ALINTI 3
243 Words
Keder usta bir örümcek gibi ağlarını üzerime örmüştü. Hayatımın her bir zerresine işlemiş, isli kokusu her bir tarafa sinmişti. Kurtulmak neredeyse imkansızdı.
Zahmetli bir örnek misali hayatıma nakış nakış işlenen bu sancılı keder yok sayılamayacak kadar içimde yer edinmişti. Beni alaşağı eden bu kederin kırıntısı dahi karşımda dimdik duran adamda yoktu.
"Nasıl da kolay silmişsin izlerimi?" Ses tonumda yitip giden bir sevdadan ufalanan keder vardı. Keder benim hayatımın tam ortasındaydı.
"Gösterdiğin çaba, takdire şayan!" Hüzünlü bir gülümseme gelip kondu dudaklarıma. "Sen olmasan, başaramazdım."
Sözlerinin altında ki gerçeği alaylı sesi ile kamufle etti. Asi saç tutamları rüzgarın etkisi ile savrulurken bir zamanlar avuçlarımın arasında dağılan yumuşak tellere iç çekerek baktım.
Onun gözlerinde ne kadar duygusuz bir ifade varsa benim gözlerim de tam tersi yoğun bir duygu seli vardı. İnsan, sevdasını yitirince bu kadar boş mu bakıyordu?
"Unuttun yani.." Sesimde acı bir kabullenemeyiş vardı. İstediğini işitemeyen kalbimin yası bu şehri ateşinde boğuyordu.
"O köprünün altından çok sular aktı Dilşad." Elini kumaş pantolonun cebine sokarak tasasız bir şekilde karşımda dikilmeye devam etti.
"Hani ölsen de unutamazdın beni.." Verilen sözler dilimde acı bir yakarıştan başka bir şey değildi.
"Öldüm, Dilşad." dedi ağır ağır. Sesinde hiçbir duygu kırıntısı yoktu, bomboştu. "Öldüm de unuttum seni. Ellerimle kazdığım o mezara kendimle beraber Dilşad Şahmaran'ı da soktum."
"Benden başka kimseyi sevemezdin.." Bir zamanlar onun dilinden dökülen yeminleri ezbere tekrar etmeye başladım. "Benden başka kismenin ten-"
"Geçti, Dilşaad!" dedi uzun ve vurgulu bir tonlama ile. "Mazide verilen sözlerin günümüzde bir kıymeti kalmadı."
- Writer
