"İnsanlar, iyi gün dostlarına îtîbâr etmezler ama iyi gün dostu aslında ne mühimdir! Cenazelerde herkes ağlar ama yüzün bir gülerken, gülüşünü bir buçuk yapacak insanlara her zaman ihtiyaç duymaz mısın? İyi gününde de kötü gününde de yanında olmaya hazır olan sahici insanların, mümkün olan tüm dostluk hâllerinin zirvesini, sana gümüş tepside sunmazlar mı?"
İnsanların her zaman sammimi duygulara ihtiyacı vardı. Söverken de severken de samimi olmaları gerekirdi. Samimi insanın sözü, yeri gelir hayat kurtarır, yeri gelir büyük kararlar alırken önünü açardı adamın. General Türkmen de şimdi karşımda beni bana överken gayet samimiydi. İnanıyordum onun samimiyetine. Bir adamın bayrağa bakarken büyüyen göz bebekleri onun vatan millet sevdasında ne kadar samimi olduğunu anlamanız için yeterdi.
-
