Back to Present Time…
Lorebel’s POV
Hindi ko namalayang parang gripo na pala ang pagtulo ng mga luha ko. Parang pinipiga ang puso ko sa nakikita kong pait at matinding paghihinagpis sa mukha ni Asher.
He was always one of the strongest persons I’ve ever met. Ngunit ngayon ay tila siya isang batang nawawala at nasa isang napakadilim na lugar. Hindi ako nagsalita at nilapitan siya. Niyakap ko siya nang mahigpit na mahigpit. Maging ako ay nanginginig sa matinding awa at kirot ng puso ko para sa kaniya.
“Ngayon… ngayon naiintindihan ko na kung bakit ayaw mong tawagin kita sa pangalang Guillard. Kahit na… kahit na iyon ang paborito kong pangalan mo, dahil ang pangalan mong iyon ang mabilis na nakakapagpangiti sa akin…” humihikbing saad ko.
Niyakap din niya ako at tuluyan nang yumugyog ang
