FUTURE 11
1021 Words
Caela
"SUMMER!!?"
"No! I can't! " tumakbo siya pabalik sa kwarto niya at nagkulong doon. Naaawa na ko sa pinsan ko, sobra.
"Stormy, don't. Huwag mo muna pilitin si Summer. " sabi ni tito at bumuntong hininga.
"Huwag muna? Dad, we're running out of time! " naiinis na sabi nito sa tatay niya.
"Ashton, respect your sister! Na trauma yung kapatid mo, give her time. " naiinis na sigaw ni tito dito kaya wala nang nagawa si Storm, kapag si tito kasi ang nagalit at sumigaw na. Si tito na talaga ang masusunod, parang si Stormy lang saamin at sa mga empleyado niya.
To be honest, may punto si tito. Na trauma talaga si Summer, gusto niya kapag may kumakausap sakanya is may limang dangkal ang layo wala ng lalagpas doon. Ayaw niya din magpahawak kahit kami ay ayaw niya, sisigaw na lang siya bigla o mag luluha yung mukha. Napaka walang hiya yung gumawa nun sa Pinsan ko.
"On hold muna ang kaso ni Summer, hintayin na lang natin kung kelan siya ready na mag salita. " Sabi ko na iki na tango nila at ang magiging lawyer ni Summer na si Sky.
"Sorry sa abala Attorney Altamira. " pag papaumanhin ni tita.
"It's okay Mrs. Demonteverde, no worries. " naka ngiti nitong sabi. Alam ko naman na pinapa investigate yun nina Stormy at tito, knowing Demonteverde–Savedra. Alam mo kung sino ang nag suggest nun, sino pa ba? Edi si daddy. Nabuksan ko na yung pinto ng sasakyan ko nung may tumawag saakin kaya sinarado ko ulit ito at tinignan yung natakbo papalapit saakin.
"Yes? "
"Ahm, natawagan ka na ba ni kuya? " nahihiya niyang tanong saakin habang yung kamay niya ay nasa batok na niya. Hindi pa rin talaga siya mag babago, habit niya yun kapag nahihiya siya or na aawkwardan siya.
"Ah oo, tinanggap na niya and.. ikaw daw mag aasikaso? " tumango siya at ngumiti, umikot ako sa kabila ng sasakyan ko at binuksan iyon para sakanya.
"Tara, para makalipat na agad yung kuya mo. " ngumiti siya at tumango bago sumakay. Napa buntong hininga tuloy ako, dapat galit ako, dapat masama ako sakanya, dapat binabalik ko ngayon yung pinaramdam niya saakin noon pero ano na? Hindi dapat to, e seset aside ko yung kay kuya Slynn.
Tahimik yung buong byahe, hindi naman nakakabingi kasi may radio naman. Wala lang nag sasalita saamin at nag iimikan pero nakikita ko sa gilid ko na minsan ay natingin siya saakin.
"We're here, tara na. " sabi ko ng maka parking ako at lumabas na.
"Deasis Medical and Science University? It's too much, Caela. " na mamangha niyang sabi, DMSU is part of Deasis University kung saan napasok si Tiana nung junior high at ngayon naman si Camila. DMSIU is one of the best school to study medicine here in Philippines, kompleto sila sa gamit like laboratories, best professors and many more.
"No it's not. " sabi ko at nagsimula ng maglakad.
"Kung sinusuklian mo yung pag tulong ni kuya saatin noo–" napahinto ako sa paglalakad at napa hinto din siya sa pagsasalita. Humarap ako dito with my scary aura at nag titimpi lang ako ngayon.
"No, I'm not. " matigas na sabi ko dito saka nag simula na ulit maglakad. Nakikita ko yung dedikasyon ni kuya Slynn kaya ko rin to ginagawa, alam kong makakatulong din siya sa mga tao na nangangailangan.
"Doctora Savedra. " bati saakin nung dalwang may katandaang lalake.
"Mr. Mañego and Mr. De Asis, long time no see. " natutuwa kong bati saka sila yinakap.
"Ang laki mo na hija, bakit ka nga pala naandito? " tanong saakin ni Tito Zach, asawa kasi niya ay isang Savedra na si tita Cassandra na kapatid ni daddy kaya pinsan namin sina Tiana at Trevon.
"I'd like to enroll someone here, Mr. De Asis. All is my expense. " may ngiting sumilay dito na ikinatango niya.
"Okay, give me his or her requirements and ako na bahala. "
"Thank you po Mr. De Asis, i hope Desiree will be okay. " malungkot na sabi ko dito, sayang yung pangarap ng batang iyon.
"You're welcome, I hope too Doc. "
–
Nang makarating kami sa main building ng mga Demonteverde ay sabay kaming lumabas ng sasakyan ni Sky, imbis na yung init ng araw lang bumungad saakin ay isang suntok sa gilid ng labi ko ang bumungad din saakin.
"Kevin! "
"Bobo mo naman sumuntok. " pangangasar ko habang tumatawa pa, susugod pa sana siya ng hawakan na siya ng mga guard. Gusto ko din sana sumuntok kaso may respeto ako sa pinsan ko, nasa harap pa namana ko ng building niya and of course kahit loko loko ako kailangan ko nang pangalagaan image ko ngayon.
"Ano!? Inaagaw mo na fiancé ko!? " napatawa naman ako sa sinabi nito at sumandal sa kotse ko. Savoring and tasting my own blood.
"Unang una wala akong balak, pangalwa wala akong pake at pang huli i will never fall for that woman again. Once is enough, twice is too much. " i see hurt and pain on her eyes, kung dati tuwing nakikita ko yun sakanya lalambit ako at i will do anything to wipe that pain on hers but now? hindi na katulad dati, gusto kong maranasan niya at maramdaman kung gaano kasakit yung ginawa niya, kung gaano ako nasira at kung gaano niya ko binago.
Gusto kong maranasan niya kung paano matakwil, kung paano isinantabi, kung paano ma reject at kung paano mapahiya ng taong mahal niya. Alam ko naman na hindi iyon magagawa ng pamilya at kaibigan niya kaya ako mismo gagawa nun.
Pano ko nasabi na mahal pa rin niya ko? I feel it, i know her. Nababasa ko siya. The way she looks at me, i know she's still inlove with me and i know i have space on her heart na hinding hindi iyon mawawala. After all those years? It will never fade.
"Sayong sayo na siya. " naka ngiti kong sabi habang nakatingin sa dalwa.
"How dare you punch my cousin here in front of my building? "
––
- Writer
