Sta. Ignacia, Tarlac – Dalawang Linggo Makalipas
Banayad na nakatago sa likod ng lumang simbahan ng Sta. Ignacia, si Danica ay nakayuko sa kanyang librong may mga naka-sulat na "Advanced Calculus". Ngunit sa bawat pahina, ang isipan niya'y puno ng isang pangalan—Adrian.
"Nag-text ka na ba sa kanya?" biglang tanong ni Mira, ang kanyang pinakamatalik na kaibigan.
"Hindi pa," pag-amin ni Danica. "Ayokong magmukhang desperate."
"Eh kung magpakadesperate ka naman, Danica! Gwapong-gwapo, mayaman, at faithful pa? Swertehan 'yan!"
Biglang umalingawngaw ang tunog ng isang motor. Parehong lumingon ang dalawa. Nakaupo roon si Adrian, nakangiti, hawak ang dalawang helmet.
"Sino'ng sasama sa'kin?" bungad nito.
Napailing si Mira. "Ako na ang aalis. Kayong dalawa na lang."
---
UNANG BIYAHE
"San tayo pupunta?" tanong ni Danica habang pinapahid ang kanyang palad sa maong.
"Sa lugar na walang makakapansin sa atin," sagot ni Adrian.
Dumaan sila sa mga palayan, mga kalsadang hindi pa sementado, at mga daanang puno ng mga naglalakad na mga bata. Pakiramdam ni Danica, para siyang nasa pelikula—malaya, masaya, at minamahal.
Hinto sila sa isang maliit na tuktok na may tanaw sa buong bayan.
"Gusto kitang dalhin dito para makita mo kung gaano kaganda ang Sta. Ignacia mula sa itaas," sabi ni Adrian. "Parang ikaw—maganda mula saan man tingnan."
Napairap si Danica. "Ang cheesy mo."
"Pero totoo," aniya. "At isa pang totoo... miss na miss na kita."
---
SANDALING PAG-AMIN
Umupo sila sa may malapad na bato. Hawak ni Adrian ang kamay ni Danica.
"Alam mo bang pinagbawalan na ako ng magulang ko na makipagkita sa'yo?" biglang sabi nito.
Napatigil si Danica. "Kailan 'yon?"
"Kahapon. Pero heto ako, kasama ka pa rin."
"Bakit mo ginagawa 'to, Adrian? Bakit mo pinipilit?"
"Dahil mahal kita, Danica. At naniniwala akong ang pag-ibig natin ay hindi dapat ikulong sa kung anong meron tayo o wala."
---
PAGBABALIK SA KATOTOHANAN
Nang magtatakipsilim na, ibinabahe ni Adrian si Danica malapit sa kanilang bahay. Lihim silang nagtagpo ng mga kamay sa ilalim ng puno ng mangga.
"Magkikita ulit tayo, 'di ba?" tanong ni Danica.
"Oo. Maghintay ka lang sa text ko. Laging nandito lang ako."
Habang papalayo na si Adrian, naramdaman ni Danica ang kaba at tuwa. Pero sa malayo, nakita niya ang itim na SUV na pamilyar—naka-park malapit sa kanilang bahay. At sa loob nito, nakamasid ang isang pares ng matang puno ng hinanakit.
---
WAKAS NG KABANATA
Nang makarating si Danica sa kanilang tahanan, abot langit ang ngiti sa kanyang mga labi. Pero sa kanyang bulsa, nakatago ang isang maliit na regalo mula kay Adrian—isang kwintas na may maliit na heart pendant.
Bago siya makatulog, natanggap niya ang isang text:
"Mahal kita. Goodnight."
Pero sa kabilang linya, sa loob ng SUV, may isang taong nagtataka kung paano wawasakin ang nasimulang pag-ibig ng dalawa.