Stealing Daddy (STEALING SERIES #2)

*Five years later* "Kierro! Wag mo nga awayin ang kapatid mo!" Sigaw ko galing kusina nang marinig kong umiyak si Kierra. Sumasakit ang ulo ko kakaisip sa kanilang dalawa. Ang kukulit kasi. "Kierro!" Sigaw ko ulit ng hindi parin tumatahan si Kierra. Nasa kusina ako ngayon upang mag luto ng tanghalian. Five years of living together with my twins are never been easy. Yung maliliit pa sila ay halos gabi-gabi akong puyat dahil sa pag-aalaga. Single mom is never been easy pero dahil sa ang lakas ko ay mga anak ko ay kinakaya ko. Lumipat kami ng bahay hindi kalayuan sa bahay nila Tito Dave two years ago. I want to be independent. Kaya ko nanamang mabuhay. Tinapos ko din ang pag-aaral ko dito at nakapag trabaho sa munisipyo. "Kierro! Patahanin mo iyang kapatid mo!" Sigaw ko nang marinig na di pa din tumatahimik ang anak ko. Habang abala sa pagluluto ay sumulpot sa harap ko si Kierro habang nakakunot ang noo. "Nanay, I didn't make away Kierra." Maktol niya habang kumunot ang noo niya. Napangiti ako. He's so cute when he's doing that one. Kahit saan anggulong tignan ay manang-mana talaga sa tatay nila. "Anong you didn't? Bat umiiyak yun?" Tanong ko habang hinahalo ang manok. Nag pout siya at umupo sa mesa. "I didn't know why she cried, Nanay. I was just sitting there then she cried." Explain niya. Kierro is a smart kid. At the age of 3 ay nakakabasa na siya same as Kierra. Magaling na din silang magsalita at mas comfortable silang mag salita ng English at kasalanan iyon ni Carl at Kurt. "Don't english me, Kierro! Ang sabi ko ay sanayin niyo ang mga sarili niyo na wag mag english!" Sabi ko habang inililipat ang adobo sa lalagyan. "Nanay, Dada said it's okay and besides I'm more comfortable with it and daddy said it's cool and many girls like cool boys, Nanay, Daddy and Dad said." He said while looking at the food. Palihim akong napairap. Bad infuence talaga yung dalawang unggoy sa mga anak ko. Dada ang tawag nila kay Carl habang Daddy naman ang kay Kurt. *flashback* "Kierra, Kierro your tito's are here. Baba kayo!" Tawag ko sa dalawang bulilit ko. Prenteng nakaupo ang dalawang unggoy dito sa sala ng bahay namin. Dati ay araw-araw silang pumupunta dito para makita ang kambal pero lately ay minsan nalang silang dumalaw dahil sa sobrang busy nila. Kurt is now the CEO of their company while Carl on the other hand ay hindi ko pa din alam. "Carl! Ano ba talaga yung trabaho mo ha?" Tanong ko sa kanya habang inaalalayan ang kambal na mag lakad. 3 years old pa kasi tong dalawa. "It's a top secret, destiny." Nakangisi niyang sagot. Humalagpak ng tawa si Kurt at tinignan naman siya ng masama ni Carl. "Top secret daw! Hoy, baka drug pusher ka!" Natatawa niyang sabi. Napipikon na si Carl. Umirap ako ganyan talaga yang dalawang yan di na nag bago aso't pusa pa din. "Kaya kitang barilin dyan ngayon, alam mo yun?" Naiinis na sagot ni Carl. Hindi pa din nagtigil sa pagtawa si Kurt kaya sinamaan ko siya ng tingin. "Mga anak ko." Kurt said while hugging my twins. Humagikgik naman ang kambal at hinalikan ang pisngi ni Kurt. Inirapan ko siya. "Kung makaangkin din naman to para may partipasyon." Bulong ko sa sarili ko. "Hello Daddy!" Kierro and Kierra said. Lumaki ang mga mata ko at tinignan yung mga anak ko. Daddy? Leche talaga tong Kurt na to e. Di pa nakontento sa tito. "My babies! Dada missed you both." Carl said. Kinuha niya ang kambal kay Kurt at kinarga sila pareho. They kissed Carl's cheeks. "I missed you too, Dada." Malambing na sabi ni Kierra. Mga pauso tong dalawang to e. Nangaangkin ng anak. "You didn't miss me, baby Kierra?" Malungkot kuno na sabi ni Kurt. Binaba naman ni Carl si Kierra at tumakbo siya papunta kay Kurt. "Careful, Kierra." Paalala ko sa anak ko. Kierra's been our princess while Kierro's our prince. Kierra's malambing and sweet while Kierro's serious type but he's sweet. Parehong madaldal ang dalawa at makulit in different way. "Of course, I missed you too, daddy. Where's our pasalubong?" Tanong ni Kierra sa kanilang dalawa. Ngumiti ang dalawa sa mga anak ko at kanyang-kanya nilang pinalabas ang mga pasalubong nila. "Pasalubong!" My twins shouted. They spoil my twins so much. I don't want them to be spoil pero kahit anong gawin kong pagpapaalala sa dalawang to ay parang walang effect dahil spoil na spoil pa din ang mga anak ko. "Guys." Naiinis kong sabi. Binaling nila sa akin ang tingin nila at ngumisi. "Minsan lang naman to, baby." Kurt said while smiling at me. I mentally cursed. Dammit! Anong minsan lang naman? "Gaano kadalas yang minsan mo, Kurt?" Naiinis kong tanong. Hindi niya ako pinansin habang binubuksan ang mga pasalubong niya sa mga anak ko. Carl on the other hand gives chocolates on my babies. "Carl! I told you hindi sila pwedeng kumain ng sweet!" Inis na sambit ko at tumayo para sana kunin yung mga chocolates pero itinaas niya yung paper bag na pinaglalagyan niya ng chocolates. "Destiny, minsan na nga lang akong makadalaw kaya minsan nalang yan makakain ng matatamis." He said. Inis kong inaabot ang paper bag. Kahit tumalon ako ay hindi ko naabot ang paper bag. Unfair kasi e. Matangkad siya wala akong laban! "I'm jelous, baby. Stop that!" Iritang sabi ni Kurt. Binaling ko sa kanya ang tingin ko at nagpaawa naman siya. "Ewan ko sa inyong dalawa. Bad influence kayo sa mga anak ko." Inis na bulyaw ko. Nag walk out ako kaso hindi pa man ako nakakalayo ay hinawakan nila ang magkabilang braso ko. Kurt's on my left while Carl's on the right. "Baby/Destiny." They said in chorus. Napairap naman ako sa pinaggagawa nila. "Bitawan niyo nga ako, yung mga anak ko nanunuod alam niyo namang matatalino yan nag mana sa akin!" Inis na bulyaw ko. Ngumisi sila at binitawan ang braso ko. Humarap ako sa kanila at tinignan ang mga anak ko na nakaupo sa couch at pinapanuod yung mga ginagawa namin. "Nanay, who's our tatay? Daddy or Dada?" Takang tanong ni Kierra. Napakunot ang noo ko sa tanong ng anak ko. Tinignan ko ang dalawang unggoy sa magkabilang gilid ko at sinamaan sila ng tingin. "Kierra, Daddy and Dada's are not our Tatay. They' re just our Tito Ninong. They're nanay's friend. Our tatay is in Manila with our grandma." Kierro said while looking at his sister. Nalaglag ang panga ko sa sinabi ni Kierro. Napakurap-kurap ako at napapikit. I didn't know kung saan niya nalaman niya. Wala akong intensyon na itago sa kanila ang katotohanan pero masyado pa silang bata para maging komplikado ang buhay nila. I don't care about what other's may say anymore ang importante sa akin ay ang kapakanan ng mga anak ko. They are my everything now and I love my twins so much. Sila nalang ang meron ako. —————— Note: This is the book two of Stealing my Future Dad! If hindi niyo pa nababasa, better read it first para maintindihan niyo ang story. Thanks! Happy reading!