Camın önünden çekilip, çıplak ayaklarla kapıya doğru yürümeye başladı. Yağmur yüzünden olsa gerek evde garip bir hava vardı. Kendisini bir kâbusun içinde hissetmesine neden oluyordu. Kapı kolunu tutup yavaşça kapıyı açtı. Başını koridora uzatıp biri var mı yok mu kontrol etti. Kimseler görünmüyordu. Bunu fırsat bilerek koridora çıktı. Yavaşça yan taraftaki kapıya yöneldi. Eli kapı kolunun üzerindeydi. Bu delilikti. Oldukça farkındaydı ama bunu istiyordu. Bu gece onun yanında olduğunu hissetmek istiyordu. Annesinden daha bu sabah ayrılmıştı. Sıcak, şefkatli kollara ihtiyaç duruyordu. Bunu da sadece tek kişide bulacağını biliyordu.
Derin bir nefes alıp cesaretini toplamaya çalıştı. Sonra da yavaşça kapıyı açıp, bir gölge gibi içeriye süzüldü. “ Emir’ diye fısıldadı. Sesi titremişti. Bu kork
