Sabah odaya giren gri ışıkla gözlerini açmıştı Emir. Dün gece geç bir saate uyumuştu ama şu an oldukça iyi hissediyordu. Sanki günlerdir uyuyordu. Başını yan tarafa çevirdi. Masal yanı başında uyuyordu. Çok sevdiği siyah saçları yastığına dağılmış ve kokusunu hapsetmişti. Başı hala göğsündeydi. O masal olduğu için mi bu kadar mutluydu, yoksa mutluydu da Masal bahane miydi? Cevabı düşünmesine gerek yoktu. Masal’dı o. O yanındaydı. Yatağında uyuyordu. Kokusunu hissedebiliyordu. Hatta kokusu şu an üzerine sinmiş olmalıydı. Şu an bahar kokuyor olmalıydı. Kışın ortasında baharı yaşıyordu. Kollarında yaşayan kız, ona baharı getiriyordu.
Elini kaldırıp onu uyandırmamaya çalışarak uzun saçlarına dokundu. Yumuşacık ve ipek gibiydi. Bir tutamını alıp burnuna yaklaştırdı. Dün gece hatırladığı koku y
