Efsun'un Anlatımından Devam
Aşağıdaki yemek masasında kitaplarımı açmış çalışırken mola vermiştim ve Zeynep'i aramıştım.
Açtığında tuttuğum nefesimi bıraktım. "Zeynep?"
"Efendim canım?" sesi ağlamış gibi çıktığında kaşlarımı çattım.
"Sen ağlıyor musun?"
"Off evet ya. Duygusal bir film izliyordum. Etkilendim sanırım."
Güldüm. "İlahi Zeynep. Ben de bir şey oldu sandım."
"Kuzenini kimse ağlatamaz, bilmiyor musun sen?" deyip güldü.
"Bilmez miyim? Onu hiçbir şey ağlatamaz." nefesimi bıraktım. "Ama filmler de ağlatmasın. Üzme kendini."
"Tamam tamam, bitti zaten. Ne yapıyorsun sen?"
"Ders çalışıyordum ama seni merak ettim. Belli ki evdesin?"
"Evet evet, evdeyim."
"Belki Savaş'ı ikna edersem gelirim yanına. Tek başına kalmanı istemiyorum. Keşke bize gelsen."
"Var ya Efsun. Birazdan vu
