First Person POV
“W—What?!” gulat na bulalas ko.
Sa lakas yata ng pagkakatanong ko ay napatingin na sa amin ang ibang estudyante na nagdadaan.
“H'wag ka ng mahiya.. saka h'wag namang masyado malakas ang boses mo, ikaw rin.. kapag narinig ng iba ang pinag-uusapan natin.. baka sabihin nila.."
Napakurap-kurap ako.
"Ano na? Aminin mo na. I won't mind. Promise,” tanong nito habang nakangisi at itinaas pa ang isang kamay na parang nanunumpa.
Which is kung ako ang tatanungin ay parang kay sarap isampal sa mukha nito ang mismong kamay nito para naman magising na ito sa mga pinagsasasabi nitong kalokohan.
Jusko.
Napailing-iling na lang tuloy ako at napatawa.
“You won't mind? Or Are you out of your mind, bunso?”
Tae. Hindi ko talaga mapigilang matawa at hindi ko rin magawang magalit sa a
