Kabanata 14

1437 Words
NAPAPANGIWI na lamang si Neela sa bawat hakbang niya. Paano ay hindi siya nakalabas ng silid ni Santi nang hindi nanlalambot ang mga binti niya. They f****d one orgasm after the other until it was time for him to conduct the meeting with all the employees. Hindi naman na nakabalik sa pagtulog si Neela dahil kailangan na niyang asikasuhin ang mga bata. Dahil wala pa namang alam ang mga ito sa mga bagay na naganap sa pagitan nila ni Santi ay kailangan niyang magpanggap sa harap ng mga ito. "Mommy, awr you okay lang po? Misasakit ba ang knees mo po?" tanong ni Esme kay Neela habang naglalakad-lakad sila sa plantasyon. Sakto namang malapit sila sa lugar kung saan nag-uusap sina Santi at ang ilang empleyado. Mukhang tapos na ang meeting ng mga ito dahil napansin niyang isinasalansan na ang mga monobloc na ginamit. "Hmm?" Napaayos siya ng tindig nang mapansing napatingin sa kanilang direksyon si Santi. Mukhang narinig nito ang tanong ni Esme sa kanya. "Ay, okay na okay ako, baby." Esme's forehead creased. "Awr you sure po, mommy? You'wr like gwama na mag-walk, eh!" Humagikgik ang dalawang bata. Napakamot naman ng ulo si Neela. Ganoon ba talaga ang lakad niya? Kung sabagay, parang batuta ng gwardya ba naman ang ilang beses naisaksak sa kanya kanina. Sino naman ang hindi sasakit ang balakang? Neela pursed her lips. Bakit niya naman kasi naisip iyong batuta ng gwardya? Iba na tuloy ang magiging tingin niya sa bagay na iyon magmula ngayon! Napatikhim siya nang matanaw si Santi na naglalakad palapit sa kanilang pwesto. She tried to act cool and dodged his gaze as he stood next to Tino. Hinaplos nito ang ulo ng bunsong anak. "What's that, big boy?" tanong nito sa anak. As if Tino was seeking his sister's help, Esme showed the same flower to Santi. "Dandwayons, Daddy! Sabi ng mommy po pede wish po!" "Is that right?" Santi glanced at her. Uminit tuloy ang kanyang pisngi at nagwala ang dibdib niya. "Uhum! Mommy, chell him!" Esme convinced her. Neela cleared her throat while still trying to act cool in front of him. Alam naman niyang hindi effective dahil namumula ang mukha niya kaya lang gusto niya pa ring magpakaimpokrita. Hindi nito pwedeng malamang sa tuwing natititigan niya ito ay naaalala niya ang hubo't hubad nitong katawan, ano! She pursed her lips and accidentally glanced at the bulge in his pants. Kahit yata tulog ang alaga nito ay madaling mapansin. Nawala tuloy siya sa kanyang sarili. Her mind went on a wild trip down memory lane as she remembered how Santi groaned against her ear while he's thrusting from behind. "May gusto ka bang sabihin, Neela?" tanong ni Santi na nakapagpabalik sa kanya sa reyalidad. "Hmm?" Napalunok siya kasabay ng pag-init muli ng magkabilang pisngi. "Ay, w-wala po." He c****d a brow. "About the dandelions." "Ahh." Napasara siya ng bibig. Hmm? Ahh? Bakit parang ungol na lang ang kayang lumabas sa bibig niya? Masama ito! Tumikhim si Santi bago ibinaling ang tingin sa mga anak. "So you can make wishes using dandelions, huh?" Esme nodded. "Yes, daddy! Na-wish na Esme po!" "And what did you wish for, sweetheart?" may lambing na tanong ni Santi sa anak. Esme smiled. "A sistewr!" Napahugot ng hininga si Santi. "A sister, huh? Well, that's kind of a hard thing to grant, baby." Kumunot ang noo ni Esme. "Why?" "Because . . ." He sighed. "Because mommy Amanda isn't with us anymore." Parang binuhusan ng malamig na tubig si Neela. Ano ang ibig nitong sabihin? Kay Amanda lamang ba nito nais magkaanak? Muntik niyang kurutin ang sarili niya. Right. She just offered s*x. Walang feelings dapat na involved kaya bakit niya pa itinatanong ang bagay na iyon? Of course, sa ina lamang ng mga bata nito nanaising magkaanak dahil asawa nito si Amanda kahit pa mukhang hindi maganda ang huling taon ng pagsasama ng mga ito. After all, Santi wouldn't be this distant to other women after Amanda's death if he didn't love her. Lalake ito at may pangangailangan. Iyon lamang ang dahilan kung bakit nito pinatos ang alok niya. Esme looked at her. "But mommy Neela iss hew naman daddy po, eh." Nagkatinginan sila ni Santi ngunit nauna na siyang umiwas ng tingin. She faked a smile at Esme so Santi wouldn't think that his answer had hurt her feelings. "Esme, kayo ni Tino kasi pareho kayo ng mommy. Kawawa naman ang sister mo na bago kung iba ang mommy," aniya sa bata. Lalong nalukot ang noo ni Esme. "Is okay? Ang Shelby po, mommy iba naman den mommy niya, eh sa sistew niya?" "Well, sometimes it works, sometimes it doesn't." Santi caressed Esme's head. "We have to go home early. Kailangan nating humabol sa birthday party ng Lolo n'yo." Humugot na lamang ng hininga si Neela. "Mag-eempake na ho ba ako, S-Sir?" Santi jerked his head. "We'll leave after lunch." Nalunok na lamang ni Neela ang sarili niyang laway. She followed them as Santi walked his kids back to the rest house. Alam niyang hindi niya dapat masamain ang ganitong turing ni Santi. After all, he's always been this way. Hindi naman porke't ibinigay niya ang sarili rito ay magbabago na rin ang pakikitungo nito. Mukhang kailangan niya pang i-train ang sarili na huwag sumama ang loob kung hindi magbago si Santi. Hindi naman sila magkarelasyon at siya mismo ang nag-alok ng sarili rito. Wala siyang dapat i-expect kung tutuusin dahil kinagat lang naman nito ang ihinahain niya. Neela packed their stuff before she went to Santi's room to help him. Kumatok siya sandali at hinintay na pagbuksan. Naka-roba na ito at mukhang bagong ligo nang madatnan niya sa loob. "A-Ano, Sir. Ipag-eempake sana kita," aniya. Santi opened the door wider. Nang makapasok siya ay isinara nito ang pinto saka ito bumalik sa banyo. Sinimulan naman niya ang pag-eempake sa mga gamit nito tutal nakahanda na ang isusuot nito sa ibabaw ng kama. Halos patapos na siya sa ginagawa nang bumalik si Santi sa silid. He grabbed his pants and then heaved a sigh before he spoke. "I called a friend and asked for a birth control pills recommendation," said Santi. Natigilan siya't ibinaling ang tingin sa amo. "Po?" "Kung palagi kitang gagamitin tuwing nangangailangan ako, kailangan mong uminom ng birth control pills nang hindi kita mabuntis," sagot nito habang isinusuot ang pantalon. Nalunok ni Neela ang sarili niyang laway. Bakit? Takot ba ito na kung mabuntis siya ay mag-demand siyang panindigan siya nito? She looked away and gently nodded her head. Parang hindi na niya magawang magbitiw ng salita dahil nanikip bigla ang dibdib niya. "It's for your own good, Neela," ani Santi nang siguro ay nakaramdam. Humugot siya ng hininga't tumuwid ng upo. "Sige po, Sir. Kung . . . ano po ang gusto mo." Isinara niya ang maleta saka naglakad para sana lumabas na ngunit hinawakan ni Santi ang kanyang braso. Napatingin tuloy siya sa seryoso nitong mga mata kahit ayaw niya. "Hindi ko sinabi ang tungkol sa pills dahil ayaw kitang maanakan nang wala sa plano. My life is more complicated than you think." Neela pursed her lips for a moment. "Wala naman po akong sinabi na 'yon ang iniisip ko, Sir. Naiintindihan ko rin naman po. Hindi ka kung sino lang diyan. Maimpluwensya kang tao at siguradong malaking kontrobersya kung magkakaanak ka sa katulong mo." Basag siyang ngumiti. "Huwag kang mag-alala, Sir. Kung saan ka kumportable ay doon naman ako." Lumamlam ang mga mata ni Santi. Tila may nais itong sabihin ngunit imbes na magsalita ay bumuntonghininga na lamang ito. Unti-unti na rin nitong pinakawalan ang kanyang braso upang hayaan siyang lumabas. Neela took the chance to leave the room as fast as she could. Nang maisara ang pinto ay saka niya pinakawalan ang mabigat na hangin sa kanyang dibdib. Oo, nasaktan siya pero naiintindihan naman niya. He is, after all, Santiago Carbonel. The Santiago Carbonel while she's just a nobody from a small town most people don't even know exists. Neela swallowed the lump forming in her throat. She needs to guard her heart better now or else she'll surely suffer in the end. Kailangan niyang makuntento sa kung ano lang ang pwede at huwag nang mag-ambisyon ng hindi nararapat para sa isang tulad niya. She shut her eyes and drew in another sharp breath. Nang maimulat niya ang kanyang mga mata ay napansin niya si Marcial na nakasilip sa bintana habang nakaangat ang cellphone na tila kinukuhanan siya ng larawan o video. Napakunot siya ng noo nang dali-dali nitong itinago ang cellphone at nagmamadaling naglakad palayo. Her eyes blinked. "Anong nangyari ro'n?"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD