C6- House Visit
1012 Words
"Ano 'yan?" Napalingon ako kaya kuya habang pasimpleng itinago ang binigay sa akin ni Blue. "Alin?" Patay malisya kong tanong.
Kumunot nag noo nito at nginuso ang kaninang hawak ko bago ibinalik ang mga mata sa daan. I pouted trying to stifle mg laugh. "Napansin mo pa 'yon?" Natatawa kong saad.
"I was looking to the both of you Pinky. Don't lie." Hindi ko alam kung matatawa ba ako kaya naman napabuntong hininga nalang ako habang naiiling at inilalabas ang itinago. I just showed it to him kahit na nakalahad ang kamay nito na parang gustong ibigay ko sa kaniya.
"Ba't mo kukunin?" I arrogantly asked at ibinalik sa bag ko.
Hindi na ito naka- imik nang tumunog ang telepono niyang ansa harapan namin dahil doon naman niya talag nilalagay ang telepono niya para sa waze. Mom was calling. Nagkatinginan kaming dalawa at sabay na napatingin sa labas nang may madaanan kaming kainna na bukas.
Saktong iyong paborito ko pa.
Pinigil ko nalnag ang tawa ko nang sagutin niya iyon habang mabilis na nag u- turn para mag take out doon. Mom is so keen in smelling us kung saan kami galing, iyon talaga ang panlaban niya sa main. Kung anong amoy namin.
"Shh." Saway niya nang mapalakas ang hagikhik ko.
"Where are you two?" Ni wala man lang good evening. Talagang deretso na. I pinned both of my lips and let kuya answer.
"We 're hanging out mom." Kalmadong saad ni kuya taliwas sa pag- ikot niya at drive ng kotse. Ang lapit lang ng resto dun sa pinag- u- turn an namin pero para bang hinahabol na ito ng walis tambo ni mom kung maka- drive.
"Hanging out?" Mom's voice were not believing with kuya's remarks. Hindi ko na napigilan ang pagbulahaw ko ng tawa na sigurado akong rinig sa kabilang bahagi.
"Pinky?" I chuckled and brows up. "Yes mom?" I acted like my mouth is full. Si kuya naman ay napakunot ang noo sa ginawa ko. Malapit na itong matawa kaya naman ako na ang pumindot sa tawag para maputol. Mabubuko kami ng 'di oras e!
"Mom we are going home. Later na lang po!" Then, I hung up. Sinamaan ko ng tingin si kuya na tatawa tawa.
"You owe me really kuya." Sakto namang dumating na kami sa drive thru. He looked at me habang nasa pila kami. Hindi pa naman kasi malalim ang gabi kaya marami pa ring tao sa daan. Bigla ba naman kaming tawagan ni nana para pauwiin, edi nagkumahog 'tong nakakatanda ko.
"Should we really-" he pointed the drive thru. I snorted. "Oo! Unless you want na mabuking? Di kita sasaluhin gagi ka ba?" I rolled my eyes. Umusad na din kami sa wakas. Nang nasa first intercom na kami ay tumingin muna ito sa akin.
"Ano?" istriktang tanong ko. Napa- iling na lang ako bago itinuro sa kaniya ang gusto ko at nina mom and dad. He was scratching his head nang nasa may payment method area na kami bago makuha 'yung inorder niya.
He was opening his palms to me na ikinataas ng kilay ko. "Ano ka?" I chuckled humorlessly. "Magbabayad ako, I need the card. Give it." Laglag ang panga ko bago napanguso sa kaniya at kinupkop ang braso sa dibdib.
"Hala ka, binigay mo sa kain tas babawasan mo. Ayoko nga!" Napabuntong hininga na lang ito at hindi na ako pinilit. Kada limang buwan lang kaaya nilalagyan iyon nina mom and dad tapos I know nabawasan na niya and babawasan niya ulit now? He's at fault why we are in this situation.
Para itong pinagsakluban ng langit at lupa nang kunin na namin ang orders. Kung 'di ba naman kasi isa't kalahati at doon pa talaga sa pinag- d- dine in namin tuwing family day which dad always pay. Ang mahal don!
"Ba't ka naman kasi doon huminto, alam mong ang mahal don e. It's not my fault na." I scrabbled my words dahil panay na ang kuha ko ng pagkain sa loob habang ito ay panaka- naka akong sinasamaan ng tingin.
I looked at him like he was the most absurd thing I have ever seen. "Of course we should eat. Mom will smell us." I rolled my eyes at him and continued fidgeting through the orders.
"Give me too," ani nito at pinabagal ng kaunti ang takbo ng sasakyan. Ako naman ang tagasubo nito. Kahit na ayaw ko ay wala din naman akong magagawa. Siya ang driver at nagbayad.
"Water?" I asked him while he was so focused on the road. He nodded kaya naman inabot ko sa kaniya ang inumin na nakabukas.
"Christ! Pinky!" Naiiritang birit nito na ikinataranta ko.
"Ano na naman kuya?!" Mabilis na reaction ko dahil sa gulat. Imbis na magalit at mainis ulit ay natawa na lang kaming pareho sa reaksiyon namin. Para kaming pinagalitan ni mom.
Hindi na nagtagal ang pamamalagi namin sa kalsada dahil mas binilisan na ni kuya ang pagpapatakbo ng sasakyan nang bigyan na kami ni mom ng isnag missed call na sadya. Sadya, as in sinadya niya. That was a warning, sinong 'di matatakot?
"Pwede namang magdahan dahan ano?" Sarkastiko kong saad nang bigla nalang nito niliko ang sasakyan sa nakabukas na naming gate na siyang ikinagulat ko.
"Tss, tara na. You bring everything. Wag kang aangal." Napanguso nalang ako at kinipkip na lahat ng plastic bags para madala ko sa dalawang kamay.
"Buti sana kung 'di mabigat, psh." I murmured but still continued to bring the foods papasok ng bahay.
Sobrang tahimik ng salas kaya dumeretso na ako sa kusina.
Wala din sila.
Tinigil ko muna ang paglalabas ng mga pagkain nang marinig kong nasa likod bahay sila, so I continued.
"Hi." A baritone voice welcomed my eyes that made me jump out of surprise. Mabilis akong lumingon sa pintuan kung saan papunta iyon sa likod bahay.
Doon ay nakatayo ang lalaking may magandang ngiti. I was so shocked to see him in our house that it made me ask him a rude kind but funny for him, question.
"What are you doing here?" He heartily laughed.
- Writer
