GABRIEL
“RANCH! Pare!” Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang mga kasamahan ko na nakahandusay na at wala nang buhay. Lalong kinain ng kaba ang dibdib ko nang pati si Ruru ay nadatnan ko rin ang katawan na duguan at hindi na rin humihinga. “Arabella!” malakas na tawag ko sa kaniya habang palinga-linga ako sa paligid. Mayamaya ay napamura ako nang matanaw ko siya sa di-kalayuan na pasan-pasan ng matangkad na lalaki habang nagpupumiglas. “F*ck!” Mabilis na hinabol ko sila. Pero isang armadong lalaki ang bigla na lang sumulpot mula kung saan at inatake ako.
Pero dahil hindi ako puwedeng maglikha ng ano mang kaguluhan hangga’t wala pang signal ni Makisig kaya sinubukan ko siyang labanan nang tahimik. Mabilis na pinigilan ko ang kaniyang kamay na may hawak ng baril at gamit naman ang isan
