ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน...
วันนั้นหลังจากผมออกไปทำงานของตัวเองเหมือนทุกๆ วันและไม่ได้ไปส่งเฌอไปไหน เพราะว่าตอนนั้นเฌอปิดเทอม แล้วคุณตรัยกับคุณรวีก็กลับมาด้วย ทำให้ผมกับเฌอไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอด
แต่อยู่ๆ วันนั้นตอนช่วงบ่ายของวัน ผมก็ได้รับสายจากคุณตรัยให้เข้าไปหาท่านด่วน
“มีอะไรจะบอกฉันไหม” หลังจากผมเข้าไปหาคุณตรัยที่ห้องนั่งเล่น คุณตรัยก็ถามออกมาอย่างไม่มีประเด็นอะไร
แต่คำถามนั้นผมก็คิดว่าท่านต้องรู้อะไรมา เพราะผมก็มีความผิดอยู่เรื่องเดียว
“ถ้าเป็นเรื่องของเฌอ ผมขอโทษครับ แต่ผมกับเฌอเรารักกันจริงๆ” ผมบอกท่านออกไปอย่างไม่ปิดบัง และยอมรับผิดจริงๆ
“หึ! รักกันจริงๆ เหรอ นายคิดว่าตัวเองมีอะไรคู่ควรกับลูกสาวฉันงั้นเหรอ ถึงกล้ามาพูดว่ารัก” คุณตรัยถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูถูก
แต่ผมไม่โกรธหรอก เพราะว่ามันเป็นเรื่องจริง
“ผมยอมรับว่าผมจน แต่ตอนนี้ผมกำลังพยายามสร้างเนื้อสร้างตัว และจะไม่ทำให้เ
