KABANATA 2

3099 Words
They say, everything happens for a reason. So… what is the reason behind on what's happening to me now? I'm a f*****g mess. Tama nga siguro sila, pasakit lang ako. What now? What will happen now? Mawawalan na ba ako ng trabaho? Tang'nang lalaki kasi 'yon e. Akala mo kung sinong gwapo! What if mawalan na talaga ako ng trabaho? Knowing my father… well he will rather want to me to be poor as rat than give a shame on his company. Mas gugustuhin niyang maghirap ako, kaysa ang patawarin ako sa simpleng pagkakamali. Simple nga ba? Well, my brother, he dearly love, died because of me. My brother saved me, and died. That was my darkest past. That was the time dark ate me and no one can give a light for me, even my friends who wants to see me down. Well, they are real fake. Except Rishy… "You okay?" Napatingin ako sa panganay naming kapatid na umupo sa tabi ko dito sa hagdan papuntang garden. He's Klyren Haze Laureza, our eldest. He's now in his 3rd year in College. He's 21 years old now. And I'm so proud of him. Even if father always pressure him to pursue Business, he took Law instead, he wants to be a Judge someday. And I will support him, no matter what. "They scolded you again?" He asked the obvious. Umiling siya at inakbayan ako at ngumiti, "I told them you're just a teen, and some of your classmates are bullying you so they need to understand your action. They need to guide you as well," Aniya na nagpabuntong hininga na lang sa akin. "No," I smile sadly and look at nothing. "I'm just a pain in the ass, Kuya. You know, they dearly want a boy— a son— instead of a girl like me. A damn distress. Mas makakatulong sa kanila kung lalaki dahil malakas at hindi sumusuko ang lalaki, kaysa sa babae." Mapait kong sambit. Ginulo ni Kuya Kly ang buhok ko kaya sinimangutan ko siya, "don't say that." I scoffed, "how would I don't? Can't you see their treatment on you and Kyfer? Even Kyfer is just 10 years old, they want them because he's a boy. Meaning they can train him as their pet who will woo them or follow their whims. See Klevan, just 5, but they treating him as a Prince who will inherit the throne. See? But me… a 17 year old girl, can't even have their attention. Even just 5 percent of it, none, kuya. Even their care for me as their only daugther. I need it. I need those for me to grow positively. Pero anong ginagawa nila? Ipinagkakait nila sa akin 'yon. I'm on my 11th grade and having such a f*****g honors but they can't even lay their eyes on my certificates or medals. They didn't even attended my school programs! They're letting me bullied! They're letting me alone…" I said painly. I hate pain. I hate being hurt. But how can I avoid those when in fact my own parents giving those pain? Niyakap ako ni Kuya ng mahigpit at pinatahan. Hindi ko napansing umiiyak na pala ako habang sinasabi ang mga salitang 'yon. Bakit ang sakit pa rin hanggang ngayon? Dapat tanggap ko na na ayaw nila sa akin. Dapat hindi na ako masaktan dahil natural lang na ganito ang trato nila sa akin. I'm just nothing but a hindrance, a burden. Damn it. I miss my Kuya. I miss his comfort on me whenever I'm crying because of my parents. I miss his sweet words that will give me comfort. Damn. Dapat talaga ako na lang ang namatay. Dapat ako na lang at hindi siya. Mas magiging masaya pa ang mga magulang ko. Pero hindi. Hindi ako susuko. This is my second chance. I need this. I need this second chance to live my life. At hindi ko titigilan ang lalaking 'yon para lang mawalan ako ng trabaho! "Oy, dzai, tigilan mo na kakainom. Aba! Simula alas syete umiinom ka na! Hoy! Alas diez na!" Tinapik ako ni Rishy na nasa tabi ko at nag-iinom rin, but unlike me, he drink minimally. He's watching me. But me… I want to get drunk. I want to be wasted. Kahit ngayon lang. Gusto ko lang kumalma ngayon. The pain is excruciating again. The pain when of remembering my brother who died to save my life. "Tang'nang lalaki 'yon. Akala niya napaka gwapo niya! Aba! Pasalamat nga siya at magsasalita lang siya at uupo doon habang iniinterview ko!" Lasing na sambit ko, "hindi kagaya ko na mag-eencode chuchu pa tapos ire-review pa bawat sagot niya. Tapos iaayos pa lahat ng mga salita doon. Kailangan walang labis walang kulang. Tapos ayaw niyang pumayag?! Tang'na mga lalaki!" Sigaw ko sa kawalan. Kahit sa ingay ng tugtog sa bar ay may nakarinig pa rin sa akin. Napatingin at nagtatas ng kilay. "Oh?! Tingin tingin niyo diyan!" Sigaw ko habang nagtuturo kahit lupaypay na ang kamay. "Dzai, ano ba 'yan. Tigilan mo nga 'yan. Baka magkaroon ka ng kaaway niyan ng wala sa oras, sige ka." Saway sa akin ni baklang Rishy. "E kung ikaw kaya awayin ko?" Lasing kong baling sa kaniya at sinamaan siya ng tingin. "You're not exempted! Lalaki ka pa rin!" Duro ko sa kaniya. Napasapo siya sa ulo at napailing iling. "Lasing ka na, dzai. Uwi na tayo." Umiling ako at tumayo dahil naiihi ako. Nanlaki ang mga mata niya at agad ding tumayo. "Saan ka pupunta?" Tanong niya ng nag-aalala. "Restroom." Sambit ko at nagtaas ng kamay para patigilin siya sa pagsasalita. Unang hakbang ko palang ay umaalon na ang paningin ko pero pilit kong minumulat ang mga mata ko para makakita ng maayos sa gitna ng saliw ng neon lights sa buong bar. Nakabangga pa ako ng mga tao patungong restroom na hindi ko na pinansin dahil tuloy tuloy lang akong naglalakad papalikod sa isang pintuan papunta sa restroom. Nang marating ko 'yon ay agad akong dumiretso sa isang cubicle at doon umihi. Pero nang matapos ako at mai-flash ko ang inidoro ay agad akong naduwal. Tang'nang alak! I hate you! Para kang lalaki! Ang sama mo sa kalusugan ng babae! I heard some footsteps from the outside of this cubicle and heard the girl's gasping. Hmm? Anong meron? I also heard a kissing sound that make me gape in shock! Nagmomol talaga sila dito?! Sa restroom?! Safe ba 'yon? Or at least… masaya ba? Oh s**t you little virgin girl! Shut it! Hindi mo dapat iniisip 'yan! Parang nagmamadali ang mga nasa labas at parang walang pakialam sa kung anong nasa paligid nila. "The door…" the girl said while gasping for air and a little bit moaning. Yak! So disgusting! "Sshh… it's locked." Ugh! Manwhores! Napairap ako sa kawalan at nag-isip ng mabuti. I'm b***h on my own, savage like a lion, and a badass that will be your karma. I heave an air heavily and smirk. Kadiri mga 'to, jusmiyo marimar de santino, puwedeng magbook ng hotel para gawin ang kababalaghang 'yan! Mabilis kong binuksan ang pintuan ng cubicle kung nasaan ako. Natigil sila sa ginagawa nila at para silang may nakitang multo — no hindi pala ‘sila’ dahil 'yung babae lang ang nagulat. Dahan dahang lumingon sa akin ang lalaki na bahagyang lumayo sa babae na ikinadismaya ng huli. Halos masamid ako sa sariling laway nang matanto kung sino ang lalaking 'yon. Sa lahat ng lugar… bakit dito pa ulit kami magkikita. And what the f**k?! Wala nga naman talagang pinipili ang nga playboy. Basta't tawag ng laman, kahit saan, puwedeng gawan ng paraan. Ugh! I really hate playboys! "What are you doing?" Mariing tanong niya sa akin na tinaasan ko lang ng kilay. "What?" Inosente kong tanong. Inosente talaga. "You…" "Ah… just continue your business. Don't mind me." Naglakad ako palapit sa salamin kung saan naroon ang babae na bahagyang umatras dahil sa hiya. I smirked. Naghugas ako ng kamay at tiningnan si Mr. Fortiarra sa repleksyon ng salamin. I smiled sweetly at him to piss him off. "What are you waiting for? Oh… I'm open minded. Although that'll be disgusting, it's okay." Sambit ko at tumingin sa babaeng nasa gilid ko. Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa at umiling na lang. Is this his type? Yak. Walang taste. Babaeng magpapa-ano lang sa kung saan. Just… iww! Nabigla ako ng naglakad palapit sa akin si Mr. Fortiarra habang matiim ang titig sa akin. Tiningnan ko siya at bumuntong hininga. Why the f**k my heart is beating so fast?! "What do you want?" He asked in a low voice. Nagpunas ako ng kamay ko gamit ang tissue na nasa gilid at tumingin sa kaniya sa salamin. Hindi ko siya matingnan ng diretso kaya dito na lang. "Wala. Bakit?" Inosente kong tanong. Kung iniisip kong puwede ko 'tong maging alas para ma-blackmail ko siya, well, medyo nagkakamali siya. O kaya kung puwede ko itong gawing panira sa kaniya. Hindi ako gano'n. Lumalaban naman ako ng patas. Saka ano naman kung ganito siya? Every men in 21st century always want to get laid. So he's not an exemption. "Excuse me," I smirked at him. Hindi pa rin niya inaalis ang titig niya sa akin, hindi sa salamin, sa akin mismo. "You may book a hotel room. Do it privately." "This is private," he drawled. "This is, apparently, still a public place. A restroom for girls. And not for making out like what you're doing. Malay niyo maraming naghihintay sa labas dahil nilock niyo ang pinto. Tsk." Humarap ako sa kaniya ng walang emosyon sa mga mata, "ang pangit mo." Pahabol ko at agad naglakad papunta sa pinto at binuksan 'yon. Lumabas ako ng mabilis ang t***k ng puso ko. Napahawak ako sa dibdib ko at napailing iling na lang habang nagpapatuloy sa paglalakad. Grabe. Nawala kalasingan ko don. "Oh, dzai anong nangyari sa 'yo?" Hindi malaman ni Rishy kung tatawa siya o mag-aalala dahil sa hitsura ko. Tangina para akong nirape sampung tikbalang sa daan. "Bakla, nakita ko si Mr. Fortiarra." Sambit ko habang nakatingin sa baso na nasa harapan ko. Kinuha ko 'yon at nilagok. Bottom's up. "Oh? Anong meron? Saan mo nakita? Napapayag mo na ba na mag-feature siya sa magazine natin?" Tanong niya, nang-iintriga. "Gaga. Sa tingin mo papayag pa 'yon dahil sa nangyari?" Inis kong baling sa kaniya. "Oh? E, ano bang nangyari?" "Nakita ko siya sa restroom…" I trailed off and closed my eyes. "Hala?! Sa restroom ng lalaki ka pumunta?!" Naeeskandalong sambit ni Rishy kaya agad ko siyang hinampas para matigil. "Tanga hindi 'yon! Ano ka ba! Utak mo parang may ubo!" Inis kong sigaw na nagpatahimik sa kaniya. "Oh, e ano nga nangyari?!" "Nakita ko siyang nakikipag make out sa girls restroom." Nakangusong sambit ko. "Tapos?" "Pinagsabihan ko lang ng very very light." Sambit ko at ngumisi. Umiling siya at parang hindi makapaniwala sa sinasabi ko, "alam ko 'yang very very light na 'yan. Nagalit ba? Naku! Hindi ka na makakabalik sa kumpanya no'n!" Nanghihinayang niyang sinabi kaya napailing na lang ako. E ano? Hindi ko pa rin siya titigilan 'no! Kahit isumpa niya ako hindi ko siya titigilan! Kailangan ko ng trabaho! Nagpatuloy ako sa pag-inom hanggang sa hindi ko na kayang imulat ang mga mata ko. Hindi ko marinig si Rishy kaya hindi ko alam kung nandiyan pa ba siya sa tabi ko o wala na. Mukhang sumusuko na utak ko sa sobrang kalasingan. Damn. Nasaan na ba ang baklang 'yon?! Iniwan na ata ako! Paano ako uuwi nito? Wala naman akong kotse! Kainis! Pilit kong iminulat ang mga mata ko at agad akong nahilo nang pinilit kong tumayo. Bumagsak ako sa sofa na kinauupuan ko at nagpahinga muna. "Rishy! Where are you?! The f**k!" Inis kong sigaw at pilit na iminumulat ang mga mata ko para makita kung anong nangyayari sa paligid ko. Maingay pa rin naman pero… bakit nakatingin sa akin ang karamihan ng dumadaan! Sobrang ganda ko ba? Oh damn, sorry that's a natural beauty. Mainggit kayo pleaseee. Huminga ako ng malalim at sinubukan muling tumayo pero hindi ko na kaya. Damn alcohol. Ang sakit ng ulo ko! At paniguradong mas sasakit pa 'to bukas! "Rishy! Asan ka na! My goodness! Gusto ko umuwi. Inaan–tok na 'ko!" Nasinok pa ako habang sinasabi ko 'yon. Asan na ba ang baklitang 'yon. "Baklita ka— an– ang sakit na ng puwet ko kakaupo dito! Uuwi na 'ko!" Reklamo ko habang nakapikit ang mga mata. May narinig akong bumuntong hininga kaya paniguradong si Rishy na 'yon. Kainis 'tong bakla na 'to ayaw magsalita! "Rishy… uwi na tayo… gusto ko na umuwi." Nakangusong pag-aaya ko. Sinubukan kong tumayo at naging successful naman pero agad rin akong nabuwal pero may humawak sa braso ko at sa bewang ko para alalayan ako. "Aba… kailan ka pa naging gentleman, Rishy? Akala ko ba bakla ka?" Halakhak ko at umiling saka humakbang pero ipinirmi ako nito sa kung nasaan ako. May tinawag siya kaya natanto kong hindi si Rishy ito. At oo nga! Kailan pa naging matikas ang braso ng baklang 'yon?! This guy is holding me firmly in my waist and keeping me place. Pilit kong inaalis ang kamay niya pero masyadong malakas ang lalaking ito at ayaw akong bitawan. Ugh! Tangina sino ba 'to! "Let me go! Oh damn! Who are you!" Lasing kong tanong sa lalaking may hawak sa akin. Hindi ko maimulat ng maayos ang mga ko kaya naman hindi ko alam kung sino 'to at kung kilala ko ba 'to! "Stay still, woman." He said dismissingly at me. That voice! That low baritone voice! Oh damn! Bakit siya na naman?! Akala ko ba tatantanan na 'ko nito?! "Bitawan mo nga ako! Ano ba!" Sigaw ko at pilit inaalis ang kamay niya. Tinatampal ko 'yon para maalis pero parang bakal 'yon na napirmi sa bewan ko. "If I let go of you, you'll fall… hard." He whispered to my ear. Ngayon ko lang naramdamang sobrang lapit na pala niya sa akin. "f**k you! Bitawan mo 'ko! Uuwi na 'ko!" Inis kong sigaw dahil parang pinaglalaruan niya na 'ko. "Oh… easy there, woman, I'll f**k you hard with your sober consent." He whispered then chuckle sexily thay make me shiver and an electrified energy crept within me. "Manyak!" Sigaw ko at hinampas hampas ang dibdib niya. Agad niyang hinuli ang mga kamay ko na humahampas sa kaniya at ipinirmi rin 'yon. Ngayon biglang nawala ang kalasingan ko at tumingin sa kaniya ng galit. "Ano bang kailangan mo?!" "Nothing," "Alam mo! Para kang tanga. Nung kailangan kita kanina sa para mafeature sa magazine namin pinagtutulakan mo 'ko! Ngayon naman nandito ka at ginugulo ako! Ano ba problema mo?! May toyo ka 'no?!" Sigaw ko sa kaniya. Pumikit siya ng mariin na parang frustrated sa kung ano. But I saw a ghost of a smile in his face. So he's not frustrated or what. He find it amusing! He find it fun! Oh damn this manwhore! "Damn woman, ikaw lang ang may lakas ng loob na sabihin sa akin ang mga salitang 'yan." He said with amusement in his voice. "Oh? E di goods! Kasi hindi mo 'ko mapapasunod sa kung anong gusto mo! Kung boss ka, mas boss ako! Saka… hoy! Akala mo naman kung sino kang gwapo! Damuho ka! Damuho! Pangit!" Sigaw ko sa mukha niya kaya napapikit siya ng mariin. Tinitigan niya ako sa mga mata ng may galit sa mga mata. Nag-aalab na galit ang namuo sa mga mata niya na parang anumang oras ay kaya niya akong patumbahin dito sa kinatatayuan ko, walang buhay. Ngayon ko lang napagtanto kung ano ang mga sinabi ko. s**t! Baka hindi na niya ako paapakin sa kumpanya niya. At hindi ko rin alam kung saan siya hahagilapin kung sakali! "Uh…" "Pangit? Ako? Don't you see the girls were flocking on me? They're also drooling over me. Tapos sasabihan mo lang akong pangit?" Itinagilid niya ng kaniyang ulo at inilapit sa mukha ko ang mukha niya. Umiwas ako at napapikit ang mga mata. I heard him chuckle and whisper to my ear, "tingnan natin kung pangit pa rin ako." Aniya at hinawakan ang aking baba para mag-angat ng tingin sa kaniya. He smiled at me devilishly and then crouched to reach my lips so he can taste it. Nanlaki ang mga ko nang bigla kong maramdaman ang kaniyang malambot na mga labi sa aking labi. What the f**k?! Is he really kissing me?! He sucked my lower lip and withdraw from the kiss. He licked his lips and smiled devilishly at me. He furrowed his eyebrow while looking at me. While me… still dumbfounded. "You…" "Hmm? What?" He probe and chuckle. "Let's go. You're drunk and your friend is missing in action now. He probably went home." Sambit niya at iginiya ako paalis doon. Nagpumiglas ako pero hindi siya natinag sa ginawa ko. Pilit niya akong kinakaladkad papunta sa kotse niya. "Ayoko sa 'yo! Nasaan ba ang kaibigan ko!" Sigaw ko at pilit na inaalis ang kamay niya sa braso ko. "He's gone." Aniya na nagpagulat sa akin. "What?! Anong he's gone! Hoy! Anong ginawa mo sa kaniya! You devil manwhore! Nasaan ang kaibigan ko!" Sigaw ko at hindi na pinagtuunang pansin ang pagpupumiglas. Ang paghampas na lang sa kaniya ang ginawa ko. "Damn woman! He's safe! And I don't care where the f**k your friend is! I don't f*****g care! Pinauwi na siya ng mga bodyguard ko dahil lasing na 'yon!" Sigaw niya pabalik sa akin. "E, bakit ka ba nangingialam?! Sino ka ba para pauwiin ang kaibigan ko nang hindi ko nalalaman?! Huh?! Saka bakit ikaw ang mag-uuwi sa akin?! Alam mo ba kung taga saan ako?!" "Shut the f**k up!" His authoritative baritone voice boomed at the parking lot. Napapatingin ang ibang dumadaan sa amin pero umiiwas nang nalamang si Mr. Fortiarra ang sumisigaw. Para silang takot na aso sa nakikita nila. Masama kong tiningnan si Mr. Fortiarra nang tumigil siya. Iminuwestra niya sa akin ang passenger sit ng kaniyang luxurious car na nakabukas. Inirapan ko siya at pumasok doon ng padabog. Damn! My head hurts a lot! Agad akong nagsisi sa pagbangon ng mabilisan dahil sa sakit ng ulo ko. Takteng alak! Mapanakit! Pero agad ring nawala ang sakit na 'yon nang mamulat ako sa katotohanan na wala ako sa aking kuwarto. Wala ako sa bahay! Nasaan ako?!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD