KENAN
Mihrimah’ı bu kadar ne üzmüştü ki… Gözlerinden akan hiçbir damlaya tahammülüm yoktu. Onun o halini görmek, içimde tarifsiz bir sıkıntı yaratıyordu. Kalbimde tanımlayamadığım bir ağırlık vardı.
Meraktan deliriyordum.
Kızlar yukarı çıkınca, gözüm yere düşen telefona takıldı. Tereddüt etmeden yaklaşıp aldım. Ekran kapanmıştı ama kilidi yoktu telofonunda.
Açtığımda, "Çıngıraklı Yılan" diye kayıtlı birinden gelen mesajı gördüm. Kaşlarım hafifçe kalktı. Vay, yaratıcı kızmış. Ama isme bakılırsa, pek de haz ettiği biri değil gibiydi.
Tam o anda, arkamdan bir ses geldi.
“N’oldu abi? Niye ağladı kız? Bi’ an telefona bakınca…” diye sorunca irkildim.
Varlığını bile unutmuştum Çita’nın.
Gözlerimi ona çevirdim. “Burada mıydın lan sen?” dedim sert bir ifadeyle.
Çıta alayla gülümsedi. “Sen
