Taming My Son's s*x-Addicted Father (SPG)

Chapter 4 (R18)

Her POV

Hindi ko alam kung ano na ang nangyayari sa buhay ko ngayon, pero nakita ko ang sarili ko na nakasakay lang sa hindi ko naman gaanong kilalang lalaki habang tinatahak ang malapag na daan ng EDSA. Para akong ibang tao ngayon, dahil sa kalayaan na ginagawa ko. Siguro nga masyado akong nagpalugmok sa pag-aaral kaya hindi ko na na-enjoy yung buhay ko.

“WOAHH!!” sigaw ko habang nakalabas ang kamay ko sa bintana.

“Pumasok ka nga, baka mahagip ka jan ng sasakyan eh,” sambit niya sa akin. Agad niya akong hinatak papasok sa loob ng sasakyan niya sabay sinarado niya ang bintana. Agad ko namang binuksan muli ang bintana sa aking tabi gamit ang switch sa gilid ko. Pero agad din naman niyang sinarado ang bintana.

Tinignan ko naman siya nang masama dahil sa ginagawa niya. “Ano’ng tingin ‘yan?” tanong niya sa akin.

“Bakit mo sinasarado eh gusto kong magpahangin.”

“Eh meron namang aircon.”

“Eh gusto ko fresh air.”

“Eh gusto ko ng aircon.”

“Edi jan ka sa aircon mo, dito ako sa fresh air ko!”

“Bakit kaninong, sasakyan ba ‘to?” bigla niyang tanong. Napatigil naman ako sabay napa-upo ng maayos.

“Sa ‘yo,” mahina kong sabi.

“Alam mo naman pala eh,” bulong niya. “My car, my rule.”

“Bossy.”

“Ano?” bigla niyang tanong.

“Wala.”

“Narinig ko, sinabihan mo akong bossy.”

“Narinig mo naman pala eh,” bulong ko.

“Ah, mukhang mali pa atang sinama kita ah,” sambit niya sa akin. Napasandal na lang ako sa may bintana habang nakatingin sa labas. Muling natahimik ang buong kapaligiran.

“Nanahimik ka ata, ayaw mo ng mangulit?” biglang tanong niya. Napahinga lang ako nang malalim sabay napapikit.

“Wala, nire-redeem ko lang yung sarili ko.”

“Bakit nahihiya ka na ba sa akin?” tanong niya.

“Kapal mo naman, sino ka naman para mahiya ako. Para kasing ang dami ko ng kabaliwan na ginagawa ngayong araw. Isipin mo, para akong nakawala sa kulungan, tapos lahat ng frustrations ko sa pag-aaral nawala.”

“So hindi ka pala talaga ganyan if you’re sober?” tanong niya.

“Malayo, sobrang layo, kailangan ko mag-aral eh, kasi if hindi wala kaming mapupuntahan. Yung pamilya ko mahirap na, kapag wala akong ginawang paraan, walang mangyayari sa amin,” sambit ko sa kaniya.

“Bakit ganon ba kahirap yung pamilya mo para pahirapan mo yung sarili mo? Bakit hindi ka na lang mag hanap ng lalaking makakatulong sa buhay mo?” Napatingin ako sa kaniya dahil sa sinabi niya.

“Gagawin mo pa akong gold digger,” natatawa kong sabi. “Mas better na mag hirap ako sa pag-aaral at makakuha ako ng magandang trabaho at least alam ko kung paano ko bubuhayin ang sarili ko. I don’t need man,” sambit ko sa kaniya.

“Even me?” tanong niya. Napangiti naman ako sa kaniya sabay napatango-tango.

“Hindi lang kita makita ng maayos ngayon pero, kahit ikaw no hindi kita kailangan, kailangan ko lang ngayon sarili ko.”

“Paano ba ‘yan, I like you,” sambit niya sa akin. Napatawa naman ako nang malakas dahil sa sinabi niya sa akin.

“Utot mo, hindi ‘yan totoo,” sambit ko sa kaniya.

“Totoo nga.” Napailing-iling lang ako sa kaniya habang nakapikit.

“Hindi ‘yan totoo, promise alam ko ‘yan. Hindi ‘yan totoo.”

“Paano mo naman nasabi?” tanong niya.

“Basta, alam ko, hindi iyan totoo. Isipin mo sa akin, merong magkakagusto? HAHA malabo, sobrang malabo. Feeling ko nga magiging mayaman na Tita lang ako ng mga anak ni Samantha, IF, if kung makahanap ako ng maganda at disenteng trabaho.”

“Mali ka naman pala ng assumption eh,” sambit niya sa akin.

“Sige nga paano mo papatunayan?” tanong ko sa kaniya. Nagulat ako ng biglang huminto ang sasakyan niya. Hindi ko naman alam kung ano ang nangyayari, pero bigla lang siyang lumabas sa kaniyang sasakyan sabay umikot at pinagbuksan ako ng pintuan.

Hindi naman ako bumaba, dahil sa sobrang dilim ng paligid. Nakita kong nilahad niya ang kaniyang kamay dahilan upang mapatingin ako dito.

“Tara, ako mismo mag papatunay ng sinasabi mo.” Napahawak ako sa kaniyang kamay upang alalayan ako sa aking pagbaba. Napatingin naman ako sa buong paligid, pero hindi ko naman masyadong maaninag dahil madilim.

“Asaan tayo?” tanong ko sa kaniya.

“Edi sa special place na punupuntahan ko.” Narinig kong pumalakpak siya at isa-isang nagsibukas ang mga ilaw dahilan upang lumiwanag ang paligid. Napatingin naman ako sa kaniya , hindi ko siya masyadong makita masyado dahil meron na ding kalabuan ang mata ko pero naaninag ko na nakangiti lang siya sa mga nakikita niya.

A guy that, I first time saw masaya na kasama ako? Is it really possible na totoo yung sinasabi niya?

“Ano’ng tingin iyan?” tanong niya sa akin.

“Sorry, malabo kasi yung mata ko eh, hindi lang kita masyado maaninag ng maayos.” Napangiti naman siya sabay hinawakan ang kamay ko. “It’s fine, be here beside me para magkaroon ka ng guide.”

Nagsimila kaming maglakad. Kahit hindi ganon kalinaw ang naaninag ko, alam ko na maganda ang lugar. “What’s this place pala?” tanong ko.

“Rest house ko.” Napatingin ako sa kaniya na gulat na gulat dahil sa sinabi niya.

“Rest house mo?” tanong ko sa kaniya.

“Yeah, nung 18 ako, pinagawa ko itong lugar na ito, sa isang dahilan, dahil sa isang tao.” Bigla naman niyang inilapit ang kamay ko sa bibig niya sabay hinalikan ito. Napakunot ang noo ko dahil sa kaguluhan na bumabagabag sa isip ko. Hindi ko alam kung ano ba ang nangyayari at ano ang dahilan bakit niya ginagawa ang bagay na ito.

“Kim.” Napatigil ako ng tawagin niya ang pangalan ko. I never said my name to him earlier, o nasabi ko? Pero alam ko hindi, besides sino nga ba ulit siya.

“Sa lahat ng babae, pangalan mo lang naman yung alam ko.” Bigla akong napabitaw sa pagkakahawak niya dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko. Hindi ko alam kung ano’ng point nito. Kakilala ko pa lang sa lalaking ito ngayon. Pero bakit yung way of approach niya sa akin parang ang dami na naming pinagsamahan.

“S-sorry, parang hinahanap na ata ako nila Sam.” Maglalakad na sana ako pero agad niya akong hinawakan sa kamay ko.

“Aalis ka ulit? Like what you did nung prom?” Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Ano’ng prom ba ‘yun.

“S-sorry hindi ko alam yung sinasabi mo.” Plano kong kumawala pero agad niya akong niyakap mula sa likod ko na siyang ikinagulat ko.

“Since then, ganito lagi yung ginagawa mo, feeling ko nga hindi mo natatandaan yung pangalan ko ngayon eh. Like what you did every time we interact.” Dahan-dahan niya akong hinarap sa kaniya. Naaninag ko ang seryoso niyang mukha habang nakatingin sa akin.

“Hindi ko naiintindihan ang sinasabi mo, kung bakit mo ginagawa ito,” sambit ko sa kaniya.

“Matagal ko na itong nararamdaman,” bulong niya sa akin. Hinawakan ko ang kamay niya upang tanggalin sa aking mukha.

“Mali ito, kakakilala lang natin, hindi pwedeng ganito agad yung nararamdaman mo, imposible.”

“Bakit ano ba ang possible sa ‘yo? Ikaw lang naman yung hindi nakakapansin sa akin eh. Bakit hindi mo subukan.”

“Ang alin?” tanong ko sa kaniya.

“Yung sa atin, kaya kitang ilaban sa pamilya ko.”

“Sorry h-hindi talaga kita maintindihan.” Nagulat naman ako ng bigla niya akong niyakap.

“You’re the one who changes me. G*go akong tao eh but because of you, napaamo ako ng kahit sino.” Napatingin lang ako sa kaniya dahil sa sinabi niya sa akin.

“Matagal kitang inintay, 3 years, hindi ko alam ngayong araw na pala yung araw na mahahanap na kita. Please, give me a chance na makilala mo ako.” Akmang hahalikan niya ako pero agad akong umiwas sa kaniya.

“Natatakot ako sa sinasabi mo. Yung mahal na iyan, I never experience that.”

“Edi sa akin mo subukan, I’m ready to become your practice partner. Be with me.” Nagulat ako ng bigla niya akong hinalikan. Masyadong mapusok, gustuhin ko naman siyang pigilan pero hindi ko magawa. Napapikit na lang ako at pinakiramdaman ang labi niya sa labi ko. Sa una mahirap sabayan ang ritmo niya pero bandang gitna ay nakakaya ko siyang sabayan.

Dahan-dahan siyang humiwalay sa akin at napatingin sa akin. “Hindi ba para kang nagmamadali?” tanong ko sa kaniya.

“Ito na yung chance ko eh, kaya kong baguhin ang buhay mo. Basta sumama ka lang sa akin.” Napakunot ang noo ko dahil sa sinasabi niya.

“Ano bang pinagsasabi mo.”

“Itatanan kita, sumama ka sa akin. I can change your life instantly. Magpapakalayo-layo tayo dito malayo sa pamilya ko, malayo sa mga tao na wala ng ibang ginawa kung hindi yung utusan ako ng kung ano’ng gagawin ko. Na kailangan kong sundin lagi, promise, I can give you a life na deserve mo.”

Hindi pa ako nakakasagot, pero biglang bumuhos ang malakas na ulan dahilan upang mapatago muna kami sa isang maliit na bahay na luma na. Sobrang basa naming dalawa dahil masyado ding malayo ang tinakbo naming dalawa para lang makapunta dito.

“Pumasok muna tayo sa loob, mamaya pa titila ito eh,” sambit niya sa akin. Sumilong muna kami sa loob ng bahay, sinindihan niya ang ilaw pero hindi naman kami ganon nabigyan ng ilaw dahil madilim lang din naman ito.

Napaupo ako sa sahig habang siya ay tinitignan pa kung ano ang pwedeng gawin. Napatingin lang ako sa kaniya at inispekula siya. Hindi ko akalain na sa isang buong gabi lang na ito ay merong ganitong mangyayari. Isang lalaki, aayain akong makipagtanan sa kaniya at bibigyan ako ng magandang buhay? Hindi ko alam kung nagbibiro ba siya pero gaano ba kaganda at karangyang buhay ang kaya niyang ibigay? Kaya niya ba kaming mapakain, o hindi kaya mapag-aral niya yung iba kong kapatid, kaya niya bang mapatigil si Mama sa pagsusugal o si Papa sa pag-inom. Kaya niya ba kami iahon uli sa marangyang buhay na natatamasa namin noon?

“Bakit ako?” tahimik kong tanong sa kaniya. Napatigil naman siya sa kaniyang ginagawa at napatingin sa akin.

“Hindi ko alam, basta nung unang araw pa lang na nakita na kita, alam kong ikaw na.” Napahinga ako nang malalim sabay napayuko. Nagulat naman ako ng makarinig ako ng tunog ng sasakyan sa labas. Titignan ko sana pero agad niyang pinatay ang ilaw sabay hinatak muli ako sa lugar na hindi ko alam.

“Shh, huwag kang maingay, anjan sila.” Sambit niya sa akin.

“Sino?” tanong ko.

“Si Mom, mukhang pinasundan niya talaga ako. Sinarado niya ang kuwarto at doon kami umupo sa may kama nito.

Nanatili lang kaming tahimik at pilit hindi pinapansin ang ilaw ng sasakyan sa labas. “Gano ka ba kayaman?” tanong ko sa kaniya. “Kaya mob a talaga ako matulungan sa lahat ng problema ko?” dagdag ko.

“Kung oo poapayag ka ba?” tanong niya sa akin. Napahinga ako nang malalim at napatingin sa kaniya. Naaninag ko lang ang basang-basa niyang damit kaya bumabakat ang katawan niya sa puting long-sleeve. Lalo na ang basang buhok niya na alam kong bumagay sa kaniya.

“Madami akong problem ana tao, baka sa sobrang dami pati mismo yung tulong mo bumigay na mismo.” Nagulat naman akong muli ng bigla niya akong tinulak sa kamay sabay pumaibabaw sa akin. Bigla niyang hinarang ang daliri niya sa bibig ko dahilan upang tumahimik ang buong paligid.

“Ma’am wala po si Sir dito,” sambit ng lalaki sa labas.

“Pero andito ang sasakyan niya, bumalik na kayo dito, ikutin natin dito.”

“Sige po.” Nanatili lang akong nakatingin sa kaniya habang siya ay nakatingin sa may bintana. Habang pinagmamasdan siya, mas lalo akong nakakaramdam ng kakaibang daloy ng kuryente sa aking katawan at lalong umiinit ang aking pakiramdam, dahil na din siguro nabasa kami sa ulan at ngayon ay nakulob kami sa kuwarto isa na din ang dala ng alak na nainom ko kanina.

Napatingin ako sa may bandang dibdib niya kung saan meron akong nakitang tattoo. Hindi na akong nagpatumpik-tumpik pa na hawakan iyon dahilan upang mapatingin siya sa akin.

“Gano’n ba talaga kahirap ang buhay na nararanasan mo ngayon at ang meaning na ng tattoo sa dibdib mo ay Kalayaan?” tanong ko sa kaniya. Hinawakan niya ang mukha ko at dahan-dahan na inilapat ang kaniyang hinlalaki sa labi ko.

“Alam mo kung ano ang sitwasyon nating dalawa ngayon hindi ba? Matanda na tayong dalawa at may pag-iisip na din. Hindi ako yung klaseng tao na mapagpigil at sa ginagawa mo ngayon, mas pinapaliyab mo lang yung kagustuhan kong gawin ang bagay na hindi ko naman dapat gawin.”

“Eh bakit mo kailangan pigilan yung sarili mo kung kaya mo namang gawin?” sambit ko. Hindi ko alam kung paano ko nasabi ang mga bagay na iyon, mukhang na sa estado na ako ng pag-iisip ko na tanging katawan ko lang ang magde-desisyon kung ano’ng mangyayari.

Dahan-dahan niya tinanggal ang butones ng kaniyang damit habang lumalapit sa akin at sinunggaban ako ng halik. Hindi na din ako nagpapigil at sinabayan lang siya sa gusto niyang mangyari. Umabot na kami sa punto na ang dila namin ay naglalabas sa isa’t isa.

Naramdaman ko ang kaniyang kamay na siyang tinatanggal ang damit ko simula sa aking balikat pababa habang hindi tinatanggal ang paghahalikan namin. Hinawakan niya ng dahan-dahan ang dibdib ko na siyang dahilan ng pagkagulat ko.

Ganito ba talaga ang nararamdaman ng mga taong ginagawa ang bagay na ito? Nung tumuntong ako ng kolehiyo, madami akong nakilala na napag-uusapan ang ganitong bagay na siyang pinagtataka ko kung bakit nila nagagawa.

Bigla siyang bumitaw sa pagkakahalik sa akin sabay tinanggala ng kabuuan ng kaniyang damit na siyang ikinagulat ko. Hindi ko alam kung tama pa ba ang ginagawa ko sa oras na ito, lalo na ng makita ko ang pinaka babang parte niya.

“Gusto mo ba talagang gawin ang bagay na ito?” tanong niya sa akin. Nananatili lang akong nakatingin doon habang iniispekula ko ang mga bagay na maaaring mangyari.

“First time ko kasi.”

“Don’t worry, akong bahala sa ‘yo.” Hinalikan niya akong muli at sa mga oras na iyon, ang mga halik niya ay bumababa na sa aking leeg papuntang dibdib ko na siyang dahilan upang mapahawak ako sa kaniyang buhok. Habang ginagawa niya iyon nagulat ako ng maramdaman ko ang darili niya sa aking parte.

“Ah~” Naramdaman kong pinasok niya ang isang darili niya dahilan upang mapalipit ako sa sakit. “Wait ‘wag muna masakit.”

“Shh, sa una lang ‘yan, kailangan lang natin paluwagin.” Bumaba naman siya at tumungo sa aking parte na aking ikinagulat ng bigla niya itong dilaan. Napatakip naman ako ng aking bibig dahil sa hindi maipaliwanag na sensyon. Mas tumataas ang level ng sensyon na aking nararamdaman na sa tuwing pagdila niya nito ay nadadagdagan ang daliri na pumapasok sa loob ko.

Napaluhod naman siya sabay itinutok ang kaniyang parte sa akin. Napahinga naman ako ng malalim sabay hinawakan siya upang pigilan.

“Teka, natatakot ako, talaga bang magkakasya ‘yan sa loob ko?” tanong ko sa kaniya. Lumapit lang siya sa aking tenga at doon may binulong.

“Trust me, sa una lang to masakit but going on with the process masasabayan mo na din yung mararamdaman ko.” Dahan-dahan kong naramdaman ang pilit niyang pagpasok doon dahilan upang mapahawak ako sa likuran niya.

“Please huwag na nasasaktan na ako,” sambit ko sa kaniya.

“Shh, ipapasok ko lang toh, promise I’ll be gentle, dadahan-dahanin ko,” bulong niya. Pero iyon ang pinaka sinungaling na salita na narinig ko sa buong buhay ko. After niyang sabihin iyon, doon ko naramadaman ang kabuuang parte niya na siyang pumasok sa loob ko dahilan upang magulat ako at mapakapit sa kaniya dahil sa sakit na naramdaman ko. Isipin mo yung ganon kalaking parte na iyon papasok sa loob ko.

“F*ck, your inside is so tight.”

“A-ang s-akit na please. S-sabi mo dahan-dahan lang.”

“Sorry, hindi ko mapigilan yung sarili ko, I’ll stay like this for a while, sabihin mo sa akin kung okay ka na.” Huminga lang ako nang malalim sabay napatango-tango.

“Okay na ako.” Dahan-dahan niyang hinugot ang parte niya pero hindi niya nilabas ng buo, sadyang ibinalik niya din iyon ng dahan-dahan papasok at paulit-ulit lang. Maya-maya kinuha niya ang isang binti ko sabay inilagay sa kaniyang balikat. Sa ganitong posisyon naramdaman ko ang unti-unting niyang pagbilis dahilan upang hindi ko mapigilan ang sarili ko na hindi mapaungol.

Lumapit siya sa akin habang gumagalaw ng mabilis papasok sa akin. “Go cheer for me, I want to hear your lustful voice baby,” bulong niya.

Nagsabay ang boses naming dalawa at napuno ang buong kuwarto ng mga ungol namin, sinabayan ng malakas na ulan sa labas ng bahay.

“F*ck malapit na ako.” Nagulat ako ng bigla niya akong pinuwesto sa ibabaw niya at siya naman ang pumailalim, dahilan upang maradaman ko na mas nakaabot siya sa pinaka malalim na parte.

Napayakap ako sa kaniya habang sinasabayan ko ang mabilis niyang paghinga. Maya-maya ay nagbigay siya ng mabilis na paggalaw hanggang sa makaramdaman ako ng maiinit na likido ang siyang kumawala sa loob ko. Ang kaninang mabilis ay unt-unti ng bumabagal ang paggalaw niya hanggang sa tumigil siya at niyakap ako. Nanatili sa loob ang parte niya habang yakap-yakap ako ng mahigpit. Pilit naming hinahabol ang hininga naming dalawa dahil sa pagod sa ginawa namin. I can’t believe that I did it to someone na inaya akong magtanan at sa isang tao na hindi ko pa lubusan na kilala.

“You know what, isa ito sa mga pangarap ko, na kapag nagkaroon ako ng mga anak, ikaw yung magiging Nanay nila.”