Savaş'ın Anlatımından Devam
Efsun'un başı omzuma düştüğünde başımı çevirip ona baktım. Uyuyakalmıştı.
Televizyonu kapattım uyanmasın diye. Sözde sabaha kadar başımda duracaktı ama tutamamıştı kendini.
Ama iyi olmuştu. Benim yüzümden uykusuz kalmasını istemiyordum. Ona kıyamıyordum. Zaten onca zorluk çekmişken ona kıyamıyordum.
Nefesimi bıraktım. Elimi uzattım. Bugün bana sarıldığında dünyanın en mutlu adamı olmuştum bir kere. Harun şu saatten sonra bana hiçbir şey yapamazdı.
"Efsun?" diye seslendim. Belki uyumuyor diye düşünmüştüm ama uykusu çok derindi.
Onu uyandırmadan kucağıma almaya çalıştım. Başını bu kez göğsüme yasladı. Onu sıkıca sarıp ayağa kalktım.
Uyanmasın diye dikkatli bir şekilde merdivenleri çıktıktan sonra odasının kapısını açtım. Yatağına bıraktıktan sonra diğer ta
