Ika-apat na Kabanata

744 Words
Jake POV Hi guys, I'm Jake Monteverde and I hope na kilala nyo na ako...And I also hope na kilala nyo na kung sino ang pinaka bwiset na kaaway ko sa school na walang iba kundi si DemGenius (demonyong genius) na si Marcus! Napakalaking TANG*NA ng lalaking iyon sa buhay ko...Walang ginawa ang lalaking 'yon kundi ay ang mas guluhin ang magulo ko nang buhay! Palagi nalang sya ang pinupuri ng mga teachers dahil daw sa katalinuhan nya...samantalang ako palagi nilang ipinamumukha saakin na dapat daw ay tularan ko daw ang lalaking iyon! Eh ilang beses ko din naman nang naipanalo ang basketball game na dala ang pangalan ng skwelah namin, tapos mas pinupuri nila ang walang hiyang iyon! napaka UNFAIR! Isa syang malaking sagabal sa buhay ko! Palagi syang galit saakin samantalang hindi ko naman alam ang kasalanan ko sakanya! TANG*NA TALAGA! Pero sa mga nangyari kanina sa pagitan naming dalawa ang nagpagulo sa isipan ko...Yung sa pagkatumba namin sa may parking area ng school..yung pagtitig ko sa kanyang mga mata at yung pagkarinig ko sa lakas ng kabog ng dibdib nya ay ang nagpagulo sa isipan ko...hindi ko na alam sa mga oras na yun kung bakit ang lakas din ng kabog ng dibdib ko..Nasundan pa noong nasa classroom kami...Tang*na ilang hibla nalang magkakahalikan na kami! Yung pagtitig ko sa kanyang mapupulang labi..tang*na parang nahihipnotismo ako! Narinig ko rin uli ang lakas ng kabog ng dibdib nya...Mabuti nalang ay mabilis syang tumayo at nagpaalam na mag c-cr daw sya..Utal -utal ang pagkakasabi nya at ramdam ko din ang nerbyos na dinadala nya..pagkalabas nya ay ang syang pagkawala ko ng buntong hininga non.. Nang nakabalik na sya ay dumiretso na sya sa kinauupuan nya at nagpaalam narin ang aming professor...Nagpatuloy ang araw na yon na ang inaabala ko lang ay ang pag iisip kung bakit iba ang nararamdaman ko sa kanya at kung bakit ang lakas lakas ng kabog ng dibdib ko sakanya...Hanggang sa nag uwian na..Nilapitan ko sya non dahil gusto sanang makatulong sa proyekto namin ngunit ang sabi nga nya ay wag ko nalang daw sya dedisturbohin..Habang sinasabi nya iyon ay hindi sya makatingin sa akin at halatang hindi sya mapakali kaya't pumayag nalang akl sa gusto nya kahit labag man iyon saakin..Umalis na sya ngunit nagpaiwan muna ako sa classroom para maipahinga ng sandali ang utak kong gulong gulo na...Pagkatapos non ay tsaka ako nagtungo sa parking area..naabutan ko roon si Kim na naglalaron non ng Cp nya..hinalikan ko sya sa pisngi at ganon rin sya saakin..pumasok na noon si Kim ngunit ako ay pinagmasdan ko pa ang paharurot na sasakyan ni Marcus na alam kong kanina pa nakatingin sa amin ni Kim..napabuntong hininga nalang ako at saka pumasok sa sasakyan ko at umuwi na...Naihatid ko na si Kim at umuwi na ako sa condo ko.. Nandito ako ngayon sa aking kwarto na nag iisip at hindi parin mapakali sa nangyayari kanina...Hanggang sa nakatulugan ko na ang pag iisip... ~Morning~ Nagising ako dahil sa alarm clock ko..bumangon na ako at saka ginawa ang mornjng routine ko...Nagluto na ako ng breakfast ko at pagkatapos ay kumain na ko...Mabilis lang akong kumain...at madali ko iyong natapos..Nag ayos na ako at saka lumabas na at tinungo ko ang kotse ko..mabilis ko iyong pinaharurot...Nakarating ako sa school kaagad...Nang makarating ako sa parking area ay nakita ko si Marcus na parang may hinahanap.. "Asan na ba 'yon!?"frustrated nyang bulong "Ano ba hinahanap mo?"tanong ko saka ko sya nilapitan..Tumingin sya saakin ng matalim "f**k OFF!"singhal nya sa akin "Ano ba problema mo!?Nagtatanong lang naman ako ah!"Singhal ko din sa kanya "PWES HINDI KO KAILANGAN NG PATANONG TANONG MO! SO YOU BETTER GO 'CAUSE I DONT FUC*ING NEED YOU!"Singhal nya sa akin Napatingin ako sa paligid may mga estudyante na nag chichismisan at napapahinto dahil sa gustong makita at marinig ang away namin..kinwelyuhan ko sya "ANG ANGAS MO AH! GUSTO MO YATANG MAKATIKIM NG MALAKAS NA SUNTOK"saad ko saka ko sya sinuntok sa sikmura..Napa aray sya at namilipit na tumayo... "TANG*NA MO!"singhal nya tsaka nya ako sinuntok sa aking mukha..medyo nahilo ako don kaya I compose myself for a while.. Pagkatapos niyon ay saka ko sya sinuntok sa tagiliran at gumanti naman sya...Hanggang sa nauwi kami aa matinding rambulan...suntukan doon..suntukan dito...Walang umawat saamin dahil alam kong natatakot silamg madamay..Hanggang sa- "WHAT'S HAPPENING HERE!"sigaw ng isang Professor..Mabilis kaming pinaghiwalay ng mga gwardya "YOU TWO AGAIN!?"singhal na tanong nya..napayuko nalang kami "YOU TWO! GO TO THE DEAN'S OFFICE NOW!"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD