İstesem hepsini şuan da indirebilirdim ama o silah Elif'in başındayken parmağımı bile oynatamıyordum. Elif korkmuş ve ağlamaktan kızarmış gözleriyle bana bakıyordu.
"Büge, yemin ederim hiçbir yere çıkmadım. Kapı çaldığında senin anahtarını evde unuttuğunu düşündüm. Kapıyı açtığımda karşımda birden bu adam çıktı ve sonrasında buradayım." O kadar çok korkuyordu ki, zaten Elif kendini korumayı bile beceremezdi ki. Bu konuda onu suçlayamazdım. Babam bana zorla, işkenceyle eğitmeseydi bende kendimi koruyamazdım.
"Elif, sakin ol tamam mı? Onun derdi benimle, sakın korkma." Elif gözyaşlarını tutamazken sadece hızlıca başını salladı. Sırtlan'a baktığımda yüzünde şeytani bir gülümseme vardı. Beni köşeye sıkıştırdığı için bundan büyük zevk duyuyordu.
"Elif'i bırak! senin derdin benimle." Sesim
