Ang Eroplanong Papel [BAOG COLLABORATION #8]

Prologue Ang pawis ay tumulo mula sa aking noo, ang aking katawan ay nag-aalab sa ritmo ng musika. Sa kabila ng maskara na nakatakip sa aking mukha, nararamdaman ko ang mga titig sa akin, ang mga mata na sumusunod sa bawat galaw ko. "Mas maraming pera! Huwag kang magtipid!" Narinig ko ang mga sigaw. Mga perang papel na lumilipad sa hangin, tumatama sa aking katawan, ang sensasyon ay tulad ng pag-ulan ng mga piraso ng ginto. Ilang beses na kaming nadaanan ng ganito, at bawat beses ay nagdudulot ng halo-halong emosyon sa akin. Tuwa, takot, at panghihinayang. Nararamdaman kong may tumitingin sa akin, ang isang titig na hindi tulad ng iba. Isang matandang lalaki, ang kanyang mga mata ay parang mga agila na handang sumalok sa akin. "Ayos ka ba, hija? Ganda mo naman," bulong niya, at ang kanyang kamay ay sumalpok sa aking braso. Nais kong umatras, magtago. Ang kanyang tingin ay nakakapasiguro, at alam kong wala itong magandang dalhin. "Hoy, matandang lalaki! Nakakakita ka ba? Siya’y akin na!" Narinig ko ang boses, isang boses na puno ng tiwala at pagmamay-ari. Nakita ko ang isang lalaki na naglalakad patungo sa amin, ang kanyang mukha ay nakatago sa dilim, ngunit ang kanyang presensya ay nagbibigay ng init. "Sino ka naman para sabihin 'yan?" tanong ng matanda, ang kanyang boses ay puno ng galit. "Ako ang magbibigay sa kanya ng mas magandang buhay kaysa sa mga basura na binibigay mo!" sagot ng lalaki. Nagsimula na ang laro. Ang dalawang lalaki ay nag-aalok ng kanilang mga kayamanan, ang kanilang mga presyo ay sumisigaw sa hangin tulad ng mga leon na nag-aagawan sa kanilang biktima. Ang bawat presyo ay bumibigat sa aking dibdib. Ano ang halaga ng aking pagiging isang dancer? Ang bawat perang papel ay nagbibigay ng luho, ngunit ang kalayaan ko, ang aking dignidad? Nawawala ba ito sa bawat galaw na ginagawa ko? "Hindi pwede. Hindi pwede," sabi ni Manager, ang kanyang boses ay matigas at walang emosyon. "Si Chasandria ay isang dancer lamang, hindi siya pwede makipag-vip." "Ano ba ang halaga ng iyong mga tuntunin? Isa lang ang alam ko: kung may presyo, may bibili." Narinig ko ang mga salitang iyon. At ang mga ito ay nagpagulo sa aking isipan. "Chasandria, okay lang ba ito?" Tumingin ako kay Manager. Wala akong ibang magagawa kundi ang tumango. Ang aking ina ay nangangailangan ng atensyon medikal, at ang lalaki ay nag-aalok ng isang malaking halaga, sapat na para maligtas siya. Isang malakas na buntong-hininga ang aking pinakawalan. Ang aking katawan ay nagsimulang manginig habang dahan-dahan inihahatid ng lalaki sa kanyang silid. Nang makarating kami, ang dilim at katahimikan ng silid ay naging malamig at nakakatakot. Nakita kong tinanggal niya ang kanyang maskara, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa dilim. "Huwag ka nang magtago, baby." Narinig ko ang kanyang boses na humuhuni sa aking pandinig. Ang kanyang mga kamay ay lumalapit sa akin, ang init ng kanyang katawan ay nakakapanghina. "Huwag mo nang suotin ang iyong maskara." Narinig ko siyang tumawa ng bahagya, ang tunog na iyon ay naging malakas sa aking pandinig dahil sa katahimikan ng silid. "Hendrix Zillman," sabi niya, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa akin. "Alam mo ba kung sino ako? Ako si Hendrix Zillman. At ngayon, ikaw ay akin na." Parang binuhusan ng malamig na tubig ang aking katawan. Ang mga mata ni Hendrix Zillman. Ang kanyang boses. Ang kanyang halakhak. Ang mga ito ay hindi dapat naririto. Hindi dapat naririto sa silid na ito. Sa aking mga nakikita, ang mundo ko ay nagiging isang malaking maling akala. Ang lalaking ito. Ang lalaking nagpalayas sa akin mula sa aking trabaho sa airline. Ang lalaking nag-iwan sa akin na walang wala. Ang lalaking ito ang bumili sa akin ngayon, ang nagmamay-ari sa akin. Ang aking pisngi ay nag-init sa kahihiyan. Ang aking tiyan ay nag-aalab sa galit. Hindi ko maipaliwanag ang pakiramdam na ito. Parang isang pangitain sa aking panaginip, ang kanyang itsura ay naging mas malinaw, mas nakakatakot, mas nakakasakit. Anong uri ng impyerno ang aking pinasukan? Ano ang ibig sabihin ng mga ito? Parang hindi ko na alam kung ano ang mas nagpapahirap sa akin: ang kahihiyan ng aking sitwasyon o ang takot sa mga susunod na mangyayari. "Makikipag s*x ako, pero sout ko pa rin ang maskara ko. Kung gusto mo namang hubarin ko tung maskara ko, humanap ka ng ibang ikakama mo." Sabi ko Kita ko naman ang gulat sa kaniyang mga mata. "Alright, i like that attitude" sabi niya at ngumisi "Hubarin mo na lamang ang damit mo at masimulan na natin ito." Ito ang kauna-unahan kong s*x dito, hindi na ako virgin at hindi ko itatanggi yun, marami na rn naman kasi akong naging jowa during my 28 years dito sa mundo. At dahil nga aka bra at panti lang ako, hindi na ako nahirapang humarin ito, maliban sa aking maskara. Nahubad ko na ang aking bra, at tumambad naman sa kaniya ang naglalakihan kung soso na para bang nag heart heart ang mata niya ng makita niya ito. Agad niya naman itong pinisil, kaha hindi naman ako makapag focus sa paghubad ng panti ko. Nang mahubad ko na ang panti ko ay kinuha ko na ang kaniyang kamay at inalalayan kung paano himasin ng himasin ang aking p********e. Labag man sa loob kong makipagkantutan sa lalaking nagtanggal sa akin ng trabaho, wala pa rin akong pagpipilian kung hindi gawin ito para sa pera at para sa aking ama na may sakit. "Uhmmm" impit na ungol niya habnag dinadama ang aking makinis at malinis na p********e. Hindi na rin ako nagpaligoy ligoy pa kung hindi ipinatung ko ang aking isang paa sa may kama para sakto lamang na maibuka ko ang p********e ko sa harap niya. Habang hawak hawak ang kaniyang kamay, ipinatiklop ko ang kaniyang tatlong daliri habang ang gitna at isa pang daliri ay naninigas, saktong sakto na upang pumasok sa aking p********e. Inalalayan ko pa rin ito papasok ng aking oagkababae, malalaki ag mahahaba ang kaniyang daliri at kita ko rin sa kaniyang p*********i kung gaano rin ito kalaki at kahaba, Nabitawan ko na ang kaniyang daliri nanv siya na mismo ang gumalaw at nagtusok tsok ng kaniyang dalawang daliri sa loob ko. "Ahh ahh, ahh, ahh" ungol ko hindi ko naman mapigilang mapapisil sa soso ko sa subrang bilis at baon ng kaniyang daliri habang naglalabas masok. "Ahhh! Ahh! Ah" ungol ko "s**t ahhh, ah, ah, ah, ah, ah, ah" hindi ako makapaniwala na uungol ako sa harap ng lalaking nagtanggal sa akin ng trabaho, sa harap ng lalaking nagpahirap sa akin. Inilapig niya na ang mukha niya sa p********e ko habang patuloy pa rin ang kamay niya sa ginagawa, kasabay ng paglalabas pasok ng kaniyang daliri sa madulas at basang basang p********e ko ay siya ring pagsipsip at pagdila sa may noo nito. Nilalawayan niya ito, sinisipsip kinakagat at para talagang mawawalan na ako ng lakas sa sarili ko nang tuluyan na nga akong labasan. "Ah, ah, ah, ah" sunod sunod na jngol ko kasabay ng pagtusok tusok niya sa loob ko. At heto na paparating a nga siya, lalabsn na nga talaga ako "ahhhhhhhhhhhhh!!" Unang ungol ko nang bigla nalang lumabas ang napakaraming katas mula sa akin. Wala na wala na akong lkas. Pero hindi, hindi pa tapos ang lahat, tumayo na siya habang ako naman ay pinaluhod sa harap niya, sakto upang magkaharap kami ng p*********i niya. Randam ko ang lamig ng tiles mula sa aking mga paa ag maging sa tuhod. Sinimulan ko nang hawak ang p*********i niya, at nang magawakan ko ito, ramdam ko ang subrang tigas at subrang laki at subrang haba nito. Kakasya ba talaga ito sa bunganga ko? O di kaya sa p********e ko? Nakalitan ko na lahat, nakalimutan ko na ang kasalanan niya nang sinimulan kong halikan ang ulo ng kaniyang p*********i, kasabay ng mahina, pero maingat na pag dila at pagsipsip ko nito. Iba ito sa mga ex ko, ang laki, at ang bango, hindi gaya ng sa kanila na pilit ipinapakain ang maliit at mabahong p*********i. Tama nga ang mga babae sa airline na sakana sa p*********i si Sir Zillman dahil kahit sa pantalon pa lang ay bumabakat na talaga siya. Isinubo ko ito ng buo, ngumanga ako ng napakalaki at hinayaan siyang gumalaw sa loob ng bibig ko. Rinig ko ang bawat ungol niya "ahhh, ahhh, ahhh" ungol nito "ahhh, hidni ka lang magaling sumayaw... ahhh... magaling ahhhh ka rin ah, ah, ah, sa ganito" Nagulat naman ako nang makita kong isa lang ang itlog niya. Sayang naman at hindi siya magkakaanak, at sayang rin ang malaki niyang t**i kung isa lanv ang itlog. Hindi ako makapaniwala na makakatanggap ako nv papuri mula kay Zillman. Hindi ko namna mapigilang masuko ng maabot ng p*********i niya ang lalamunan ko. Napaubo naman ako, nagulat ako ng bigla niyang hinawakan ang baikat ko at itinayo, sa ngayon, hindi lang kaming salawa ang nakatayo kung hindi pati na rin ang p*********i niya. Hindi niya na ako hinala o pinahiga pa sa kama at idinikit niya na ang sarkli niya sa akin. Niyakap niya ako, ramdam ko ang pagdikit ng aming mga katawan habang nagulat ako ng bigla niyang itaas ang iaa kong paa, at ipinatong sa may tiyan niya. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa hita ko, maya maya pa, a naramdaman ko na ang unti unting pagpasok ng kaniyang p*********i sa aking p********e, na para bang hindi muna ako nakahinga sa subrang kaba. At ayun nga, nagulat ako sa biglang paggalaw sa loob ko, pero ang nakakagulat ay subranv bilis nito at talagang sagad na sagad sa ilalim ko. Umaalog alog na rin ang soso ko kasabay ng bawat pasok niya pero mahigpif pa rin anv hawak niya sa hita ko, at ang nakakagulat pa, ay hindi ko kayang manatili sa kinatatayuan ko dahil kahit akong pilit ay naitutulak niya ako sa subrang lakas at bilis ng galaw niya sa loob. "Ahhhh, ahhh, aghh, ahhhh, ahhh, ahhhh, ahhh, ahhh, ahhhh, ahhhh" malambing at maarte ang pagkakaungol ko "uhmmm ahh, ahhh, ahhhh, aohmm ah, uhm, ahh" Habang siya naman ay galit at nanggigil ang ungol niya "ah, ah, ah, ah, ah, ah, ah, ah" ungol niya "groo ah, ah, gro, ahh, ahh, ah" Nagkahalo na sa buong kwarto ang malambing kung ungol at pagalit na kaniya. Kasabay ng mga yunog nito ay ang bawat dunog habang dumadampi at nagkakaisa abg katawan namin. Subrang ingay talaga nito, hindi o mapaliwanag ang ingay pero yung ingay na parang pinalo mo yung kamay mo ng palad mo, ganun yung ingay, ganun ang ingay nang nacollab na mga katawan namin. "Ahhh, ahhhh, ahhhhh, ahhhh, s**t ahhhhh, ahhhh!!!!! Ah, ah, ahx, ah, ah, ohmm ohmm ohmm huuummm uhmm ughhh ughh shuit uhhn!!!" Ramdam ko ang pagputok ng mga mainit na semilya niya sa loob ko, pero hindi na ako nag ano pa na hugutin yung kaniya dahil alam ko naman na baog siya. At hindi kailanman nakakabuntis ang mga baog. Disclaimer Ang kwentong ito ay naglalaman ng mga eksena na maaaring hindi angkop para sa mga batang mambabasa. Ang SPG (Strict Parental Guidance) ay ipinatutupad upang matiyak ang proteksyon ng mga bata. Basahin lamang kung ikaw ay nasa hustong gulang na at may kakayahang umunawa sa mga sensitibong tema na tatalakayin. Warning Ang kwentong ito ay naglalaman ng mga eksena at tema na maaaring hindi angkop para sa lahat ng mambabasa. Naglalaman ito ng mga sitwasyon na may kinalaman sa sekswalidad, pag-abuso, at mga mapanganib na desisyon. Ang pagbabasa nito ay nasa sariling pananagutan. Hindi ito angkop para sa mga batang mambabasa. Basahin lamang kung ikaw ay nasa hustong gulang na at handa nang harapin ang mga sensitibong tema na tatalakayin. Overview Ang kwento ay umiikot kay Chasandria Paclita, isang dating flight attendant na nawalan ng trabaho dahil sa isang hindi inaasahang pangyayari. Upang matustusan ang mga gastusin sa pagpapagamot ng kanyang amang may sakit, napilitan siyang tanggapin ang alok na maging dancer sa isang club. Sa kanyang pagtatrabaho, nahaharap siya sa mga mapanganib na sitwasyon at nakakaharap niya ang isang malaking desisyon na may kinalaman sa kanyang dignidad at sa kanyang kinabukasan. Ang kanyang nakaraan bilang isang flight attendant ay biglang magkakaugnay sa kanyang kasalukuyang sitwasyon nang makita niya ang isang pamilyar na mukha sa club – si Hendrix Zillman, ang piloto mula sa kanyang dating airline. Ang kanyang pagpapasya kung tatanggapin o hindi ang alok ng may-ari ng club ay magiging susi sa kanyang pagbangon mula sa kahirapan. Nota ng May-akda: Ang kwentong ito ay isang kathang-isip lamang at bunga ng aking imahinasyon. Ang mga pangyayari, tauhan, at lugar na inilalarawan dito ay hindi kumakatawan sa anumang tunay na tao o lugar. Layunin nitong pukawin ang pag-iisip ng mambabasa tungkol sa mga hamon na kinakaharap ng mga tao sa totoong buhay, at ang mga desisyon na kanilang ginagawa sa gitna ng mga pagsubok. Umaasa ako na ito ay magbibigay ng aliw at pagninilay-nilay sa inyong lahat. Maraming salamat sa pagbabasa. #TEAMBAOGCOLLABORATION!! Series #1 Rosas na Walang Bango - LILANGDAHON Series #2 Serena sa Ilog - Luv.alii Series #3 Misteryosa - Ladydandelion Series #4 Patak ng Ulan - Kui ni Series #5 Gintong Mukha - Burikat Series #6 Sa Gulong ng Kahapon - Akheezsha Series #7 Matayog na Bituin - Cyrille Shatire29 Series #8 Ang Eroplanong Papel - yshanggabi Don't forget to visit this stories!! Thank youuu