“Fuck.” Narinig ko pang sambit nito habang pabilis ng pabilis ang pagkilos, I moaned. He groaned.
“I almost there.” He said huskily.
We both panting nang maramdaman ko ang mainit na likido sa loob ko, napasubsob sya sa tyan ko habang naghahabol ng hininga.
“I love you Irene, I can’t live without you.” Sambit nito.
Like what Mrs. Zhuo said, I give in. I tried again, susubukan kong muli at sa pagkakataong ito, sinisigurado kong ako ang mananalo sa laban ng pagibig. We loved each other, bakit ko pa kailangang pahirapan ang mga puso namin? Bakit ko pa kailangang magalinlangan kung alam ko namang sigurado ang puso ko sa tinitibok nito.
Kinabukasan ay sabay kaming nagalmusal ni Dylan, kitang kita ko ang saya sa mga mata nya. This time, wala nang lihim na sisira pa sa aming dalawa.
