Cihan.
Dışarı adımımı atmama rağmen kendimi hiç özgür hissetmiyordum. Önce sağa baktım; kimse yoktu, Kadir yoktu… İdil yoktu
Sonra sola baktım. Yine kimse yoktu.
Zaman bir şekilde geçmişti ama ben hâlâ o an da kalmıştım. İdil'in beni terk ettiği anda. Öylece bekleyemem seni deyip gitmişti. Gerçekten kendi isteğiyle mi gitmişti, yoksa birinin baskısıyla mı?
Tüm bunları düşünürken tam önünde bir araç durdu. Camı yavaşça inerken Bilge’yi görmeyi asla beklemiyordum.
“Bilge?” Şaşkınlığım sesime kadar yansımıştı. Gülümsedi ama çok aceleciydi.
“Cihan Bey, atlayın hadi. Bir an önce sizi buradan uzaklaştırmam gerekiyor.” dediğinde kaşlarım havalandı.
“Bilge ne oluyor? Neden buradasın?” Sorularımı duymazdan gelip arada aynadan arkayı kontrol ediyordu. Bende baktım kimse yoktu.
“Cihan B
