YLODIA
Awa at panghihinayang. Ito ang aking nararamdaman ngayong nakaharap ko na sila. Naging mapusok sila sa kanilang mga desisyon.
Sinayang nila ang kanilang buhay para saan?
Nagpadala sila sa kanilang emosyon. Hindi lang ang buhay nila ang nasayang-lalo na ang buhay ni Mama.
I sighed.
"Ylodia?" gulat na tanong ni Casey. Siya ang pinaka lider ng grupo.
Tumango ako. Hindi ko magawang ngumiti.
But I knew in my heart, I have forgiven. Wala na ang poot.
"Noon ka pa namin gustong kausapin. Hindi kami hihingi ng sorry sa yo dahil hindi kami ang nagpapatay sa Mama mo.We've been framed."
Sumang ayon ang iba pa niyang kasama.
I gaped. Hindi ako makapaniwala sa rebelasyon nila. Hindi ko rin alam kung maniniwala ako sa kanila.
" Don't worry napatawad ko na kayo."
Sagot ko. Akma na akon
