“Ang tagal nating hindi nagkita, kumusta ka na?” nakangiting tanong nito matapos niyang humiwalay sa akin mula sa pagkakayakap.
Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maging reaksyon.
Masyado akong nagulat.
Hindi ko alam ang gagawin.
Nakatingin lang ako sa kaniya, sa mukha niyang masaya.
Ang laki ng pinagbago niya.
Ang layo na niya sa dating siya pero…
Napakagat ako sa aking labi bago isandal sa kaniyang dibdib ang aking ulo.
‘Siya nga. Si Icom na nga ’tong kaharap ko.’
Nanlabo ang paningin ko bago mahinang mapahikbi.
“I’m sorry…” bulong ko sa gitna ng pag-iyak ko, hindi ko alam kung bakit umiiyak ako, hindi ko alam.
No’ng makita ko siya, parang may naramdaman akong kakaiba, naramdaman ko ang sobrang saya sa dibdib ko, ’yong tipo na gusto kong umiyak dahil sa sobrang saya.
Naram
