İlahi Bakış Açısından Devam
Harun yirmi dört saat kuralı kalktığında nihayet serbestti ve bir gündür o nezaharatte tıkılı kaldığı için öfkesi giderek büyümüştü. Efsun dışında hepsinin canı cehenneme. Hepsinin canını yakmaya garantiliydi.
Ama Efsun hariç. O onun göz bebeğiydi, ona kıyamazdı. Ona her şeyi yapıyordu ama onu öldürmeyi aklının ucundan geçirmiyordu.
Ona sahip olacaktı. Er ya da geç ona sahip olacaktı.
Merkezden çıktığında etrafına bakındı. Biraz ileride arabasını gördüğünde o tarafa doğru adımladı. Aptal herifler diye geçirdi içinden. Onu karşılamaya bile gelmiyorlardı.
Öfkeyle arka kapıyı açtı. "Hayvan herif!" diye bağırıp arabaya bindi. Oturup kemerini bağlarken çok öfkeliydi hâlâ. "İnsan bir kapıyı açmaya gelir. Arpanız bol geliyor size herhalde!"
Şoför arkasını dönüp H
