My Doll Like Guardian

Chapter 17: Pain

Yuwi Corveral's POV

"Sure kang ayos ka lang dito?" My master ask me. What's his problem again?

"Yes. " I answered. He nod his head and walk back to his band mates.

He usually do that since I woke up from my four days slumber. I know its unusual to sleep for four days but maybe... just maybe... the sleeping poison is working.

Yeah... I know that I'm dying. It's pretty obvious and I'm not that stupid. Having this extra abilities is not a gift.

"Ano practice na tayo?" Neo said trying to hide his evil grin.

"Oo na." Riverehren said as he begin to play his guitar. They're having a practice for the music festival and since I'm my master's guardian, I choose to stay here and watch their practices. Though I'm really sleepy... donno why.

...

"Yuwi... Yuwi... " I immediately sit properly when I heard his voice.

"Riverehren..." I said trying to hide my dizziness. Geezzz...

" You alright?" He said.

"Yeah. I'm hungry..." I said when actually I'm not. I just said that to avoid his eyes. It's like his trying to read what I'm thinking and it creeps me much.

"Ganun ba? Tara... Saan mo gusto kumain? " He asked me with... urgghhh... uneasiness?

"Anywhere." I said as I stand up.

Tss... I'm trying to look like I'm fine but I guess I did not look like one since Riverehren just carry me like a princess.

"Wha- what are you doing? I'm fi-fine." I said avoiding his gaze, its really awkward.

"No your not. Just listen to me... I'm your master." He said in a serious tone. Now his speaking in english... well, I'm expecting him to command me to speak in Filipino for I'm in Philippines but it looks like he didn't mind at all.

I'm still thinking about Riverehren's sudden change when my head hurt too much.

Urggghhh..

I grab his uniform and hold it tight. I try to stop my self from yelling but I really can't...

"Ahhh... "

"Yuwi...?" I knew he stop from walking. He put me down...

"Anong nangyayari?" he asked me with his worried expression.

"My... my head... Ahhh... "

It really hurt like... urggghhh!

I hold my head tight hoping that it will ease my pain but it didn't work. I even try to bang my head on the ground when someone grab me and hug me tight.

That smell...

"Shhh... Calmdown Yuwi. I'm here..." I don't know why but after what he said, I slowly felt nothing and then darkness ate me.

River Ehren Cruzveda's POV

"Better take a nap bro." Tinignan ko naman si Blaze tsaka tinanguan. Napailing na lang siya tsaka lumabas...

I don't want to sleep.

Pano kung pagising niya, masaktan na naman siya.

Umupo na lang ako ulit sa gilid ng kama ko tsaka inalis yung unting hibla ng buhok niya sa mukha niya. She really looks like a doll. Halos magdadalawang araw na naman siyang tulog. Ang sabi nina Winter, gagawa sila ng gamot para kay Yuwi kaya wala sila dito. Ang sabi nila mapapabagal nung iniinject nilang gamot kay Yuwi yung pagising ng sleeping poison pero kapalit nito eh yung madalas niyang pagtulog. Kaya nga nag-aalala ako kanina habang nasa practice kami ng banda kasi nakatulog siya.

"Yuwi... " pabulong na tawag ko sa kanya.

"Please naman gumising ka na. Nag-aalala na ko." sabi ko habang nilalaro yung mga daliri niya. Kung nakikita ko siguro ang sarili ko ngayon sa salamin, baka isipin kong nababaliw na ko. Hindi ko namang gawaing mag-alala sa iba... pero kung sa bagay hindi na iba si Yuwi.

"Son... " napalingon ako kay mama nang pumasok siya sa kwarto ko.

"Mom." sabi ko tsaka siya nginitian. Napabuntong hininga naman siya tsaka tinignan si Yuwi.

"Hindi ko dapat sasabihin to pero... sa tingin ko kailangan mo na ngang hanapin kung nasaan yung mga data. " sabi niya kaya napatingin ako sa kanya na nakaupo na din sa kabilang gilid ng kama ni Yuwi.

"You know what... Ayokong maalala o malaman mo kung nasaan yung data kasi naisip ko na mas delikado. Kaya lang... Yung data lang na yun ang makakapagligtas sayo at kay Yuwi." sabi niya tsaka may inilabas na papel sa bulsa niya. Inabot niya sa akin yun tsaka tumayo at lumabas ng kwarto ko ng wala ng sinasabi. Ano naman to?

Dahan dahan ko pa iyong binuklat...

"Son,

Nakakahiya mang tawagin kang anak dahil hindi naman ako naging mabuting ama pero anak... mahal na mahal kita. Marahil sa oras na to, wala na ko sa mundo kaya iniwan ko to sa iyong ina. Para sa panahong kailangang kailangan mo ng malaman ang lahat maiabot niya ito sa iyo."

Sulat to ni Dad?

"Nasali ako sa kasakiman ng matalik kong kaibigan, hindi ko alam na yun talaga ang gusto niya... ang pamunuan ang mundo gamit ang sensya. Nung nalaman ko yun, pinilit kong kumawala pero hindi ko kaya. Hindi pwede... sinimulan ko kaya dapat kong tapusin. "

Naguguluhan ako sa sulat na to.

"Kung sakaling makilala mo sila... Ikaw na sanang bahalang magtama ng mali ko. Kung sakaling makilala mo siya, protektahan mo siya gaya ng pangakong binigay niya sa akin na proprotektahan ka. Alam kong matalino ka anak... Lahat ng data at files ng Humanoid Research Plan ay nasa iyo.

Iniwan ko sa pinakamahalang bagay para sayo.

Mahal na mahal kita anak.

Sobra sobra...

Patawad. "

Agad kong pinunasan yung luha ko. D*mn...

That man... Bakit ba di na lang niya diretsyahang sinulat dito?

"Why are you crying Riverehren?" napatingin ako agad kay Yuwi na pilit inaabot yung mukha ko gamit yung kanang kamay niya. Umiling naman ako...

"Wala... Inaantok lang ako kaya naluluha na. Sinosolo mo kasi yang kama ko." malokong sabi ko tsaka ngumisi. Nakita ko naman yung pagnguso niya tsaka sinubukang tumayo kaya lang nahihilo pa ata siya kaya pinigilan ko na lang siya.

"I'm just kidding Yuwi." sabi ko tsaka tumabi sa kanya. Hindi naman siya natinag kaya napangisi ako lalo. Kung ibang babae siguro to kanina pa ko pinagtulakan o kanina pa ko pinagnasaan.

Humiga naman ako tsaka pumikit agad. Sana wag na siyang magtanong ng kahit ano.

Nakaramdam naman ako ng kakaiba ng di ko inaasahang humiga din siya at yumakap sa akin sa gilid. Siniksik pa niya yung ulo niya sa dibdib ko.

"RiverEhren..." mahinang bulong niya habang nakasubsob pa din yung ulo niya sa may dibdib ko.

"Natatakot ako." mahinang sabi niya kaya para namang may kumurot sa puso ko. Nagtagalog nga siya pero hindi ganyang salita ang gusto kong marinig.

Hindi ako sumagot.. kasi hindi ko alam ang isasagot ko. Anong sasabihin ko? Medyo matagal ding nanahimik ng maramdaman ko ng nababasa yung suot kong t-shirt sa may bandang dibdib ko.

"Yuwi..." sabi ko tsaka hinimas himas yung likod niya.

"Natatakot akong iwan ka."

Napahinto ako sa sinabi niya. Lalo pang humigpit yung pagkakayakap niya sa akin...

Alam niya ba?

Pero ang sabi nila Venice wala siyang alam tungkol sa sleeping poison. Paanong...

Natigil ako sa pag-iisip ng marinig ko yung mga hikbi niya.

"Shhhh... I'm here Yuwi. Wag kang matakot. Di ko naman hahayaang iwan mo ko." sabi ko na hinihimas himas yung likod ng ulo niya. Naramdaman ko namang tumango siya tsaka unti unting tumahan. Ilang minuto pa at lumuwang na yung pagkakayakap sa akin ni Yuwi.

Mukhang nakatulog na naman siya...

Kailangan ko na talaga mahanap yung data... kailangan.