ARİF
Ben bu kurdele işine gerçekten kafayı takmıştım. Çünkü geçen sene arkadaşım Emir, nişan kurdelesinin bir parçasını yutup üç ay içinde çocukluk aşkıyla evlendi. Şaka gibi ama gerçek. E hâliyle ben de umutlandım. Belki dedim, benim de bahtım açılır. Hatta sadece kendim için değil, Yeşim için de düşündüm. İki parça kurdele kestim, birini cebime, birini de Yeşim’e götürmek üzere avucuma aldım. Belki iki kat hızlı evleniriz.
Koştur koştur mutfak tarafına geçtim. Yeşim, şerbetini yudumlayıp yanında birkaç atıştırmalık yuvarlıyordu. Karnı boştu, malum kızcağız heyecandan tüm gün doğru düzgün bir şey yememişti. O sırada usulca yaklaşıp, doğrudan kurdeleyi uzattım.
“Al şunu ye,” dedim.
Ne yapacağını şaşırdı. Gözleri büyüdü, ağzı hafif açık kaldı. “Tamam acıktım dedim de yani, gerek var mıy
