Exclusively Dating the Devil (R18+) [TAGALOG]

KABANATA 1

"Kailan mo sisimulan?" Paulit ulit na tanong ni Rishy sa akin. Pinagtaasan ko siya ng kilay para malaman niyang nag-iisip pa ako kung kailan ko sisimulan ang pagpunta sa building ng sinasabi nilang ‘Devil Tycoon’ na 'yon.

"Hindi ba… sabi mo may kumalat nang picture niya noon? Nasaan?" Kuryoso kong tanong.

"Yeah, pero kadalasan nasa bar siya so… madilim yung kuha." Nakangusong sambit niya. "Minsan naman sa mga social gatherings, napakaseryoso, bakla." Naiiling niyang dagdag habang nakatulala at parang may naiimagine na kung ano.

"Bakit hindi siya naiinterview sa mga social gatherings kung ganoon?"

He groaned, "takot masyado ang mga reporter sa kaniya. Titigan ka pa lang no'n. Para ka nang matutunaw!" He said exaggerated.

"Walang nakakalapit sa kaniya? E 'yung mga socialites niya?" Maintriga kong tanong.

"Takot lang ng mga 'yon mag-chismiss." Tumawa siya ng nakakaloka. "Ipapakulong sila ng lalaking 'yon kung sakaling magsabi sila ng 'di kaaya-ayang salita tungkol sa kaniya."

Napairap ako at hindi na nagsalita. Paano ko sisimulan? Anong mga itatanong ko? Buwiset! Bakit ba kasi sa akin pa binigay sa akin 'to e!

Nagsimula na akong mag-isip ng itatanong ko sa kaniya kung sakali man na makapasok ako sa building niya ng matiwasay. I also do some and brief research about Vaughn Dominique Demetrius Fortiarra. What the heck? Ang haba ng pangalan— pero maikli ang— pasensya.

CEO of Fortiarra chains of hotels and managements in Philippines and through out Europe and Asia.

Only heir and a President in Fortiarra Incorporation.

Have 5 mansions including in Cebu, Ilocos, Isabela, Baguio, and Manila.

Have no serious girlfriend.

A very well known Devil Tycoon in Business World.

And that's all. I think, he have dark secrets kaya ayaw niyang magpaunlak ng interview, dahil masyado na 'yong personal kung sakali para sa kaniya. At ayon rin sa nakalap ko ay isa siyang Architect.

At para akong tinutulak sa bangin para makuha ang kahit kaunting kaalaman tungkol sa kaniya.

Bakit ganyan lang kaikli ang impormasyon tungkol sa kaniya? Is he hiding all of it? Is he scared that someone will know the truth behind him? At bakit siya galit sa mga journalist?

Napasandal ako sa sandalan ng swivel chair ko. My curiosity is killing me now. I want to know. I want to dig deeper. I want to aim the truth about him.

Nang matapos ko na ang mga tanong ko ay agad akong tumayo at inayos ang mga gamit ko. Handa na ako. Gusto ko nang simulan 'to para matapos na. Pero hindi ko alam ang kalalabasan ng gagawin ko. God, bless me.

Naglagay ako ng lip tint at naglagay na rin ng blush on. Konting retouch at okay na ako. Nang maiayos ko na ang mga gamit ko ay siyang pagsulpot ni Tristan sa gilid ng cubicle ko.

Napairap ako sa kawalan at walang gana siyang tiningnan, "what do you want?" I ask bluntly.

Ngumiti siya at inilahad sa akin ang tatlong pulang rosas, "for you, babe." Napangiwi ako sa sinabi niya.

Eww.

I sighed heavily and looked at him emotionless. "Look, Tristan, matagal na tayong tapos. Ayoko sa 'yo, at wala kang aasahan sa akin. Sinuway ko ang mga magulang ko dahil ayoko sa 'yo. Kung hindi mo maintindihan. Tang'na, lumayas ka sa harap ko at magbasa ka ng diksyonaryo para mahanap mo kahulugan ng salitang 'ayaw ko sa 'yo'." Inis kong paliwanag na nagpawala ng ngiti sa labi niya.

He advance and look at me angrily. I look back at him in the same ferocity.

"Babawiin mo rin 'yang mga salita mo kapag naghihirap ka na." He said dangerously.

I smiled devilishly, "saka ko na babawiin kapag wala nang ibang lalaking naghahangad sa akin. Mas mayaman pa sa 'yo." I smirked when he got stunned at my words.

"You evil witch!" His voice thundered on our office floor.

Napasapo ako sa noo ko at napailing na lang. "May trabaho ako, kaya kung puwede, lumayas ka na dito bago pa kita itulak palabas." Kalmadong sambit ko.

"Dapat nga magpasalamat ka sa akin dahil ni-request ko sa Daddy mo na panatilihin ka sa trabaho mo!" Gigil niyang sambit na binalewala ko lang.

"Oh, e 'di good. Thank you. Now, leave." I said with sarcasm and arched a brow.

Nagpupuyos siyang umalis ng opisina kaya malalim akong napabuntong hininga at napa pameywang bago tumingala na parang pasan o ang buong mundo. Nang umayos ako ay nakita kong nakatingin sa akin ang mga ka-opisina ko dito na parang may dramang nangyari. Tss. Napaka attention seeker talaga ng lalaking 'yon.

"Grabe ka, bakla! Ang gwapo kaya ni papa Tristan. Pinapalayas mo lang." Napatingin ako kay Rishy at pinagtaasan siya ng kilay.

"E, 'di sa 'yo na." Saad ko at nagmartsa na rin palabas ng opisina.

"Sungit mo, dzai!" Sigaw niya pero hindi na ako lumingon.

Sa kabilang lift ako sumakay para makaalis na agad ako.

Dadaan muna ako ng coffee shop dahil kailangan kong kumalma. At para na rin magkaroon ako ng lakas ng loob na gawin ang kailangan kong gawin ngayon. Sa dami ng pwedeng mag-interview sa lalaking 'yon bakit ako pa?!

"Isang frappé. The usual." Sambit ko sa cashier na madalas mag-serve sa akin kapag bumibili ako dito. Ilang metro lang ang layo nito mula sa kumpanya kaya hindi na mahirap lakarin kahit naka-heels pa.

"Right away, ma'am." Aniya na tinanguan ko lang at naghanap na ng bakanteng upuan. Nakakita ako ng bakante, doon sa madalas kong puwestuhan kaya doon ako dumiretso.

Paliko sa mga table ay biglang tumayo ang babae kinauupuan niya dahilan ng pagkakabigla naming dalawa sa biglaang pagbunggo sa isa't isa. What the hell?!

Sumaboy sa damit niyang mukhang mamahalin ang inuming dala.

"What the hell?!" Sigaw niya at agad na binitawan ang hawak na baso saka pinagpagan ang sarili.

"I'm sorry, Miss. I'm making my way to the nearest ta—"

"You shut up, b***h! How dare you ruin my dress?!" Sigaw niya na nagpatigil sa akin.

Tampalin ko kaya bibig nito nang natigil 'to sa pagsasalita.

"Excuse me, Miss. Ikaw ang may kasalanan. Hindi ka kasi tumitingin sa paligid mo bago ka tumayo sa inuupuan mo. And don't you f*****g call me b***h," Tumingin ako sa kaniya mula ulo hanggang paa, "baka magsisi ka."

"How dare you?! Ikaw na nga itong nakadisgrasiya sa akin, ikaw pa 'yong galit?!" Nanggagalaiti niyang sagot na hindi ko alam kung saan nanggagaling. She groaned frustratingly. "My dress were ruined! My date! Ugh! You, b***h!" Sigaw niya at agad akong tinabig para dumaan siya.

"Baka mabangga ka na naman, shades mo tanggalin mo. Tanga ka pa naman." Paalala ko na agad niyang ikinalingon sa akin.

"What did you say?!" Sigaw niya na halos buong nasa floor ng coffee shop na 'yon ay napatingin sa kaniya. Pati ang mga staff dito ay naeeskandalo na rin sa ginagawa niya.

"Ang sabi ko…" hinarap ko siya at pinagtaasan ng kilay bago humalukipkip, "mag-ingat ka. Sorry." I said with so much sarcasm but she didn't mind, though.

She continued walking along the way out of the coffee shop with irritated face. I shrugged and walk towards my desired table for myself. I took my notepad out and my ballpen, too. I also took out my cellphone so that, I can research something.

Nang tawagin ang pangalan ko ay agad akong tumayo at agad ring bumalik sa kinauupuan bago nagpatuloy habang sumisimsim sa inumin ko.

How will I have a decent interview with him? Should I have an appointment with him? Yeah, you have to, idiot. Malamang hindi ka papapasukin doon nang walang manlang appointment. Busy 'yung tao, for sure.

Napatingin ako sa relo ko at nakitang ala una y media na ng hapon kaya nagdesisyon na akong tumahak sa dapat na puntahan. I hope, this will be successful.

I didn't get any chance of appointment if it's not involving or related to business. He's so strict, huh? No journalist also on their rules. Wow. Napaka wais naman pala ng lalaking 'yon.

Damuho.

"Good afternoon, ma'am." Bati ng guwardiya sa Fortiarra Building.

The building was incredibly nice— amazing. The 20 story building was breathtaking. What's more inside? When I get inside the building, my jaw almost drop because of the design— interior design indeed. It's amazingly elegant, expensive, and breathtaking.

From the marble floors, expensive chandeliers that's hanging on the ceiling of the first floor, the aura of this building screams seriousness, crudeness, and authority. Some of it were black and gray. The couches on the receiving and waiting area was black, the marbles were gray, the walls too. The ambiance screams maleness, strength, and dark.

That's how it reflects the owner, huh?

So dark.

Pumunta ako sa front desk para magtanong kung saan ang floor ng boss nila. Hindi ito ang secretary kaya for sure, hindi nito alam na wala akobg appointment.

"Do you have an appointment, ma'am?" She ask with her sweet yet serious voice.

"Yes, I have." She gave me a visitor ID before telling me the right floor.

"In 45th, ma'am." I smirked and thanked her.

A genuine thank you from me!

Nang makarating sa tamang palapag ay agad akong dumiretso sa front desk at nagtanong kung saan ang opisina ng President dito. Itinuro niya ang isang malaking kulay itim na pinto. May lamesa sa gilid, probably his secretary.

Dumiretso ako doon at agad hinarangan ng sekretarya niya.

"Mr. Fortiarra's not there, yet, ma'am. How may I help you? Do you have any appointment him him?" She seriously asked me and look at me from head to foot.

Wow. Parang may gagawin akong masama, ah?!

"Ah… I have to talk to him." I said a bit nervous but I intend to hide it. I smed fakely too.

"I'm sorry, ma'am, but Mr. Fortiarra strictly said that only who have their appointments can enter his office. If you don't have any, ma'am, with all due respect, you may go." She said dismissively.

I nodded like I undestand what she said. Pero hindi! Hindi ako susuko! I should give it a try! Kung mapapaalis ako sa trabaho, dapat nasubukan ko man lang na gawan ng paraan. Para matanggap ko!

"Vina, tawag ka ni Mr. Fortiarra sa conference hall." Anang isang empleyado na nagpatigil sa iniisip ko at sa titig ng babaeng nasa harap ko.

I smiled at her, "I'll go, then." Sambit ko at kunwari'y kinakalikot ang aking bag habang dahan dahang naglalakad.

Naglakad na rin ang babae kasama ang isang lalaki na tumawag sa kaniya kanina. Hindi ko pinahalata na may balak pa akong gawing iba. Kinuha ko ang cellphone ko at kunwaring may idinadial para hindi niya mahalata.

Nang makalagpas na siya sa akin ay nilingon ko ang pintuan ng opisina ng President. I smirked evily and looked around to see if someone's looking at my moves. Nang malamang walang nakatingin ay mabilis akong naglakad doon at agad iyong binuksan.

Napangisi ako nang malamang hindi iyon nakasara kaya agad akong pumasok para hindi maabutan ng sekretarya niya na nandito ako. And my plan goes on. Come here my baby Victory!

Kailangan ko na lang siyang makumbinsi.

Pinagmasdan ko ang paligid ng buong opisina. Too spacious for just a single person to be always here. Masyadong malawak. Tanaw ang buong syudad sa malaking glass wall sa likod ng lamesa. Black marble surrounded the floor. The geometrical table looks amazing in his office.

It also has book shelves full of different books. A dark brown narra table and six comfortable chairs in it. It also has sets of sofa in the right corner — this time it is a white sofa set that suits the dark ambiance of the office. In the far right side also has long dining table with twelve chairs.

In his geometrical table has two chairs in front and a coffee table too. Ang galing ng nagdesign ng opisinang ito. Halatang pinag-isapan para gumanda at maging ganito kaelegante ang hitsura.

Ilang minuto pa ang nagdaan at patingin tingin lang ako sa buong paligid. Not minding my nervous when that man came out from that conference hall and snap at me. Hays! Bakit ba 'yon pa ang iniisip ko?

Habang nagtitingin sa mga disenyo sa opisinang ito ay napatalon ako nang biglang bumukas ang pintuan kasabay ng pagbilis ng t***k ng puso ko ay ang pagpasok ng lalaking nakapagpatigil saglit ng kasalukuyan. He's loosening his tie on his neck and clicking his neck while sighing heavily and walking towards his swivel chair. Nasa kanang bahagi ako ng kaniyang opisina at mukhang hindi pa niya ako napapansin ngayon.

Nang makaupo siya sa kaniyang swivel chair at ilinga niya ang kaniyang paningin sa buong opisina ay nanlaki bigla ang kaniyang mata.

"What the f**k are you doing here?! Who are you?!" His voice boomed when he noticed me.

His eyes were dark as night even if it's color is light brown, his masculine body makes the swivel chair looks small in his size, his lips looks delectable yet soft as cotton, his nose were proud and pointed, his jaw clenching but giving him more handsomeness, his thin not so visible stubble looks good on his face, and damn, he looks like a God personified!

"I'm asking you woman! Who are you?!" He asked again that make me startled a bit.

"I-uh… I'm Kyleigh Heavenly Laureza, I'm from El Magazine, I'm… uh… here to conduct an interview. Uh… we'll feature you as a front page of our magazine, if it's —"

"Get the f**k out!" He ordered and motioned the door angrily. Napasimangot ako at tumingin sa kaniya.

"Kapag hindi kita nainterview, mawawalan ako ng trabaho." Malakas kong sambit para maintindihan niya na kailangan ko 'yung interview para manatili sa trabaho.

Gosh! Even if he's a God personified, he's like a devil in his attitude.

"I don't f*****g care. Get. Out." Madiin niyang sambit na nagpabuntong hininga sa akin.

"I need my job, so I need to interview you. Please, Mr. Fortiarra! Promise, after this hindi na kita guguluhin." Sambit ko at agad lumapit sa kaniyang lamesa para mas magkaintindihan kaming dalawa.

Tiningnan niya ako ng madilim at matiim. He surveyed me from head to foot then back to my eyes. I saw how his eyes slipped its gaze to my lips back to my eyes again. He licked his lower lip and smirked evily.

"Get out. I don't f*****g care about your work. I can definitely tell your boss to fire you for bugging me here." Umirap ako at itinuko ang aking dalawang palad sa kaniyang lamesa.

"E, 'di sabihin mo. Pake ko? Subukan mo lang at ipapasunog ko 'tong kumpanya mo." Determinadong sambit ko at nagtaas ng kilay. His gaze lowered down my cleavage, then rolled his eyes.

I know you're tempting. Come on.

"I can sue you for that." Aniya at ibinalik ang tingin sa mga mata ko.

I groan in frustration. "Damn it! Magpa-interview ka na lang! I promise, my questions were harmless—"

"But definitely a lie." He cut me off.

"Hindi ko babaguhin kung ano man ang sasabihin mo sa akin. Kung anong sinabi mo, I will exactly write those. I promise!" Nagtaas pa ako ng kanang kamay parang nanunumpa.

"Get out. I don't want you here." He said dismissingly. Tumayo siya at nagpameywang.

Gosh! Ang gwapo naman nitong nilalang!

Tristan's masculine but definitely not like as masculine as him!

He sighed and shook his head. Parang stress na stress na sa akin. Mastress ka pa please!

"Paano ka ba nakapasok sa opisina ko? I clearly told my secretaries I won't allow people who don't f*****g have appointment." Mariing sambit niya.

"Tigilan mo nga ako sa kaka-f**k at f*****g mo! Kairita sa tenga!" Sigaw ko sa kaniya.

"And who the hell are you to raise your voice at me?!" Ganting sigaw niya.

"Aba! Kapag ikaw puwedeng sumigaw? Kapag ako, bawal?! Hey! Peoples were equal!" Sigaw ko sa kaniya.

Pumikit siya ng mariin, "woman, this is my territory. Whenever I want to f*****g cuss or raise my voice is in my f*****g rule!" Mariing sambit niya na nagpanguso sa akin.

Humalukipkip ako at tumingin sa kaniya ng nakataas ang kilay, "pumayag ka na lang kasi na interview-hin kita. Promise, that's harmless." Pangungumbinsi ko pa rin sa kaniya. "Sige na please!"

Huminga siya ng malalim at tumingin sa akin ng matiim. Naglakad siya palabas sa kinauupuan kanina at papunta na sa harapan ko. Matiim niya akong tinitigan.

"Get out, or I'll drag you out here myself." Aniya na ikinasimangot ko. Akala ko papayag na!

Ngumuso ako at tumingin sa kaniya saka siya hinawakan sa kamay ng dalawa kong kamay. Gosh! Mukhang magkakasala pa ako dahil sa ginagawa ko! Bahagyang nanlaki ang mga mata niya sa ginawa kong paghawak sa kamay niya.

"Please, I need to keep my job! Kailangang kailangan ko ang trabaho para mabuhay ako! Mag-isa na lang ako sa buhay, please!" That was my last resort para mapapayag siya. Please gumana ka!

"What's your name again?" Tanong niya sa seryosong tono.

"K-Kyleigh Heavenly… Laureza." Sambit ko at napakurap kurap.

"Get your hands off me, Ms. Laureza." Aniya sa walang emosyong tono ngayon.

Saka ko lang napansin na kanina ko pa pala hawak ang kamay niya. I awkwardly smiled and get my hands off him and look down while pouting.

"Kailangan ko lang ng trabaho kaya ko 'to ginagawa. Hindi naman kita guguluhin kung sakaling mayaman ako at maraming perang pangtustos sa sarili ko." That was true.

I may be rich because of my family's name or even my family rather, but they're not considering me as their daughter anymore. That's why I'm not rich nor have enough money to buy my whims, but have enough money to feed myself.

"I heard your surname from somewhere—"

"Baka malayong kamag-anak ko lang?" Kinakabahang sambit ko.

"Tss. I don't care. Get out." Nanghihina akong tumango at ngumiti ng malungkot saka tumalikod sa kaniya para makapaglakad na palabas ng kaniyang opisina nang biglang bumukas ang pintuan nito at iniluwa ang babaeng mukhang tanga sa suot niyang shades sa loob ng opisina.

Seriously? Wearing a shade inside the office? Tagos ba araw dito?

"Vaughn! I had a bad morning!" She groan in frustration and walk towards Mr. Fortiarra's table, but when she notice me, she stopped walking midstep.

"Stella," Mr. Fortiarra said in a low voice.

"You!" Dinuro ako ng babae kaya pamaang akong nagturo sa sarili.

"Ako?" Kunwari'y hindi ko alam. Gusto ko lang mang-asar. Bad trip din ako sa lalaking nasa likod ko kaya iinisin din kita, Ms. Lady in Red.

"Oo! You bumped me this morning! You ruined my dress! And talk some shits on me!" Sigaw niya na inilingan ko lang.

"FYI again, Miss, ikaw 'yung hindi tumingin sa paligid mo kaya mo ako nabangga. Tapos ako itong may mali ngayon? Sino ba kasing tanga ang magshe shades sa loob ng coffee shop? Nasa loob ba no'n yung araw? Maliwanag?" Umirap ako at humalukipkip.

"You, b***h! Sino ka para magsalita ng ganiyan sa akin? Huh?! Who do you think you are to say that words to me!" Nanggagalaiting sigaw niya sa akin.

"I'm Kyleigh Heavenly Laureza, your karma, bitch." I smirk and handed her my hand.

"What the f**k?!" Susugurin na sana niya ako kung hindi lang pumagitna si Mr. Fortiarra sa aming dalawa at hinawakan ang palapulsuhan kong nakalahad sa babaeng 'yon.

"Stop it, Stella!" His low voice boomed every corner of his office that make the woman stop her attack on me.

"Sino ba 'yan at bakit siya nandito?! Huh?!" Sigaw niya na nagpaangat ng tingin ko sa lalaking nakaharang sa line of vision ko sa babaeng 'yon.

"None of your f*****g business. And why the hell are you here?" Pagtatanong ni Mr. Fortiarra sa babae na biglang nagpaamo dito.

"Sus, plastik." I murmured.

"Shut up, woman." He hissed under his breath so I shut my mouth up and did not talk.

"I'm here to visit you," anang babae sa isang malamyos na boses.

I hate plastik! Grr!

"Tss. Aalis na 'ko." Kinalas ko ang kamay ng lalaking damuho na 'to sa palapulsuhan ko at umamba nang aalis.

Lumingon ako sa kaniya at sunod naman sa babaeng nakataas ang kilay.

"Buti naman at marunong mahiya." Bulong nito na animo'y nagdadasal sa demonyo.

"Stella," he called her with warning. Pero nasa akin pa rin ang titig.

"We're not yet done, Mr. Fortiarra." Pahabol ko bago lumabas ng tuluyan sa opisinang 'yon.

Nang makalabas ako ay saka lang ako nakahinga ng malalim. Nakakatakot na ewan sa opisinang 'yon. Jusmiyo marimar! Nagsama 'yung dalawang satanas sa loob ng opisinang 'yon!