Chapter 28
Eirah's Point of View Nanlaki pa ang mga mata ko. Parang hindi na ako makahinga. Kahit hindi ko pa siya nililingon ay alam ko na siya 'yon, kahit ilang taon na ang lumipas... Hinding-hindi ko makakalimutan ang boses niyang 'yon. Lalo na ang tono na ang boses niya kapag galit. "What?! D*mn! Ang dami-dami ng bakanteng upuan, dito mo pa talaga napili?!" he hissed. Dahan-dahan ko naman siyang nilingon at gano'n na lang ang panlalaki ng mga mata niya. "E-Eirah..." he called my name. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Hindi ko rin magawang tumingin sa kaniya ng diretso. Lumalabo na rin ang mata ko dahil sa luhang gustong tumulo. "Eirah..." he called me again. He just pulled me closer then he hugged me. Hindi naman na ako nakapagpigil. Humihigpit ang yakap niya sa akin kaya napayakap di
Great novels start here
- Writer
