Efsun'un Anlatımından Devam
Akşam üstü gibiydi lunaparka vardığımızda. Hava serindi ve heyecanla bakıyordum lunaparka. Işıklar göz kamaştırıcıydı. "Çok güzel."
"İlk neye binmek istersin?" dedi. Benim aksime o kadar da heyecanlı değildi ama yanımdaydı.
Bense hangi birine bineceğimi şaşırmış gibi bakıyordum etrafıma. "Hepsi çok güzel. Atlıkarıncaya binelim mi?"
Kaşlarını çatıp elini ensesine götürüp kaşıdı. "Atlıkarınca mı?" gerildi. Eee haklıydı. Koskoca adama atlıkarıncaya binelim diyordum. Salaklık bendeydi.
"Ya da başka bir şey..."
"Yok yok, sen istiyorsan atlıkarıncaya bineriz ilk."
"Gerçekten mi?"
"Gerçekten. Hadi gel." deyip yürümeye devam ettik. Heyecanlıydım. Bizim dışımızda genelde çocuklar ve gençler vardı atlıkarıncada.
Biz de biletleri alıp bindikten sonra hareket etti.
