เฌอ
“พ่อขอโทษ เพราะพ่อเองที่ทำให้ชีวิตลูกต้องเป็นแบบนี้” พ่อพูดขึ้นด้วยความเสียใจ
“แม่เองก็ขอโทษนะลูก ถ้าวันนั้นพ่อกับแม่ไม่ทำแบบนั้น ตอนนี้ลูกแม่ก็ไม่ต้องมารับสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อแบบนี้” เสียงแม่เองก็พูดด้วยความรู้สึกผิดและเสียใจไม่ต่างจากพ่อ
“ช่างมันเถอะค่ะ ยังไงมันก็เกิดขึ้นมาแล้ว ตอนนี้ก็แก้ไขในสิ่งที่พอทำได้แค่นั้น” ฉันตอบพ่อกับแม่กลับไป
ถามว่าฉันโกรธท่านไหมกับสิ่งที่ฉันพึ่งได้รับรู้เมื่อไม่นานมานี้ ฉันตอบเลยว่าไม่ แต่ฉันเสียใจมากกว่า แต่ถึงยังไงมันก็เกิดขึ้นขนาดนี้แล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรที่ฉันจะต้องไปเสียเวลาโกรธพ่อกับแม่
“ลูกไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวแม่จะเอาเงินไปใช้ให้เขาเอง ลูกจะได้หลุดพ้นสักที” แม่พูดออกมา
“ขอบคุณพ่อกับแม่นะคะ พ่อกับแม่ต้องลำบากแทนเฌอจนได้” ฉันพูดออกไปหลังจากต้องรู้สึกผิดกับการที่ต้องเอาเงินเก็บของพ่อแม่มาสมทบกับเงินของตัวเองที่ไปกู้เงินกับธนาคารมา
ใช่ค่ะ เหต
