Efsun'un Anlatımından Devam
Rahatsızca yerimde kıpırdanırken bacaklarım uyuşmuştu. Kaşlarımı çatıp gözlerimi aralarken nerede olduğumu hatırlayıp gevşedim.
Biz böyle mi uyuduk ya? Savaş'ın kucağında uyuyakalmıştım resmen.
Onu uyandırmadan kalkmak istedim ama kollarını sıkıca sarmıştı. Belki rahatsız olurdu. Bir şey yapamazdım.
Başımı kaldırıp yüzüne baktım. Başını arkaya atmış huzurla uyuyordu.
Gülümseyip elimi kaldırdım. Yeni yeni çıkmaya başlayan sakallarında gezdirdim ellerimi. Nasıl da güzel uyuyordu, hiçbir derdi tasası yokmuş gibi.
Dudaklarını kıpırdattı. "Efsun?" diye mırıldandığında ellerimi çektim.
Gözlerini aralayıp başını kaldırdı. Her yeri tutulmuş olmalıydı ya. Benim yüzümden.
"Günaydın." dediğimde kollarını açtı. Ben de kucağından indim hemen. Bacaklarım tutulmuştu be
