Kapı çalındığında Tanem pencerenin kenarında oturuyordu.
Hava serindi. Üzerine geçirdiği ince hırka bile içini ısıtmaya yetmemişti ama aslında soğuk olan hava değil, içindeki yalnızlıktı. Saat sabaha karşı dörde yaklaşıyordu. Uyuyamamıştı. Her çıtırtıya kulak kesilmiş, her sokağa giren arabanın sesini nefesini tutarak dinlemişti.
Kapı bir kez daha çaldı. Ardından tanıdık bir ses:
“Benim. Atakan.”
Tanem hızla ayağa kalktı. Kapıya yönelirken kalbi aniden hızlandı. Kapıyı araladığında Atahan ’ın küçük kardeşi Atakan gülümsüyordu. Elinde bir poşet ve küçük bir kutu vardı.
“Kaçak bir prenses, ve gizli görev.” dedi. “Kuryen ben oldum. Gizli görev adamıyım ben. ”
Tanem hafifçe güldü. Uzun süredir böyle bir sesle gülmemişti.
“Hoş geldin.”
Atakan içeri girdi. Elindeki küçük kutuyu masaya bı
