Helena'nın bedeni hâlâ sıcaktı.
Neva, onun yanından kalktığında dizleri titriyordu ama o titreme korkudan değil, bitmek bilmeyen bir yükün kalkmasındandı.
Rafael içeri girdiğinde, ilk defa Neva'yı böyle gördü.
Üzerinde kan…
Yüzünde çatlamış bir hüzün…
Ama gözlerinde…
> Tanrıların bile eğileceği kadar kutsal bir karanlık.
Sessizce yaklaştı.
Ellerini uzattı.
Ve Neva, hiçbir şey söylemeden onun kucağına kapandı.
---
Gece – Gecenin Kalbinde Bir Otel Odası
Işıklar loş, perdeler kapalı, dışarıda İstanbul susmuş gibiydi.
Neva üzerindeki kanlı gömleği çıkardığında Rafael nefesini tuttu.
Bu bir şehvet anı değildi sadece.
Bu bir arınmaydı.
Savaştan dönen kadının, silahını bırakmadan soyunmasıydı.
> “Bana bakma,” dedi Neva fısıltıyla,
“Bu hâlimle bile seni arzuluyorum. Bu hast
