sure that she's really fine.

"What are you thinking my beautiful wife?" Terrence asked habang pinupulupot niya sa akin ang kaniyang mga bisig. Ngumiti lamang ako habang nakatingin kay Gerry.

I commented, "lumalaki na si Gertrude, years from now ay magugulat na lang tayo na may crush na pala siya."

"Anong crush honey? Hindi ako papayag 'no! Not until she's thirty at kapag seventy na siya saka lang siya pwedeng mag-boyfriend."

Napatawa na lang ako sa sinabi ni Terrence. "Nasabi sa 'kin ni Anton na may sinuntok daw si Gerry sa school nila. The poor kid was just giving love letters to her."

Ngumisi si Terrence sa sinabi ko at nag-thumbs up kay Gerry nang mapatingin ang bata sa direksiyon namin.

"Good job princess! Can you believe that, hon. Mabuti na lamang at in-enrolled natin siya sa judo class noon." Lalo akong natawa nang ipaalala niya pa ang ginawa namin noon. We got scared dahil lumalaki si Gerry na nae-expose sa movies and romantic stuffs, kaya para matigil iyon ay nilimitahan namin ang panonood niya ng mga movies and enrolled her on a judo class.

Dahil nga sa akala namin ay crush niya ang nasa poster na lalaking isinabit niya sa loob ng kaniyang kuwarto. Until one day, we found out that my daughter wants to be just like the guy on the poster. Gusto niyang maging isang photographer katulad ng idol niya. Nakahinga kami ng maluwag noon dahil sa sinabi niya.

Totoo nga na ang mga magulang ay napaka-over protective pagdating sa kanilang mga anak.

"Yassie, anak." Tawag sa 'kin ni Mama. Lumapit naman ako sa kaniya. "Next week ay birthday ng kapatid mo, I want you to be there for dinner. Angelique wants to meet you, not as her daughter's teacher but as her sister." She said. Na-meet ko na si Angelique noon, pero hindi ko pa alam na magkapatid pala kami sa ina.

Napalingon ako kay Gerry using her infamous puppy eyes. "Please Mommy? I also want to meet Tita and my cousins, Lola said that they're excited to meet me." 

"Please anak, isama mo na rin si Terrence."

I sighed, "Okay, fine." Pagsuko ko. Nagpapalakpak naman si Gerry dahil sa sobrang excitement. Nakita ko ang saya ni Mama habang nakatingin kay Gerry. And I felt relieved.

Nakapagpatawaran na kami ni Mama. We both swallowed our pride at iyon din ang hiling ni Gerry. And everything went well. There is just one more thing that is missing. Kaya bumalik din ako dito sa Pilipinas. To find her.

I got my phone nang bigla itong mag-ring. Napatingin naman sa 'kin si Terrence dahil katabi niya lamang ito. I smiled at him before answering the phone.

"Ms. Juano, I already have what you are looking for. Puwede ka bang maka-usap ngayon na mismo?" The call was from my attorney. I gave him a task na siya lamang ang dapat makaalam ang at ngayon na nagawa na niya, it's time to lay all my traps.

"Okay attorney, I'm on my way." I said as I ended the call with a grin in my face. Malapit ko nang makita kung anoman ang hinahanap ko, and by the time I found her, babalik na kami sa Amerika. All will be forgotten, and it will bring pain to a certain people.

"You found her?" Terrence asked as he eyed me suspiciously.

I smiled at him, "No, not yet."

"I'll go with you, I want to know your plans hon." He insisted. Wala na naman akong magawa dahil bawat isa sa plano ko ay alam na niya. He just wants to know the progress of my mission, masyadong chismoso kasi si Terrence when it comes to me and Gerry.

I got my bag at dinaluhan si Mama at Gerry na nag-uusap.

"May pupuntahan lang kami Ma, iiwan muna namin sa 'yo si Gerry." Paalam ko, tumingin ako kay Gerry na nakangiti sa akin. "You young lady, behave okay? Babalik din si Mommy kaagad." I said and gave her a peck on her cheek. Gayun din ang ginawa ni Terrence at nagpaalam na kami.

~*~

"Are you sure about this hon?"

"Of course, I am waiting for this for six years and now that I can have what's rightfully mine, maghihintay pa ba ako?"

"Paano kapag nalaman niya?"

"Then malaman niya. I don't care, he have no rights naman and I have the best lawyer in the country."

Terrence sighed as I looked out the window and gazed at my reflection. I've waited for this moment to come. Six years, anim na taon akong nangulila. Anim na taon ng pagtatanim ng galit at anim na taong pagkawalay.

Ngayon na kaya ko na ulit siyang makuha ay hindi ako titigil hanggat hindi nagdurusa ang mga taong iyon. Sisiguraduhin ko na kapag nakuha ko na ang kailangan ko ay sila naman ang makakaramdam ng ganito. They got everything from me, and now it's time to get it back.

Hinding-hindi ko sila mapapatawad.

"Hija!" Naupo si Attorney sa harap namin ni Terrence. Kasama nito ang pinahahanap ko sa kaniya at mabuti naman at nahanap na nito.

"Good noon attorney, siya na ba ang private investigator na sinasabi ninyo?" I asked pertaining to the guy next to him. Tumango naman siya with satisfaction in his face.

"Magandang araw po Ma'am, Sir. Ako po si Julian, ano po ba ang paiimbestigahan ninyo?" iniabot ng binatang iyon ang kamay sa amin at buong galak naman akong nakipagkamay sa kaniya.

"I need to find my other daughter,"

Binuksan ko ang bag ko at iniabot sa kaniya ang isang kulay brown na envelop na mayroong lamang litrato ni Keia. Nakuha ko pa iyon mula sa mansiyon ng mga Tejares. Kaagad naman niya iyong binuksan at tumingin sa 'kin.

"She is Keia Tejares. Gusto kong paimbestigahan ang batang iyan. I want to know her past, her parents. Gusto kong malaman ang lahat-lahat ng tungkol sa kaniya at siguraduhin mo na walang makakaalam na pinaiimistegahan ko ang batang iyan. Dahil kapag nakaabot ito sa mga Tejares ay malalagot ka sa 'kin."

"Areglado Ma'am."

"Good," iniabot ko naman sa kaniya ang isa pang envelop na may lamang pera. "Kalahati pa lamang iyan, you'll get the other half kapag nagawa mo na ang inuutos ko." I said. Naramdaman ko ang kamay ni Terrence sa likod ko. I looked at him and smiled.

My daughters. Nawalan man ako ng isa ay malapit ko na namang mahanap ang isa pa.

"Do you want to tell you husband?" Tanong ni Doc sa 'kin. Umiling lamang ako habang naririnig si Damien sa labas na panay ang sigaw dahil sa resulta ng ultrasound.

Tumayo na ako at nag-ayos ng sarili.

"I want it ro be surprised, for our anniversary." I said habang tinitignan ang monitor. Ang dalawang anghel sa buhay namin ni Damien. Ang akala ni Damien na isa lang ang pinagbubuntis ko dahil I insisted na takluban ang monitor. I just want him to know the gender at may balak akong surpresahin siya sa anniversary namin.

I got my purse from the side table.

"Congratulations on having twins Yara, but you have to be extra careful okay? Lalo na at tatlo kayo nila baby. Take your vitamins always," payo ni Doc. Tumango naman ako bago sundan si Damien sa labas na sumisigaw na parang baliw.

Iyon ang mga oras na masaya kaming pareho, pero katulad ng iba, panandalian lang ang lahat. It got to a point where I cannot bare it longer anymore, and I gave up.

"Yara?" Sumalubong sa 'kin ang boses ni Aby kasabay ng liwanag na nanggagaling sa ilaw sa loob ng kuwarto. Dahan-dahan akong bumangon kahit na sobra pa akong nanghihina. Mabuti na lamang at inalalayan ako ni Alex.

"Nasaan ang mga babies ko? Aby, nasaan sila. Tell me, ayos lang ba ang mga anak ko?" I asked her pero she stood still. Nanatili lamang siyang walang kibo at nabigla ako nang bigla na lamang siyang umiyak.

"Yara sorry,"

"Anong sorry Aby?! Nasaan ang mga anak ko! Sabihin mo sa 'kin na ligtas lang sila! Tell me! Aby naman stop this prank at dalhin niyo na dito ang kambal ko!"

Lumapit sa 'kin si Aby at niyakap ako kahit na patuloy ako sa pagwawala. Ilang oras din akong umiyak hanggang sa kumalma na ako. Balak na akong turukan noon ng mga doktor ng pangpatulog pero pinigilan ni Aby.

Aby and I were both crying habang sinasalaysay niya sa akin ang mga nangyari.

"Your oldest," she started. Pertaining to Zari Darlin. "She didn't make it Yara. She died and now, nasa morgue na ang katawan niya. I'm sorry Yara," I cried even more. Thinking na panaginip lang ang lahat at pinipilit ko sa sarili ko na magising.

"W-what about Zara? Nasaan si Zara?"

"Your youngest, n-nawawala siya. Someone got into the nursery at kinuha siya. Walang nakakaalam Yara. Iniwan lang 'to." Iniabot sa 'kin ni Aby ang kapiraso ng medyas na suot-suot ng aking bunso. Hindi ko na kinaya ang nararamdaman ko na nagdulot sa 'kin ng pagkawala ng ulirat.

Nang nasa Amerika na ako ay hinayaan kong si Aby ang mag-ayos ng kaso tungkol sa anak ko, para hindi malaman ni Damien ang tungkol sa kambal. Pero kaagad din namang naputol ang imbestigasyon dahil wala ni isa ang makapagtuturo ng salarin. Even the CCTVs were jammed.

Planado ang lahat.

"Don't worry about anything. Mahahanap din natin si Zari." Terrence reassured me. Ngumiti lamang ako sa kaniya at muling tumingin sa ekspresyon ko sa salamin.

I smiled to myself.

I am not worried at all. Dahil alam ko na malapit ko nang mahanap ang anak ko. It's just a matter of time. At magbabayad ang lahat ng may kasalanan.

"Yara here's the DNA result." Inaabot ni Terrence sa 'kin ang isang brown envelope. I grinned to myself habang siya naman ay napakunot na lamang ng noo. "Why do you want to get the DNA test of you and your daughter?" He asked.

Tumingin ako sa kaniya at nginitian siya.

"To make sure."

"To make sure of what?"

I didn't asnwer him back, instead, I opened the envelope at lalong mas lumawak ang ngisi sa mga labi ko. I looked at him with satisfaction and handed him the piece of paper I was holding. He read it for a few minutes then his eyes widened.

"T-the baby i-is..."

"Yes Terrence, the baby we buried before is not my real daughter. She is not Zari. My daughter is alive Terrence, buhay ang anak ko." I stated.

*****

To be continued...