Tanem ’in dudakları onun dudaklarına bir kez daha değdiğinde, Atahan’ın zihni anlık bir boşlukla kaplandı. Beklenmedik, ama kararlıydı bu temas. Tanem’ in elleri ensesine uzanmış, onu kendine çekmişti.
Atahan bir anlık boşlukta kalakaldı. Vücudu yanıt vermeye başlamıştı bile ama zihni hala direniyordu. Kalbindeki o acı, Hale’ nin hayali, bu öpücüğün içinde daha da büyüyordu.
Bir an sonra, dudaklarını geri çekti. Nefesleri karışmıştı ama Atahan geri adım attı, sesi titrekti.
“İkimiz de sarhoşuz…” dedi, bu cümleye sığınır gibi.
Ama Tanem durmadı. Gözleri parlıyordu. Sesi kararlıydı.
“Ben değilim.” dedi. “Hayatımda başka bir gün yokmuş gibi hissediyorum. Yarın diye bir şey yokmuş gibi…”
Tekrar yaklaştı. Onun o kararsız, acıyla bulanmış gözlerine bakarak tekrar dudaklarına dokundu. Bu s
