Kabanata 5 (Sandy's POV)
1203 Words
Put something hard in your ran... ran...
"Offf!"
Kahit ang pangungusap na lang sana ay 'di ko pa makumpleto! Bakit ba kasi gano'n ka-arogante ang lalaking iyon? At ang kinababahala ko, ano'ng matigas na bagay kaya ang isasalsal niya sa bunganga ko? Baka naman bala?
"Hay!" Asar kong inilapag ang tray sa counter at tinanggal ang maskara.
I was bothered! So damn bothered!
"Ah-ah! Ano ang pagmumukhang 'yan, Sandy?" puna ni Janine sa akin. Hindi ko napansin ang kolerang 'to! Akala ko ba'y bibili ng sariling inumin at nagpakita ng pera, free drinks a rin ang habol. Ginawa pang immigration 'tong club para show money kuno! Offf!
Pinaikot ko ang mga mata sa inis. Lito na nga ako, may isa pa rito ang nagpapalito sa akin. Napapansin na ni Madam Lola na gabi-gabi na rito ang mga lasinggera kong mga barkada. Ang masaklap pa, trenta minutos na sila nandito bago ang libreng painom!
"Janine, huwag naman kayong gabi-gabi rito. Baka malaman ni Madam na palibre kayo, sa akin pa ma-charge ang mga iniinom ninyo."
"Ay, hindi ba?" aniya na natatawa pa.
Napasimangot ako lalo sa kanya. Kahit kailan, mga makakapal ang mukha!
Ngunit hindi ko masiyadong pino-problema iyan. Ang nasa isip ko ngayon ay ang sinabi ng mayabang na lalaking iyon.
Hindi ako inosente sa mga bagay-bagay pero ayaw kong mag-isip ng kung ano. Baka may mas malalim na kahulugan iyon.
Napatingin ako sa nakangising si Janine. Teacher din siya kaya baka may ideya siya sa ibig sabihin ng sinabi ng malaking tae naming kliyente.
"Nin, uhm... alam kong mahina ka sa comprehension pero..."
"Wow, ha? Nahiya akonsa IQ mo, Sandy!" angil niya kaya hinila ko siya paupo.
This is absurd, alright? Pero paano kung mali ang nasa isip ko? Paano kung papatayin ako ng lalaking iyon, paluluhurin at pakakainin ng bala sa bibig? Dios ko! May anak akong may sakit, dalawang taon pa ang bunso ko, ayaw ko namang mawalan sila ng nanay agad! Iniisip ko pa lang ay mamatay na ako.
Off! Sandy! Mamamatay ka na nga!
This is not the last time we will meet again...
Er! Iyan talaga ang nasa isip ko. Paano kung ipapatay niya ako? Babayaran niya si Madam tapos...
Napahawak ako sa bunganga ko. May sinabi siya patungkol dito. Best in English ako pero kahit pagbigkas sa salitang iyon ay 'di ko masabi. Ang lalim ba naman!
Baka ibig niyang sabihin, mabaho ang hininga ko? Off! Hindi naman yata. Nagchew-chewing gum ako tuwing kumakausap sa mga customer.
Baka masiyadong malaki ang bunganga ko? Marami kasing nagsasabi na mala-Penelope Cruz daw ang bibig ko. But he should complimented it, sa tono pa lang ng pananalita niya kanina ay alam kong hindi maganda ang meaning. At ang matigas? Ano? Er!
Naabutan kami ng ibang mga kaibigan ko at nagtataka silang nakatungo sa akin. Si Janine na lito rin ay nagkibit-balikat lang.
"Oh, Tiyang Sandy, bakit ang haba ng nguso mo? Puwede ng sabitan ng towel, oh!" Ang pinsan kong lasing na.
Naibaba ko ang tingin sa leeg niya may iilang pula na marka. Napatitig ako roon at iiling-iling na umiwas ng tingin. Ang tanda ko na pero never ko pang ginawang kuwentas ang chikinini!
"Sandy, ano ba ang problema mo at parang kang papatayin?" tanong ni Rejean kaya ibinalik ko ang atensiyon sa problema ko.
Papatayin nga!
Duda talaga akong lider ng mafia ang lalaking iyon at nainis sa akin kaya baka papakainin niya ako ng bala.
Kinagat ko ang ibabang labi at hinarap ang lima, nilingon ko pa ang paligid para masiguro na wala si Madam at saka nagsimulang isalaysay ang problema ko.
"May customer kami, VIP. Ngayon, may hindi kami pagkakaintindihan kaya... naasar siya sa akin..."
"Naasar, because?" Si Mary Ann.
"Uhm... kasi mali ang pagkakaintindi ko sa sinabi niya..."
"Because?" Si Rejean na naman kaya napatigil ako saglit. Hindi ko na lang iyon pinansin at patuloy sa pagsasalaysay.
"Because? Dahil 'di ko gets!"
"Hindi mo gets, because?"
Sinamaan ko na ng tingin si Adie at saka kinuha ang tray para ihampas sa kanya.
"Ate naman!"
"Baka ipasampal ko kayo kay Kris Aquino! Because kayo nang because! Seryoso 'to! Hindi ko alam na baka paglabas ko ng club na ito ay busog na ako sa bala!" singhal ko. Naaasar na ako, idagdag pa na natatakot na rin.
"Ano ba kasi ang problema? Sino ang magpapakain sa iyo?" tanong ni Mary Ann.
"Ito kasi, iyong customer ko nagalit siya sa akin tapos... bigla niyang sinabi na hindi pa raw iyon ang huli naming pagkikita. Ngayon... may sinabi siya..."
"Sinabi na?"
Seryoso akong napatingin kay Janine.
"Kayo... kung sasabihin sa inyo ito, 'I will make you kneel down and put something hard in your mouth,' ano ba ang nasa isip ninyo? Hindi ba..."
Nagkatinginan ang lima at puno ng mapanuya ang bawat ngisi nila. Ayaw ko sa mga ngiti ng mga gagang ito.
"I'm serious!"
"Ate..." Inakbayan ako ni Adie at saka tinapik-tapik ang gitna ko kaya hinampas ko siya.
"Ang naive talaga ng pinakabatang gurang na ito!"
"Adie!"
"Ate, isa lang ang ibig sabihin sa sinabi niyang pakakainin ka ng matigas... alam mo ba kung ano?"
Tiningnan ko siya nang puno ng pagtataka ngunit sa mga kaibigan ko siya nakangisi.
"A-Ano?"
I do not like their smile. Leche!
"Simple... bubusugin ka niya ng..."
"Ano nga!"
"t**i!"
BERNARD's POV
Tinanggal ko ang sombrero na suot nang nakaupo na sa loob ng sasakyan.
Sa halos isang taon kong pagmamanman sa loob ng club na iyon ay wala pa rin akong napapala.
Iba-iba na ang mga waitress na nakausap ko para magapagtanungan patungkol sa stripper na hinayr ng isa sa mga traydor kong kaibigan ngunit wala pa rin akong nakukuhang impormasyon. Wala silang alam.
I already hired investigators but I wanted to catch this woman by my own hands. Bulag ako pero sisiguruhin kong palahaw niya at pagmamakaawa ang maririnig ng buhay kong mga tainga.
"Kumusta po ang pakikipag-usap ninyo sa waitress na iyon, Sir?" tanong ni Cres na rinig ko pang binubuhay ang makina ng sasakyan.
Napailing ako nang naalala ang babaeng iyon.
Kitty!
Her name is very interesting. Same name of the kitten who ate me alive before. It was so insane to think that it has no connection between their names, but I was holding anything that could point to that whoere, I even take it even the small pieces of information for that accomplice. Hindi ako titigil hangga't hindi ko nahahanap ang babaeng nagpadurusa sa akin at dahilan ng paglisan ni Mary.
"She's annoying, noisy and..."
I couldn't see anything but I still close my eyes to remember anything– the moment I went near to her, the moment my nose touched her skin and smelled and her sweet fragrance...
So clear... so unforgettable that I couldn't forget the intimate space between us, so close to the nape of her neck. And yet, for two years, I could not forget the scent of someone's smell was something I'd always crave. I knew I'd have that anger need to come right back here to this exact moment, but it seemed, I was needing my longing... very. And by the time I will catch her, both wrath and desire would be bestowed, punished with both pain and pleasure.
- Writer
