Bir köle olmak zorunda kaldığımda yaşamak için uyum sağlamam gerektiğini biliyordum.
Bir Kölenin Anıları 4. Tablet 1. Paragraf
Adamın gözlerinde yangın vardı.
Silahını kınından çıkarırken sanki zaman ağır akıyordu. Yaşadığım ilk hayatın nasıl sonlandığını bilmiyordum ama bu kadar erken olacağını düşünmemiştim.
Elimdeki deri düşmüş olmasına rağmen parmaklarım havada sanki hala deriyi
tutuyormuşum gibi duruyordu. Gözlerim ardına kadar açılmış bir halde adama bakarken koyu gözlerinin alev alev yandığını görüyordum. Tehlikeliydi. Onun kim olduğunu bilmesem Azrail olduğunu düşünürdüm.
"Sen," dedi adam ve nasıl olduğunu anlamadığım bir hızla yanıma yaklaşıp kılıcını boynuma dayadı. "Kimsin?" Konuştuğu dil Hititçeydi ve ben sanki anadilimmiş gibi bunu kolaylıkla anlayabiliyordum. Saniyel
