Apat na buwan na rin ang lumipas, Siyam na buwan na ang tiyan ko!
At ngayong araw, July 20, nanganak ako.
Hindi ito ‘yung eksenang inisip ko dati nung pinangarap kong maging ina. Walang masayang yakapan, walang halik sa noo mula sa asawa, walang masayang sigawan ng pamilya. Walang warm embrace. Wala ni isa.
“Push, Miss Saphira! Konti nalang,” sigaw ng doctor habang nanginginig ang katawan ko sa sakit.
Naramdaman kong mahigpit ang hawak ni Kael sa kamay ko. Wala siyang sinasabi, pero naroon siya. Malamig pa rin ang kanyang mga mata, pero ramdam kong pinipilit niyang hindi ako iwan sa mga oras na ‘to.
At siya pa ang nag insist na sasamahan ako sa battle na ito!
“Ang sakit,” pabulong kong sabi, hingal na hingal, habang tumutulo ang pawis ko.
“Konti na lang,” sabi niya, mahina pero sa
