Chapter 34

1112 Words

POV: Ericka Naalimpungatan siyang may humahaplos sa kanyang buhok. Akala niya ay nananaginip lang siya, si Monte nakatunghay sa kanya. Pinilit niyang bumangon. Inalalayan naman siya ng lalaki. "Monte, ikaw ba yan?" "Oo, umuwi ako kasi nalaman ko ang nangyari sayo. Bakit hindi ka man pang tumawag sakin?" "Ayaw na kasi kitang abalahin. Maliit na bagay lang naman ito." "Anong maliit? muntik ka ng patayin ng anak nun kaya kaya nya rin yun gawin sayo." "Ayos na naman ako ngayon. Trinangkaso lang ako." "Wag kang mag alala, hindi kita iiwanan. Dito lang ako sa tabi mo. Sige na magpahinga ka na at magbibihis lang ako." inalalayan siya ng lalaki para humiga. Hindi pa lumilipas ang ilang minuto, nakatulog na siya. Malinis ang tulog niya. Walang masamang panaginip o kahit anong pumasok na pan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD