CİHAN ALİ
“Ulan ben böyle aşkın ızdırabını... Karımdan ayırdılar beni!”
Arif ile geldiğimiz gün konağın arka bahçesinde içerken Arif gülmeye başladı. “Yok artık! İki gün ayrı kalacaksın diye öldün mü sanki ağam? İçip içip sarhoş olma peşindesin bir de, hayretler içindeyim.”
Viskiyi kafama dikerken ters ters ona baktım. “Sen ne anlarsın lan? Hem karım değil mi o benim? Yanımda olması lazım.”
Bir an buruk bir şekilde tebessüm etti ama neden öyle gülümsedi anlamadım zaten kafamda kıyak olmuştu. “Doğru, ben ne bileceğim ki... Hem sen yengeden önce nasıl nefes alıyordun hayret bir şey!”
Arif’in lafı kafama dank diye oturdu. O alaycı ama içi dolu sözler yok mu… Adamın ağzı lâf yapıyor diye dalga geçiyoruz ama bazen gerçekleri öyle bir çarpıyor ki suratına, ne yapacağını bilemiyorsun.
Kad
